02 – Τροποποίηση του τίτλου του βασικού νόμου.

Ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας που διέπει το επάγγελμα των Διαιτολόγων, Διατροφολόγων, Κλινικών Διαιτολόγων, Επιστημόνων Τροφίμων και Τεχνολόγων Τροφίμων αποτελεί αναγκαία και θετική εξέλιξη, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων και της ανάγκης προστασίας της δημόσιας υγείας.
Ωστόσο, ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές της αναλογικότητας, της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και της ασφάλειας δικαίου, χωρίς να οδηγεί σε αδικαιολόγητους περιορισμούς στην άσκηση του επαγγέλματος ή σε υπερβολική συγκέντρωση εξουσιών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η διασφάλιση ότι:
• τα υφιστάμενα επαγγελματικά δικαιώματα των εγγεγραμμένων διαιτολόγων προστατεύονται και δεν περιορίζονται άμεσα ή έμμεσα μέσω νέων κατηγοριών ή εξειδικεύσεων,
• οι απόφοιτοι αναγνωρισμένων πανεπιστημίων της Κύπρου, της Ελλάδας και λοιπών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζονται ισότιμα,
• οι διαδικασίες αναγνώρισης προσόντων, εξετάσεων, πιστοποιήσεων και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης βασίζονται σε σαφή, αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια,
• το Συμβούλιο λειτουργεί με διαφάνεια, λογοδοσία και επαρκείς μηχανισμούς αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων,
• και η επιστημονική εξέλιξη του επαγγέλματος υποστηρίζεται χωρίς τη δημιουργία δυσανάλογων οικονομικών ή διοικητικών επιβαρύνσεων.
Η συνεχιζόμενη εκπαίδευση, οι εξειδικεύσεις και οι επιστημονικές αναβαθμίσεις αποτελούν σημαντικά εργαλεία ανάπτυξης του επαγγέλματος και θα πρέπει να λειτουργούν υποστηρικτικά προς τους επαγγελματίες και όχι ως μηχανισμοί περιορισμού της επαγγελματικής δραστηριότητας ή δημιουργίας άνισης μεταχείρισης.
Παράλληλα, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οποιεσδήποτε νέες πρόνοιες αφορούν την Κλινική Διαιτολογία, τις εξειδικεύσεις, τις πιστοποιήσεις ή τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση δεν θα οδηγούν σε έμμεση υποβάθμιση ή περιορισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ήδη εγγεγραμμένων διαιτολόγων και διατροφολόγων.
Η αναγνώριση της πρόσθετης επιστημονικής κατάρτισης και των εξειδικεύσεων αποτελεί θετική εξέλιξη, νοουμένου ότι αυτές λειτουργούν ως πρόσθετο επιστημονικό προσόν και όχι ως προϋπόθεση αποκλεισμού ή περιορισμού επαγγελματικών δραστηριοτήτων που ήδη καλύπτονται από το βασικό πτυχίο και την αναγνωρισμένη επαγγελματική ιδιότητα.
Με γνώμονα τα πιο πάνω, εισηγούμαστε την επανεξέταση και βελτίωση των συγκεκριμένων προνοιών του νομοσχεδίου, ώστε να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό νομοθετικό πλαίσιο που να υπηρετεί τόσο τη δημόσια υγεία όσο και τη δίκαιη και ισότιμη άσκηση του επαγγέλματος.