01 – Τίτλος

Ο ΠΑΣΕΙΠ χαιρετίζει το δημόσιο διάλογο αναφορικά με τις αλλαγές που αφορούν τους περί αγωγής και εκπαίδευσης παιδιών με ειδικές ανάγκες νόμους και καταγράφει πιο κάτω τις σκέψεις και εισηγήσεις του, αναφορικά με τις προτεινόμενες αλλαγές ως ακολούθως:

ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΝΟΜΟΥΣ τους 1999 ΕΩΣ 2025

Τίτλος και Άρθρο 2:
– Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες αλλαγές.

Άρθρο 7:
– Εισηγούμαστε την αντικατάσταση του όρου «νοουμένου ότι» με τη φράση «μπορεί να συνοδεύεται», αφού αυτό διασφαλίζει ότι η προσκόμιση σχετικής βεβαίωσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την παραπομπή. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται πιθανοί αποκλεισμοί παιδιών των οποίων οι οικογένειες δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να απευθυνθούν σε ιδιώτες επαγγελματίες για την έκδοση βεβαίωσης, ενώ παράλληλα περιορίζονται οι καθυστερήσεις που ενδέχεται να προκύψουν εις βάρος της έγκαιρης αξιολόγησης και παρέμβασης.
– Επιπλέον, κρίνεται σκόπιμο να προστεθεί ο ειδικός παιδαγωγός και ο εργοθεραπευτής στις ειδικότητες που δύνανται να εκδίδουν σχετική βεβαίωση, δεδομένου του ουσιαστικού τους ρόλου στην αναγνώριση και τεκμηρίωση εκπαιδευτικών και αναπτυξιακών αναγκών.

Άρθρο 8:
– Σχετικά με τη τροποποίηση αυτή διαφωνούμε με τον καθορισμό χρονοδιαγράμματος υποβολής παραπομπών στις Ε.Ε.Ε.Α.Ε. με στόχο την αξιολόγηση των αναγκών των παιδιών μέχρι το τέλος Ιανουαρίου. Επιπλέον, η περιοριστική πρακτική επιλογής μόνο συγκεκριμένων περιστατικών που θεωρούνται «σοβαρά», για αξιολόγηση καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς οδηγεί σε διακρίσεις και στερεί από άλλα παιδιά τη δυνατότητα έγκαιρης παρέμβασης που είναι κρίσιμη για την εκπαιδευτική τους πορεία. Συνεπώς, οι παραπομπές για την αξιολόγηση των αναγκών των παιδιών οφείλουν να πραγματοποιούνται ολόχρονα, αφού κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην αξιολόγηση και την υποστήριξη ανεξάρτητα από το βαθμό ή το είδος των δυσκολιών που παρουσιάζει.
– Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι ο συνδυασμός της έναρξης της σχολικής χρονιάς τον Σεπτέμβριο, του απαιτούμενου χρόνου για παιδαγωγική παρατήρηση και τεκμηρίωση από τον εκπαιδευτικό της τάξης, της απαραίτητης επικοινωνίας και συνεργασίας με τους γονείς, καθώς και της υποχρεωτικής δίμηνης εφαρμογής του Μηχανισμού Εντοπισμού και Στήριξης (ΜΕΣ) στη συνέχεια, πριν από την παραπομπή στην Ε.Ε.Ε.Α.Ε., καθιστά στην πράξη εξαιρετικά περιοριστικό το χρονικό πλαίσιο έως τον Ιανουάριο. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται ασφυκτικές προθεσμίες, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες εντοπισμού και υποστήριξης των παιδιών.
– Είναι γεγονός ότι η υφιστάμενη διαδικασία αντιμετωπίζει σημαντικές δυσλειτουργίες, καθώς ο μεγάλος αριθμός παραπομπών έχει ως αποτέλεσμα σοβαρές καθυστερήσεις στην αξιολόγηση των παιδιών και εκ του αποτελέσματος σοβαρές καθυστερήσεις στην έγκριση του. Ωστόσο, η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον περιορισμό του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο επιτρέπονται οι παραπομπές. Μια τέτοια ρύθμιση μεταθέτει το πρόβλημα στα παιδιά και τις οικογένειές τους, αντί να αντιμετωπίζει τις πραγματικές αιτίες των καθυστερήσεων. Η λύση πρέπει να στοχεύει στην ενίσχυση και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών, ώστε να διασφαλίζεται η έγκαιρη αξιολόγηση όλων των παιδιών και όχι στον περιορισμό της πρόσβασής τους σε αυτή.

Άρθρο 9:
– Χαιρετίζουμε και επικροτούμε την πρόνοια για τη θεσμοθέτηση της πολυθεματικής ομάδας αξιολόγησης/επαναξιολόγησης στο νομοθετικό πλαίσιο. Ο θεσμός αυτός εφαρμόζεται εδώ και αρκετά χρόνια στην πράξη και έχει αποδείξει την αξία και την αποτελεσματικότητά του στην αξιολόγηση των αναγκών των παιδιών, καθώς προάγει τη διεπιστημονική συνεργασία και τη σφαιρική προσέγγιση κάθε περίπτωσης. Παράλληλα, η επιτυχής εφαρμογή της συγκεκριμένης πρόνοιας συμφωνούμε πως προϋποθέτει την επαρκή στελέχωση των πολυθεματικών ομάδων με μόνιμο και εξειδικευμένο προσωπικό, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε επαρχίας, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στον αυξημένο αριθμό παραπομπών χωρίς να δημιουργούνται καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις.
– Ακόμη, κρίνουμε απαραίτητη τη θεσμοθέτηση της ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ της πολυθεματικής ομάδας αξιολόγησης και του εκπαιδευτικού προσωπικού της σχολικής μονάδας. Ειδικότερα, είναι αναγκαία τόσο η ενεργός συμβολή των εκπαιδευτικών στη διαδικασία αξιολόγησης, μέσω της παροχής των αναγκαίων πληροφοριών και παρατηρήσεων για τη λειτουργικότητα του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον, όσο και η ενημέρωση του εκπαιδευτικού προσωπικού από την πολυθεματική ομάδα σχετικά με τα ευρήματα της αξιολόγησης και τις εισηγήσεις της, ώστε να διασφαλίζεται ο κατάλληλος εκπαιδευτικός σχεδιασμός και η αποτελεσματική εφαρμογή των αναγκαίων υποστηρικτικών μέτρων προς όφελος του παιδιού.
– Τέλος, θεωρούμε απαραίτητο η λειτουργία των πολυθεματικών ομάδων να διέπεται από σαφώς καθορισμένες αρχές και διαδικασίες, ώστε να διασφαλίζονται η ομοιόμορφη εφαρμογή του θεσμού, η διαφάνεια και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παράλληλα, οι ειδικοί εκπαιδευτικοί εισηγούμαστε να λαμβάνουν συνεχή επιμόρφωση για τη χρήση των εργαλείων αξιολόγησης που εμπίπτουν στο πεδίο των επαγγελματικών τους αρμοδιοτήτων, σύμφωνα με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και πρότυπα.

Άρθρο 12:
– Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Άρθρο 14:
– Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Άρθρο 15:
– Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Άρθρο 16:
– Δεν συμφωνούμε με την προτεινόμενη διατύπωση σύμφωνα με την οποία «η Κεντρική Επιτροπή πληροφορεί τον γονέα ότι υποχρεούται να συμμορφωθεί με την απόφασή της, η οποία είναι τελεσίδικη».
– Αναγνωρίζουμε ότι η προτεινόμενη ρύθμιση φαίνεται να στοχεύει στη διασφάλιση της έγκαιρης εφαρμογής των αποφάσεων που αφορούν τις ανάγκες του παιδιού. Ωστόσο, η διατύπωση που δίνει έμφαση στην υποχρεωτική συμμόρφωση και στον τελικό χαρακτήρα της απόφασης δεν μας βρίσκει σύμφωνους.
– Είναι πεποίθηση του ΠΑΣΕΙΠ πως η εφαρμογή των αποφάσεων επιτυγχάνεται πιο αποτελεσματικά μέσα από τη συνεργασία, την έγκαιρη ενημέρωση και τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ οικογένειας και αρμόδιων υπηρεσιών. Οι γονείς αποτελούν βασικούς συνεργάτες στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το παιδί τους.
– Εισηγούμαστε την αφαίρεση της συγκεκριμένης πρόνοιας, ώστε το νομοθετικό πλαίσιο να προάγει τη συνεργασία, τον αμοιβαίο σεβασμό και τη συνδιαμόρφωση αποφάσεων προς όφελος του παιδιού.
– Επιπρόσθετα, εισηγούμαστε όπως στο νομοθετικό πλαίσιο προστεθεί πρόνοια για περιπτώσεις όπου, κατόπιν αξιολόγησης από την αρμόδια Επαρχιακή Επιτροπή και όπου κρίνεται αναγκαίο με τη συνδρομή αρμόδιων υπηρεσιών, διαπιστώνονται σοβαρές κοινωνικοσυναισθηματικές δυσκολίες ή αντικειμενικές δυσκολίες στήριξης από το οικογενειακό περιβάλλον. Στις περιπτώσεις αυτές, εισηγούμαστε η ευθύνη για τον καθορισμό και την παροχή του κατάλληλου εκπαιδευτικού πλαισίου για το παιδί να διασφαλίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, με βάση το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.

Άρθρο 18:
– Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις που αφορούν το απολυτήριο που χορηγείται στα παιδιά που φοιτούν σε γενικό σχολείο. Όσον αφορά τα παιδιά που φοιτούν σε ειδικό σχολείο εισηγούμαστε όπως η διατύπωση τροποποιηθεί, ώστε να χορηγείται απολυτήριο, στο οποίο να αναγράφεται και το προεπαγγελματικό πρόγραμμα που έχει παρακολουθήσει ο μαθητής ή η μαθήτρια, όπου αυτό ισχύει.

Άρθρο 19:
– Δεν είναι ξεκάθαρο πώς τα ειδικά σχολεία θα λειτουργούν ως υποστηρικτικές δομές προς τα γενικά σχολεία και πώς θα παρέχουν τεχνογνωσία και στήριξη στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων.
– Είναι σημαντικό το θεραπευτικό προσωπικό των ειδικών σχολείων να μεταφέρει τις γνώσεις του στα γενικά σχολεία, όμως δεν είναι σαφές πώς θα λειτουργήσει στην πράξη.
– Για να μπορεί να υλοποιηθεί ουσιαστικά αυτός ο ρόλος, κρίνεται αναγκαία η αύξηση του προσωπικού και συγκεκριμένοι κανονισμοί που θα διέπουν την λειτουργία των ειδικών σχολείων ως υποστηρικτικές δομές.

Άρθρο 21(2):
– Εισηγούμαστε όπως προστεθεί πρόνοια για καθορισμό μέγιστου αριθμού παιδιών στις τάξεις των ειδικών σχολείων, ώστε να διασφαλίζεται η παιδαγωγική επάρκεια, η ασφάλεια και η αποτελεσματική εξατομικευμένη υποστήριξη των μαθητών.
– Η εισήγηση αυτή καθίσταται ιδιαίτερα επιτακτική, καθώς τα ειδικά σχολεία αντιμετωπίζουν πλέον σοβαρό πρόβλημα υπερπληρότητας. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι υφιστάμενες σχολικές εγκαταστάσεις και οι διαθέσιμες αίθουσες δεν επαρκούν για να καλύψουν τον αυξανόμενο αριθμό μαθητών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες που δυσχεραίνουν την παροχή ποιοτικής ειδικής εκπαίδευσης.

Άρθρο 24:
– Εισηγούμαστε τη συμμετοχή ειδικού παιδαγωγού στη σύνθεση του Συμβουλίου Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, καθώς η παρουσία του κρίνεται σημαντική για την ουσιαστική συμβολή στη λήψη αποφάσεων στον τομέα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης.

Κανονισμοί που εκδίδονται με βάση το άρθρο 27
Κανονισμός 2: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 3: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 5: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση της φράσης «μονάδων ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης» (δεύτερη και τρίτη γραμμή), με τη φράση «προγραμμάτων ενισχυμένης στήριξης».
– Σχετικά με την πιο πάνω τροποποίηση, θεωρούμε ότι από την επισκόπηση των τροποποιήσεων τόσο του Νόμου όσο και των Κανονισμών προκύπτει ότι η αλλαγή αφορά κυρίως την ονομασία του προγράμματος, χωρίς να διαφοροποιείται ουσιαστικά το υφιστάμενο λειτουργικό και παιδαγωγικό πλαίσιο. Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση, νοουμένου ότι αυτή περιορίζεται στην αλλαγή της ονομασίας και δεν επιφέρει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στο υφιστάμενο λειτουργικό και παιδαγωγικό πλαίσιο.
– Είναι πεποίθηση μας πως στις Ειδικές Μονάδες επιτελείται σπουδαίο παιδαγωγικό έργο και είναι αναπόσπαστο και ενεργό κομμάτι της σχολικής κοινότητας. Θεωρούμε απαραίτητο να ξεκαθαριστεί ότι βασικός στόχος των Ειδικών Μονάδων (προγραμμάτων ενισχυμένης στήριξης) είναι η σταδιακή και συνεχής ένταξη των μαθητών τους στη γενική τάξη, όποτε και όπου αυτό είναι παιδαγωγικά εφικτό. Η ευελιξία που χαρακτηρίζει τη λειτουργία αυτών των μονάδων αποτελεί βασικό τους πλεονέκτημα και εκφράζουμε την ανησυχία ότι ενδέχεται να επηρεαστεί αρνητικά από την εφαρμογή ενός νέου προγράμματος. Εισηγούμαστε, λοιπόν, να διασφαλιστεί η διατήρηση αυτής της ευελιξίας και να δοθεί έμφαση στην ενίσχυση των προγραμμάτων ενισχυμένης στήριξης.
– Με στόχο την αποτελεσματικότερη ενίσχυση των προγραμμάτων ενισχυμένης στήριξης είναι σημαντικό να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ ειδικού και γενικού εκπαιδευτικού, μέσα από τις πρακτικές της συνδιδασκαλίας και της παράλληλης στήριξης, καθώς και διαρκή εποπτεία και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Όλα αυτά θα πρέπει να αναφέρονται σε συγκεκριμένους κανονισμούς που θα διέπουν την λειτουργία του συγκεκριμένου πλαισίου.
– Ακόμη, εισηγούμαστε όπως θεσπιστεί ρητά μέγιστος αριθμός μαθητών στα προγράμματα ενισχυμένης στήριξης, ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο υπερπληθυσμού και να διασφαλίζεται η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαιδευτικής υποστήριξης, η ασφάλεια και η εξατομικευμένη προσέγγιση των μαθητών.
– Επιπλέον, εισηγούμαστε όπως στα προγράμματα ενισχυμένης στήριξης προβλεφθεί η λειτουργία διεπιστημονικών ομάδων στήριξης, με τη συμμετοχή εργοθεραπευτών και ψυχολόγων, ώστε να διασφαλίζεται η ολοκληρωμένη και εξατομικευμένη υποστήριξη των μαθητών με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Κανονισμός 7(2): Συμφωνούμε με την προτεινόμενη αντικατάσταση των λέξεων «δύο φορές τον μήνα» με τις λέξεις «μία φορά την εβδομάδα ή και συχνότερα», και θεωρούμε ότι η ρύθμιση αυτή ενισχύει την αποτελεσματική και έγκαιρη εξέταση των θεμάτων που άπτονται των αρμοδιοτήτων της Επαρχιακής Επιτροπής.

Κανονισμός 7(3): Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 11: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 13: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 14: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 15: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 16: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 17: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 18: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 20: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 22(1): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση της λέξης «συνηθισμένη» με τη λέξη «γενική».

Κανονισμός 23(ε): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση της λέξης «συνηθισμένου» με τη λέξη «γενικού».

Κανονισμός 29(1): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση της λέξης «συνηθισμένο» με τη λέξη «γενικό».

Κανονισμός 32: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 41(1): Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 41(3): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση της λέξης «συνηθισμένου» με τη λέξη «γενικού».

Κανονισμός 42: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 44: Εισηγούμαστε την αντικατάσταση των λέξεων «τάξη συνηθισμένου σχολείου» με «γενική τάξη».

Κανονισμοί 45(2), 45(3), 47: Εισηγούμαστε την αντικατάσταση της λέξης «συνηθισμένου» με τη λέξη «γενικού».

Κανονισμός 50: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 64(α): Εισηγούμαστε όπως προστεθεί διευκρίνιση, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι προσαρμογές καθορίζονται με βάση τις εξατομικευμένες εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού. Συγκεκριμένα, η πρόταση να διαμορφωθεί ως εξής:
«Σε παιδιά με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, όπου χρειάζεται και μετά από απόφαση της Επαρχιακής Επιτροπής, με βάση τις εξατομικευμένες εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού, γίνονται διαφοροποιήσεις στα διαγνωστικά και εξεταστικά δοκίμια, οι οποίες περιλαμβάνουν-».
Κανονισμός 65: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.
Κανονισμός 66: Εισηγούμαστε να διευκρινιστεί η αναφορά στον «ειδικό που παρακολουθεί το παιδί», ώστε να προσδιορίζεται με σαφήνεια ποιος επαγγελματίας είναι αρμόδιος να τεκμηριώνει την ανάγκη διεξαγωγής των εξετάσεων σε διαφορετικό χώρο.

Κανονισμός 67: Συμφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση.

Κανονισμός 68: Συμφωνούμε με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις.

Κανονισμός 70(1): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση των όρων «ανάπηρα παιδιά» με «παιδιά με αναπηρία» και «ανάπηρα άτομα» με «άτομα με αναπηρία».

Κανονισμός 70(2): Εισηγούμαστε την αντικατάσταση του όρου «αναπηρικά αυτοκίνητα» με «οχήματα ατόμων με αναπηρία».

Κανονισμός 71(2): Εισηγούμαστε όπως αντικατασταθεί ο όρος «αναπηρικό τροχοκάθισμα» με τον όρο «τροχοκάθισμα», ο οποίος αποτελεί τη σύγχρονη και διεθνώς αποδεκτή ορολογία.

Κανονισμός 71(4): Εισηγούμαστε όπως αντικατασταθεί ο όρος «παιδιά με προβλήματα στην όραση» με τον όρο «παιδιά με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 71(7): Εισηγούμαστε όπως αντικατασταθεί η διατύπωση «παιδιά με προβλήματα στην όραση» με τον όρο «παιδιά με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 71(8): Εισηγούμαστε όπως αντικατασταθεί η διατύπωση «παιδιά με προβλήματα όρασης» με τον όρο «παιδιά με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 72(2): Εισηγούμαστε όπως η φράση «παιδιά με τροχοκάθισμα» αντικατασταθεί με τη φράση «παιδιά που χρησιμοποιούν τροχοκάθισμα».

Κανονισμός 74(6): Εισηγούμαστε όπως η φράση «άτομα με προβλήματα στην όραση» αντικατασταθεί με τη φράση «άτομα με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 76(2): Εισηγούμαστε όπως η φράση «όδευσης τυφλών» αντικατασταθεί με τη φράση «όδευσης ατόμων με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 76(3): Εισηγούμαστε όπως η φράση «παιδιά με προβλήματα όρασης και κίνησης» αντικατασταθεί με τη φράση «παιδιά με οπτική και κινητική αναπηρία».

Κανονισμός 76(5): Εισηγούμαστε όπως η φράση «παιδιά με μειωμένη όραση» αντικατασταθεί με τη φράση «παιδιά με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 76(7): Εισηγούμαστε όπως η φράση «οδηγός όδευσης τυφλών» αντικατασταθεί με τη φράση «οδηγός όδευσης ατόμων με οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 79(2)(α): Εισηγούμαστε όπως η φράση «παιδιά με κινητικά προβλήματα» αντικατασταθεί με τη φράση «παιδιά με κινητική αναπηρία».

Κανονισμός 79(2)(β): Εισηγούμαστε όπως η φράση «παιδιά με προβλήματα ακοής ή όρασης» αντικατασταθεί με τη φράση «παιδιά με ακουστική ή οπτική αναπηρία».

Κανονισμός 79(3)(α): Εισηγούμαστε όπως η φράση «ειδικά αποχωρητήρια» αντικατασταθεί με τη φράση «προσβάσιμα αποχωρητήρια».

Κανονισμός 81: Εισηγούμαστε όπως η φράση «ειδικός χώρος υγιεινής» αντικατασταθεί με τη φράση «προσβάσιμος χώρος υγιεινής».

Κανονισμός 81(γ): Εισηγούμαστε όπως η φράση «άτομο με τροχοκάθισμα» αντικατασταθεί με τη φράση «άτομο που χρησιμοποιεί τροχοκάθισμα».

Κανονισμός 81(ζ)(i): Εισηγούμαστε όπως η φράση «χρήστη τροχοκαθίσματος» αντικατασταθεί με τη φράση «χρήστη που χρησιμοποιεί τροχοκάθισμα».

Κανονισμός: 81(ζ) (ii): Εισηγούμαστε όπως η φράση «χρήστη τροχοκαθίσματος» αντικατασταθεί με τη φράση «χρήστη που χρησιμοποιεί τροχοκάθισμα».

Επιπλέον εισηγήσεις:

1. Έγκαιρη Παρέμβαση:
– Εισηγούμαστε όπως στον περί Αγωγής και Εκπαίδευσης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Νόμο και Κανονισμούς προστεθεί ρητή πρόνοια για την παροχή έγκαιρης παρέμβασης σε παιδιά με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, από το στάδιο εντοπισμού πρώιμων ενδείξεων μαθησιακών ή αναπτυξιακών δυσκολιών, κατόπιν αξιολόγησης και εξατομικευμένου σχεδιασμού.
– Η έγκαιρη παρέμβαση να περιλαμβάνει στοχευμένες και εξατομικευμένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις, οι οποίες να διαφοροποιούνται ως προς την ένταση, τη συχνότητα και τον βαθμό εξατομίκευσης από τη συνήθη ειδική εκπαιδευτική παρέμβαση.

2. Διαφοροποίηση:
– Εισηγούμαστε όπως προστεθεί ρητή πρόνοια στους περί Αγωγής και Εκπαίδευσης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Νόμο και Κανονισμούς, ώστε να διευκρινίζεται ότι για παιδιά με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες εφαρμόζονται διαφοροποιήσεις στη διδασκαλία και στη μαθησιακή διαδικασία, ανάλογα με τις εξατομικευμένες εκπαιδευτικές τους ανάγκες. Παράλληλα, προτείνουμε τη θεσμοθέτηση χρόνου συνεργασίας εντός του ωρολογίου προγράμματος, ώστε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να συντονίζονται για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση διαφοροποιημένων δραστηριοτήτων και αξιολογήσεων.

3. Ειδικά Σχολεία:
– Θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο να καταγραφεί στην νομοθεσία και να διασφαλιστεί ότι τα ειδικά σχολεία παρέχουν ποιοτικά προγράμματα προεπαγγελματικής και επαγγελματικής κατάρτισης, τα οποία ανταποκρίνονται στις ανάγκες των μαθητών και εξασφαλίζουν την απόκτηση επαγγελματικών δεξιοτήτων και πιστοποιήσεων, ανάλογα με τις δυνατότητες του κάθε μαθητή και της κάθε μαθήτριας.

4. Θέσεις Συμβούλων Ειδικής Εκπαίδευσης:
– Εισηγούμαστε τη δημιουργία θέσεων Συμβούλων Ειδικής Εκπαίδευσης, καθώς ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Πιο συγκεκριμένα, προτείνουμε όπως τα καθήκοντα των Συμβούλων Ειδικής Εκπαίδευσης επικεντρώνονται στην ουσιαστική παιδαγωγική και επαγγελματική υποστήριξη των εκπαιδευτικών εντός των σχολικών μονάδων.
– Οι αρμοδιότητες των Συμβούλων Ειδικής Εκπαίδευσης κρίνεται ότι πρέπει να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα παιδαγωγικών, διοικητικών και υποστηρικτικών καθηκόντων, με στόχο την αποτελεσματική εφαρμογή των στρατηγικών ειδικής αγωγής και την ολοκληρωμένη υποστήριξη των μαθητών με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

5. Αίθουσες Ειδικής Εκπαίδευσης – Υποδομές και λειτουργικές προδιαγραφές:
– Αναφορικά με τις αίθουσες Ειδικής Εκπαίδευσης, παρατηρείται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν τηρούνται πλήρως οι προβλεπόμενες προδιαγραφές, ενώ παράλληλα δεν επαρκεί ή δεν διατίθεται ο απαραίτητος κατάλληλος χώρος για την ορθή και ασφαλή λειτουργία τους.
– Επιπρόσθετα, εισηγούμαστε όπως στις κτηριακές προδιαγραφές των σχολικών μονάδων προβλεφθεί η ύπαρξη κατάλληλου χώρου αποφόρτισης σε κάθε σχολείο, λαμβάνοντας υπόψη ότι ενδέχεται να φοιτούν παιδιά τα οποία χρειάζονται στιγμές αποφόρτισης λόγω αυξημένης έκθεσης σε ερεθίσματα κατά τη σχολική ημέρα.

6. Στήριξη Ειδικών Εκπαιδευτικών σε Σύνθετα Εκπαιδευτικά Πλαίσια:
– Εισηγούμαστε όπως θεσπιστεί πλαίσιο συστηματικής στήριξης για τους Ειδικούς Εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε πιο σύνθετα εκπαιδευτικά πλαίσια, όπου παρατηρούνται αυξημένες απαιτήσεις ως προς τη διαχείριση μαθησιακών, κοινωνικοσυναισθηματικών και συμπεριφορικών αναγκών. Η στήριξη αυτή να περιλαμβάνει τακτική εποπτεία, ενίσχυση της συνεργασίας με διεπιστημονικές ομάδες και παροχή στοχευμένης επιμόρφωσης, με στόχο την αποτελεσματικότερη ανταπόκριση στις ανάγκες των μαθητών και τη διασφάλιση της ποιότητας της παρεχόμενης ειδικής εκπαίδευσης.

7. Υποχρεωτική επιμόρφωση γενικών εκπαιδευτικών για τη συμπερίληψη μαθητών με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες:
– Εισηγούμαστε όπως θεσπιστούν προγράμματα υποχρεωτικής επιμόρφωσης για τους γενικούς εκπαιδευτικούς στις τάξεις των οποίων φοιτούν παιδιά με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με στόχο την ενίσχυση των παιδαγωγικών τους δεξιοτήτων για διαφοροποίηση της διδασκαλίας, εφαρμογή κατάλληλων προσαρμογών και αποτελεσματική υποστήριξη της συμμετοχής όλων των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία.

8. Θεσμοθέτηση χρόνου συντονισμού μεταξύ ειδικών εκπαιδευτικών, λογοθεραπευτών και εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης:
– Εισηγούμαστε όπως θεσπιστεί συγκεκριμένος και κατοχυρωμένος χρόνος εντός του ωρολογίου προγράμματος για τον συντονισμό μεταξύ ειδικών εκπαιδευτικών, λογοθεραπευτών και εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης για τα παιδιά με αναπηρίες ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, ώστε να διασφαλίζεται η συστηματική συνεργασία, η κοινή στοχοθεσία και η συστηματική εφαρμογή των παρεμβάσεων στο σχολικό περιβάλλον.

9. Πρόγραμμα συμβουλευτικής και υποστήριξης γονέων μετά τη διάγνωση:
– Εισηγούμαστε όπως στο νομοθετικό πλαίσιο προστεθεί πρόνοια για τη δημιουργία προγράμματος στήριξης γονέων, το οποίο να ενεργοποιείται άμεσα με τη διάγνωση αναπηρίας ή/και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών του παιδιού. Το πρόγραμμα αυτό να περιλαμβάνει υποστηρικτική και συμβουλευτική καθοδήγηση προς τους γονείς για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε να ενισχύεται η κατανόηση των αναγκών του παιδιού και η αποτελεσματική συνεργασία με το σχολείο και τους αρμόδιους φορείς.

10. Μέση Εκπαίδευση
– Θέση του ΠΑΣΕΙΠ είναι η άμεση στελέχωση τουλάχιστον των Ειδικών Μονάδων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από ειδικούς παιδαγωγούς, μιας και στις θέσεις αυτές απαιτούνται επαγγελματίες με εξειδικευμένες γνώσεις. Στην υφιστάμενη νομοθεσία, «Ο Περί Αγωγής και Εκπαίδευσης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Νόμος του 1999», αναφέρει στο άρθρο 17 (2α) ότι το Υπουργικό Συμβούλιο μεριμνά για την πρόσληψη αναγκαίου και άλλου προσωπικού, με γνώμονα την εξασφάλιση των ατομικών αναγκών του παιδιού.

Είμαστε στη διάθεση σας για περαιτέρω διευκρινίσεις