12 – (Τροποποιητικός) (Αρ.2) – Τροποποίηση του άρθρου 30 του βασικού νόμου – Συμβάσεις παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας σε δικαιούχους από παροχείς άλλους από ιατρούς
Τροποποίηση του άρθρου 30 του βασικού νόμου.
Συμβάσεις παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας σε δικαιούχους από παροχείς άλλους από ιατρούς
11. Το άρθρο 30 του βασικού νόμου αντικαθίσταται με το ακόλουθο νέο άρθρο:
« 30. Για την παροχή των υπηρεσιών φροντίδας υγείας όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 22 του παρόντος Νόμου, ο Οργανισμός συμβάλλεται με-
(α) Άλλους επαγγελματίες υγείας∙
(β) φαρμακοποιούς που παρέχουν υπηρεσίες φροντίδας υγείας μέσω φαρμακείων∙
(γ) εργαστήρια ∙
(δ) νοσηλευτές και μαίες∙
(ε) προμηθευτές ιατροτεχνολογικών προϊόντων και υγειονομικών ειδών∙
(στ) κέντρα αποθεραπείας και αποκατάστασης∙
(ζ) κέντρα ανακουφιστικής φροντίδας∙
(η) απεικονιστικά κέντρα∙
(θ) κέντρα παροχής υπηρεσιών κοινοτικής νοσηλευτικής ή/και κοινοτικής μαιευτικής∙
(ι) οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες φροντίδας υγείας που, κατά την κρίση του Οργανισμού, περιλαμβάνονται στις υπηρεσίες φροντίδας υγείας κατά την έννοια του παρόντος Νόμου και των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών ή/και εσωτερικών κανονισμών και τις οποίες οφείλει να παρέχει σύμφωνα με όρους και προϋποθέσεις που ορίζει ο Οργανισμός.»
Τέλος
Τροποποιητικό Νομοσχέδιο (Αρ. 2) του 2026 – Άρθρο 11, αντικατάσταση του άρθρου 30 του Ν. 89(Ι)/2001
Η Ακτινολογική Εταιρεία Κύπρου (ΑΕΚ) αναγνωρίζει την αναγκαιότητα προσθήκης των απεικονιστικών κέντρων στο άρθρο 30(η) του περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου, στο πλαίσιο της εναρμόνισης με τον περί Απεικονιστικών Κέντρων (Ίδρυση, Λειτουργία και Έλεγχος) Νόμο του 2026 (Ν. 35(Ι)/2026).
Ωστόσο, η προτεινόμενη διάταξη δεν διευκρινίζει τη σχέση της νέας κατηγορίας συμβεβλημένων παροχέων με το υφιστάμενο καθεστώς εγγραφής και συμβασιοποίησης των ακτινολόγων ως Ειδικών Ιατρών στο ΓεΣΥ (άρθρα 22, 23 και 28 του Ν. 89(Ι)/2001). Η παράλειψη αυτή αφήνει ουσιώδες νομοθετικό κενό που πρέπει να συμπληρωθεί, ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου.
Το επίσημο πρότυπο σύμβασης του ΟΑΥ για την παροχή ακτινολογικών υπηρεσιών από νομικά πρόσωπα, το οποίο εφαρμόστηκε κατά την έναρξη του ΓεΣΥ το 2019, προβλέπει ρητά την παροχή των υπηρεσιών από εγγεγραμμένους Ειδικούς Ιατρούς Ακτινολογίας/Ακτινοδιαγνωστικής, συνδεδεμένους με τον συμβεβλημένο πάροχο στο Σύστημα Πληροφορικής του ΓεΣΥ (Προοίμιο και άρθρα 4.1, 5.2(α)(ii), 6.1 και 8.2 του σχετικού προτύπου σύμβασης του ΟΑΥ).
Συνεπώς, ο συμβεβλημένος πάροχος, ακόμη και όταν είναι νομικό πρόσωπο, διακρίνεται από τον εγγεγραμμένο Ειδικό Ιατρό που παρέχει τις υπηρεσίες.
Η διάκριση αυτή συνάδει και με τον Ν. 35(Ι)/2026: στο άρθρο 2 προσδιορίζονται διακριτά οι αρμοδιότητες του ακτινολόγου ιατρού, ορίζεται η γνωμάτευση ως ιατρική πράξη του Ακτινολόγου και διαχωρίζονται οι διοικητικές από τις ιατρικές αρμοδιότητες· στο άρθρο 12 προβλέπεται η επιστημονική διεύθυνση και εποπτεία από τον κατά περίπτωση Αρμόδιο Ειδικό Ιατρό Ακτινολόγο και στο άρθρο 14(5)(γ)(iii)–(iv) και (δ)(i)–(ii) απαιτείται η ονομαστική ταυτοποίηση του ακτινολόγου ιατρού που παρακολούθησε την εξέταση και του ακτινολόγου που συνέταξε τη γνωμάτευση.
Για να διασφαλιστεί η ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ των πιο πάνω διατάξεων με το νέο άρθρο 30, η ΑΕΚ ζητεί έγγραφη διευκρίνηση και, κυρίως, να κατοχυρωθεί ΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ότι η ένταξη των απεικονιστικών κέντρων στο άρθρο 30, δεν επιφέρει μεταβολή στο υφιστάμενο καθεστώς εγγραφής και συμβασιοποίησης των ακτινολόγων ως Ειδικών Ιατρών στο ΓεΣΥ.
Ειδικότερα, ζητείται να διασφαλιστούν:
1. Η διατήρηση της προσωπικής εγγραφής και του αντίστοιχου κωδικού Ειδικού Ιατρού Ακτινολογίας/Ακτινοδιαγνωστικής στο ΓεΣΥ.
2. Η υποχρεωτική σύνδεση της καταχώρισης και απόδοσης των ακτινολογικών υπηρεσιών με τον εγγεγραμμένο Ειδικό Ιατρό Ακτινολογίας/Ακτινοδιαγνωστικής που τις παρέχει.
3. Η διατήρηση των ακτινολόγων στην κατηγορία των Ειδικών Ιατρών του ΓεΣΥ, χωρίς η σύμβαση με το απεικονιστικό κέντρο να αντικαθιστά την υφιστάμενη αναγνώριση και συμβασιοποίησή τους ως Ειδικών Ιατρών.
4. Η διατήρηση των υφιστάμενων συμβάσεων των ακτινολόγων με τον ΟΑΥ, χωρίς η προσθήκη των απεικονιστικών κέντρων στο άρθρο 30 να μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σήμερα ή στο μέλλον, ως λόγος για την αλλαγή, αντικατάσταση ή κατάργησή τους.
Οι διασφαλίσεις αυτές πρέπει να περιληφθούν ρητά στον ίδιο τον νόμο και να ΜΗΝ επαφίενται σε μεταγενέστερους Εσωτερικούς Κανονισμούς, εγκυκλίους ή αποφάσεις του ΟΑΥ, ώστε να αποκλειστεί μεταβολή του υφιστάμενου συμβατικού καθεστώτος χωρίς σαφή νομοθετική πρόβλεψη.
Σημειώνουμε εκ μέρους του υπό εγγραφή πελάτη μας Παγκύπριου Συνδέσμου Εταιρειών Ιατροτεχνολογικών Προϊόντων ΠΑΣΕΙΠ την εκ των υστέρων προσπάθεια του Υπουργείου Υγείας να ενταχθούν οι προμηθευτές ιατροτεχνολογικών προϊόντων (“ΙΠ”) στους παρόχους υπηρεσίας υγείας και διευκρινίζουμε ότι οι προμηθευτές ιατροτεχνολογικών προϊόντων δεν έχουν τον ίδιο ρόλο ή υποχρεώσεις με τους επαγγελματίες υγείας. Εργάζονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο (δηλαδή είναι προμηθευτές προϊόντων οι οποίοι πρέπει να εκτελέσουν παραγγελία παρά πάροχοι υπηρεσιών υγείας) και αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στους παρόχους υπηρεσιών υγείας.
Προμηθευτής Ιατροτεχνολογικών Προϊόντων είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δραστηριοποιείται στην εισαγωγή, διανομή, προώθηση, τεχνική υποστήριξη και διάθεση ιατροτεχνολογικών προϊόντων προς αδειοδοτημένους παρόχους υπηρεσιών φροντίδας υγείας, σύμφωνα με το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο και τις απαιτήσεις των κατασκευαστών που εκπροσωπεί.
Ο προμηθευτής δεν παρέχει υπηρεσίες φροντίδας υγείας, δεν ασκεί κλινικό έργο, δεν διαγιγνώσκει, δεν θεραπεύει, δεν αποφασίζει για την επιλογή θεραπείας ή τη χρήση συγκεκριμένου προϊόντος σε ασθενή και δεν συνάπτει θεραπευτική σχέση με τον ασθενή. Η ευθύνη για τις κλινικές αποφάσεις και τη φροντίδα του ασθενούς ανήκει αποκλειστικά στους αδειοδοτημένους επαγγελματίες υγείας.
Είναι ουσιώδες να διαχωρίζεται ο ρόλος του προμηθευτή ιατροτεχνολογικών προϊόντων από τον ρόλο του παρόχου υπηρεσιών φροντίδας υγείας. Ο προμηθευτής:
• Δεν παρέχει υπηρεσίες φροντίδας υγείας.
• Δεν έχει άμεση θεραπευτική σχέση με τον ασθενή.
• Δεν λαμβάνει κλινικές αποφάσεις.
• Δεν επιλέγει το κατάλληλο προϊόν για συγκεκριμένο ασθενή.
• Δεν υποκαθιστά την επιστημονική κρίση του επαγγελματία υγείας.
• Παρέχει αποκλειστικά τεχνική, εκπαιδευτική και επιχειρησιακή υποστήριξη σχετικά με τα προϊόντα που διαθέτει.
Η τελική ευθύνη για την επιλογή της θεραπείας, του εμφυτεύματος ή της ιατροτεχνολογικής λύσης, καθώς και για τη φροντίδα του ασθενούς, ανήκει αποκλειστικά στον αρμόδιο επαγγελματία υγείας, ο οποίος και θα πρέπει να έχει τον απόλυτο έλεγχο αναφορικά με την επιλογή του ιατροτεχνολογικού προϊόντος που θα χρησιμοποιήσει κατά την παροχή υγειονομικής περίθαλψης.