Δημόσια Διαβούλευση για το νομοσχέδιο με τίτλο «Ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) Νόμος του 2026» και το σχέδιο τροποποιητικών Κανονισμών με τίτλο «οι περί Γραπτών Εξετάσεων για Εγγραφή και Κατάταξη στους Πίνακες Διορισίμων Κανονισμοί του 2017 και 2026»
Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, Διοίκηση
Το Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας (Υ.Π.Α.Ν.) ανακοινώνει την έναρξη δημόσιας διαβούλευσης για το νομοσχέδιο με τίτλο «Ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) Νόμος του 2026» και το σχέδιο τροποποιητικών Κανονισμών με τίτλο «Οι περί Γραπτών Εξετάσεων για Εγγραφή και Κατάταξη στους Πίνακες Διορισίμων Κανονισμοί του 2017 και 2026».
Σκοπός του εν λόγω νομοσχεδίου και του σχεδίου των συναφών κανονισμών είναι η προώθηση του εκσυγχρονισμού του Συστήματος Διορισμού Εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο του στρατηγικού στόχου του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, για αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, αφού ο τρόπος εισδοχής στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού έχει κρίσιμη σημασία για την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος.
Το σχέδιο Κανονισμών αφορά στη συμμετοχή των υποψηφίων στη διαδικασία γραπτής εξέτασης, την κατάργηση της βάσης, καθώς και ρυθμίσεις που διέπουν τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων.
Το Υ.Π.Α.Ν. θέτει προς διαβούλευση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και τους συναφείς τροποποιητικούς κανονισμούς και προσκαλεί κάθε ενδιαφερόμενο/η να αποστείλει ηλεκτρονικά, μέσω της πλατφόρμας η–Διαβούλευση, τυχόν απόψεις, σχόλια και παρατηρήσεις, το αργότερο μέχρι την Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2026.
- Υπό επεξεργασία
- Αναρτήθηκε
03 Νοέ 2026 @ 12:39 - Ανοικτή σε σχόλια ως
18 Νοέ 2026 @ 23:50 - 127 σχόλια
Σχετικό Υλικό
Περιεχόμενα
| 01 - Τίτλος | 3 σχόλια |
| 02 - Νομοσχέδιο «Ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) Νόμος του 2026» | 6 σχόλια |
| 03 - Σχέδιο Κανονισμών | 6 σχόλια |
1. Μη αναγνώριση της πραγματικής εκπαιδευτικής υπηρεσίας στα προγράμματα του ΥΠΑΝ και της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας.
Εργάζομαι αδιαλείπτως από το 2018 μέχρι σήμερα σε εκπαιδευτικά προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας και της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΔΡΑ.Σ.Ε. 2/2018-2023, ΠΟΣ 2022-2023, Ενισχυτική Διδασκαλία σε δημόσια νηπιαγωγεία 2023-2026, ΠΟΣ 2026-2027, καθώς και Θερινά Δημόσια Σχολεία 2023, 2024, 2026). Παρά την πολυετή και συνεχή εκπαιδευτική μου προσφορά σε δημόσια σχολεία, η υπηρεσία αυτή ουσιαστικά παραγνωρίζεται (με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως το ΠΟΣ 2026-2027 και τα θερινά σχολεία), με αποτέλεσμα να μένω εκτός των ρυθμίσεων του προτεινόμενου Κλειστού Μητρώου.
Εισήγηση: Είναι επιτακτική ανάγκη να αναγνωριστεί και να προσμετρηθεί η συνολική, πραγματική εκπαιδευτική υπηρεσία όλων των εκπαιδευτικών που στελέχωσαν και στήριξαν έμπρακτα τα προγράμματα του ΥΠΑΝ και της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι δίκαιο εκπαιδευτικοί με ουσιαστική προϋπηρεσία στην τάξη να αποκλείονται λόγω τυπικών διαχωρισμών στον τρόπο απασχόλησής τους.
2. Κριτήρια ένταξης των ΣΜΑ και προσμέτρηση των Θερινών Δημόσιων Σχολείων.
Όσον αφορά τους Συμβασιούχους Μερικής Απασχόλησης (ΣΜΑ), η φύση της εργοδότησής τους δεν επιτρέπει πάντα τη συμπλήρωση συνεχόμενων μηνών πλήρους υπηρεσίας, παρά το γεγονός ότι καλύπτουν πάγιες εκπαιδευτικές ανάγκες. Παράλληλα, τα Θερινά Δημόσια Σχολεία αποτελούν επίσημο θεσμό του ΥΠΑΝ με διορισμούς μέσω της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ).
Εισήγηση: Να μην τίθεται ελάχιστο χρονικό όριο (10 μηνών) για την ένταξη των ΣΜΑ στο Κλειστό Μητρώο και, σε κάθε περίπτωση, να προσμετράται αθροιστικά η εκπαιδευτική υπηρεσία στα Θερινά Δημόσια Σχολεία, εφόσον πρόκειται για αναγνωρισμένη υπηρεσία της ΕΕΥ.
3. Ανατροπή των δεδομένων για τους εγγεγραμμένους στον Πίνακα Διορισίμων.
Ως εκπαιδευτικός που συμμετείχα στις γραπτές εξετάσεις και είμαι εγγεγραμμένη στον Πίνακα Διορισίμων, ακολούθησα πιστά το θεσμικό πλαίσιο (Ν. 113(Ι)/2015) και τις επίσημες κατευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας της τελευταίας δεκαετίας. Με βάση τον υφιστάμενο νόμο, αναμέναμε εύλογα ότι από την 1η Σεπτεμβρίου 2027 όλοι οι διορισμοί (μόνιμοι και συμβάσεις) θα γίνονταν κατά 100% από τον Πίνακα Διορισίμων. Η εκ των υστέρων αλλαγή των κανόνων (με τη δέσμευση του 50% των συμβάσεων και αντικαταστάσεων υπέρ του Κλειστού Μητρώου) πλήττει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς τη διοίκηση και αδικεί κατάφωρα όσους επένδυσαν χρόνο, κόπο και πόρους για να επιτύχουν στις εξετάσεις.
4. Ανάγκη «κλειδώματος» του υφιστάμενου Πίνακα Διορισίμων.
Πέραν της απώλειας θέσεων συμβάσεων, δημιουργείται σοβαρή ανισότητα και εντός του ίδιου του Πίνακα Διορισίμων. Δεν είναι ορθό οι ήδη επιτυχόντες των προηγούμενων εξεταστικών περιόδων να συνυπάρχουν και να ανταγωνίζονται στον ίδιο κατάλογο με νέους υποψηφίους που θα παρακαθίσουν σε μελλοντικές εξετάσεις υπό εντελώς διαφορετικά δεδομένα, όρους και κριτήρια μοριοδότησης.
Εισήγηση: Εφόσον προωθείται η δημιουργία κλειστού μητρώου για άλλες κατηγορίες εκπαιδευτικών, θα πρέπει αντιστοίχως να διασφαλιστεί και να «κλειδώσει» ο υφιστάμενος Πίνακας Διορισίμων, ώστε να προστατευθούν τα κεκτημένα δικαιώματα όσων επιλέξαμε και υπηρετήσαμε τη διαδικασία των εξετάσεων.
Αορίστου Εκπαιδευτικοί: Δεν είμαστε αριθμοί σε έναν πίνακα. Είμαστε εκπαιδευτικοί με ιστορία, προσφορά και οικογένειες.
Αποφοίτησα το 2009 από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και από τότε αγωνίζομαι να υπηρετώ το επάγγελμα που αγαπώ. Εργάστηκα ως εκπαιδευτικός στην Ελλάδα, στα ολοήμερα σχολεία της Κύπρου χωρίς αναγνώριση της υπηρεσίας μου, ως αντικαταστάτρια, αλλά και σε εκπαιδευτικά προγράμματα μουσείων. Σήμερα, έπειτα από τόσα χρόνια προσπάθειας και προσφοράς στην εκπαίδευση, διανύω τον τέταρτο χρόνο υπηρεσίας μου στα δημόσια δημοτικά σχολεία και έχω αποκτήσει καθεστώς εργοδότησης αορίστου χρόνου.
Κι όμως, εξακολουθώ να μην αισθάνομαι επαγγελματική ασφάλεια. Έχω οικογένεια, ένα βρέφος, οικονομικές υποχρεώσεις και μια ζωή που εδώ και χρόνια προσπαθώ να χτίσω με αξιοπρέπεια. Όπως πολλοί συνάδελφοί μου, έχω αφιερώσει χρόνια στην εκπαίδευση, περιμένοντας υπομονετικά τη σειρά μου για μονιμοποίηση.
Δεν είναι δίκαιο να βρισκόμαστε τόσο κοντά στον στόχο και ένα νομοσχέδιο να ακυρώνει στην πράξη χρόνια αναμονής, εμπειρίας και προσφοράς.
Δεν μπορεί η αξία ενός εκπαιδευτικού να κρίνεται κυρίως από μια γραπτή εξέταση, παραγνωρίζοντας πανεπιστημιακές σπουδές και, κυρίως, την πραγματική καθημερινή εμπειρία μέσα στην τάξη. Δεν μπορεί το ίδιο το κράτος, που μας εμπιστεύεται εδώ και χρόνια τα παιδιά του, να αντιμετωπίζει την επαγγελματική μας επάρκεια σαν να μην έχει αποδειχθεί ποτέ.
Παράλληλα, ως εκπαιδευτικοί που ζούμε καθημερινά την πραγματικότητα των δημόσιων σχολείων, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τα σοβαρά προβλήματα που παραμένουν άλυτα εδώ και χρόνια: ελλείψεις σε υποδομές, μέσα και ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού έργου. Είναι τουλάχιστον αντιφατικό να παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός μια μεταρρύθμιση που ενδέχεται να οδηγήσει στην απομάκρυνση έμπειρων εκπαιδευτικών, την ώρα που τόσες πραγματικές ανάγκες των σχολείων εξακολουθούν να περιμένουν λύσεις.
Μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες, εκείνο που κράτησε και εξακολουθεί να κρατά όρθια τα σχολεία είναι πρωτίστως οι άνθρωποί τους. Εκπαιδευτικοί που καθημερινά υπερβαίνουν τις δυσκολίες, προσφέρουν με αγάπη, ενθουσιασμό και προσωπικό κόστος, γιατί πιστεύουν στα παιδιά και στη δημόσια εκπαίδευση.
Από το 2009 μέχρι σήμερα, μέσα από τις διάφορες μορφές εκπαιδευτικής μου υπηρεσίας, έχω σταθεί δίπλα σε εκατοντάδες παιδιά. Τα έχω διδάξει, ενθαρρύνει, στηρίξει στις δυσκολίες τους και έχω δώσει ένα κομμάτι της ψυχής μου για την πρόοδό τους. Όπως κι εγώ, τόσοι εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου αφιερώσαμε τη ζωή μας στα παιδιά αυτού του τόπου.
Και σήμερα αναρωτιέμαι με πόνο: είναι δυνατόν, αφού στηρίξαμε τόσα παιδιά όλα αυτά τα χρόνια, να κινδυνεύουμε να βρεθούμε εμείς και τα δικά μας παιδιά χωρίς την ασφάλεια μιας εργασίας; Πώς μπορεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα να μιλά για πρόοδο, όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι που το στήριξαν τόσα χρόνια φοβούνται για το μέλλον των οικογενειών τους;
Ζητώ να μην καταργηθεί ο Κατάλογος Διοριστέων με τρόπο που να ανατρέπει τις δικαιολογημένες προσδοκίες όσων υπηρετούν ήδη. Ζητώ ουσιαστικές μεταβατικές ρυθμίσεις, προτεραιότητα στη μονιμοποίηση των εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου και πραγματική διασφάλιση της εργασιακής τους συνέχειας και των δικαιωμάτων τους.
Δεν είμαστε αντίθετοι στον εκσυγχρονισμό. Αντιθέτως, τον επιθυμούμε όσο κανείς, γιατί γνωρίζουμε καλύτερα από πολλούς πόσο τον χρειάζονται τα σχολεία μας. Όμως ο πραγματικός εκσυγχρονισμός πρέπει να αρχίζει από την ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης και τον σεβασμό στους ανθρώπους της, όχι από την ανασφάλεια και την πιθανή απομάκρυνσή τους.
Το νομοσχέδιο δεν πρέπει να ψηφιστεί ως έχει. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση οφείλει να στηρίζεται στη δικαιοσύνη, όχι να δημιουργεί νέες αδικίες.
Δεν ζητούμε χάρη. Ζητούμε σεβασμό, αναγνώριση και το δικαίωμα να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στην εκπαίδευση χωρίς τον διαρκή φόβο ότι αύριο θα βρεθούμε χωρίς εργασία. Γιατί πίσω από κάθε εκπαιδευτικό υπάρχει μια ζωή, μια οικογένεια και μια ολόκληρη διαδρομή προσφοράς που δεν μπορεί να διαγραφεί με μια νομοθετική αλλαγή.
ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Θέμα: Η μεταχείριση των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου που προέρχονται από τον παλαιό Πίνακα Διοριστέων
Με την παρούσα παρέμβαση επιθυμώ να εκφράσω τις σοβαρές ανησυχίες μου αναφορικά με τις προτεινόμενες αλλαγές στο Σύστημα Διορισμού Εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα ως προς τη μεταχείριση των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου.
Είμαι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κύπρου από το 2009 και υπηρετώ στη δημόσια δημοτική εκπαίδευση από το 2010. Η ένταξή μου στο εκπαιδευτικό σύστημα έγινε μέσω του τότε ισχύοντος Πίνακα Διοριστέων, σύμφωνα με τις διαδικασίες και τα κριτήρια που ίσχυαν κατά τον χρόνο απόκτησης του πτυχίου μου. Σήμερα υπηρετώ ως εκπαιδευτικός αορίστου χρόνου, έχοντας αφιερώσει σημαντικό μέρος της επαγγελματικής μου ζωής στη δημόσια εκπαίδευση. Θεωρώ ότι η προτεινόμενη μεταρρύθμιση δημιουργεί ουσιαστικά ζητήματα άνισης μεταχείρισης για εκπαιδευτικούς με τη δική μου υπηρεσιακή διαδρομή, καθώς δεν διασφαλίζει επαρκώς την αναγνώριση της προηγούμενης υπηρεσίας, της αρχικής ένταξης στο σύστημα και της επαγγελματικής εμπειρίας που αποκτήθηκε επί σειρά ετών (απαράδεχτο 17 χρόνια υπηρεσίας και εμπειρίας να αντιστοιχούν με 20% του συνολικού βαθμού!!). Επίσης, εδώ υπάρχει άλλη αδικία μιας και όσοι είχαμε εργαστεί στο παρελθόν στο προαιρετικό ολοήμερο σχολείο δεν υπάρχει καμία αναγνώριση προϋπηρεσίας).
Επιπρόσθετα, εφόσον μετριούνται όλα θα ήταν δικαιότερο μέρος της μοριοδότησης να αποτελεί και το πανεπιστήμιο αποφοίτησης. Αδικούνται όσοι είναι απόφοιτοι δημόσιων πανεπιστημίων αφού για να καταφέρουν να ενταχθούν παρακάθισαν και πέρασαν τις παγκύπριες εξετάσεις έναντι αυτών που είναι απόφοιτοι των ιδιωτικών πανεπιστημίων που εισήρθαν απλά πληρώνοντας.
1. Η πολυετής υπηρεσία μου δεν διασφαλίζει αντίστοιχη προοπτική μόνιμου διορισμού
Υπηρετώ στα δημόσια σχολεία από το 2010. Έχω αποκτήσει πολυετή διδακτική εμπειρία, έχω αναλάβει τις ίδιες καθημερινές παιδαγωγικές και εκπαιδευτικές ευθύνες και έχω ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δημόσιας εκπαίδευσης επί σειρά ετών.
Ωστόσο, σύμφωνα με την πρόταση του Υπουργείου, οι εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου θα μπορούν να διεκδικήσουν μόνιμο διορισμό μόνο μέσω των Πινάκων Διορισίμων. Αυτό σημαίνει ότι, παρά την πολυετή πραγματική υπηρεσία μου, δεν προβλέπεται ειδική διαδικασία που να αναγνωρίζει την ήδη διαμορφωμένη επαγγελματική μου πορεία και να εξασφαλίζει μια σαφή προοπτική μονιμοποίησης. Η προϋπηρεσία δεν πρέπει να αποτελεί απλώς ένα συμπληρωματικό στοιχείο μοριοδότησης. Πρέπει να έχει ουσιαστική βαρύτητα, ανάλογη με την πραγματική προσφορά και εμπειρία του εκπαιδευτικού.
2. Η κατάργηση του Πίνακα Διοριστέων δημιουργεί δυσμενείς συνέπειες για όσους εντάχθηκαν με το προηγούμενο σύστημα
Η δική μου επαγγελματική πορεία ξεκίνησε με βάση τον Πίνακα Διοριστέων, ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο απόκτησης του πτυχίου μου το 2009.
Η κατάργηση του συγκεκριμένου πίνακα και η μετάβαση στο νέο σύστημα δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί ή να παραμεριστεί στην πράξη η υπηρεσιακή διαδρομή όσων εκπαιδευτικών εντάχθηκαν στη δημόσια εκπαίδευση με βάση το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο.
Δεν θεωρώ δίκαιο ένας εκπαιδευτικός που υπηρετεί από το 2010 και έχει ήδη προσφέρει για πολλά χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση να αντιμετωπίζεται, ως προς την προοπτική μόνιμου διορισμού, με τρόπο που να μην αναγνωρίζει επαρκώς την προηγούμενη ένταξη και υπηρεσία του. Η αλλαγή του συστήματος δεν θα πρέπει να μεταφέρει δυσανάλογα το βάρος της μεταρρύθμισης στους ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικούς. Περιμέναμε τόσο καιρό τον διορισμό με σύμβαση υπηρετώντας παράλληλα μέσα από προαιρετικά ολοήμερα και αντικαταστάσεις το δημόσιο σχολείο.
3. Δημιουργείται ο κίνδυνος μόνιμης παραμονής σε καθεστώς αορίστου χρόνου χωρίς σαφή προοπτική μονιμοποίησης
Το ενημερωτικό κείμενο του Υπουργείου αναφέρει ότι οι εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου θα συνεχίσουν να απασχολούνται στη δημόσια εκπαίδευση, εφόσον υπάρχουν ανάγκες, και θα προηγούνται στην προσφορά συμβάσεων. Η πρόνοια αυτή αφορά τη συνέχιση της απασχόλησης και όχι την εξασφάλιση μόνιμου διορισμού.
Επομένως, ένας εκπαιδευτικός μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται επί σειρά ετών ως αορίστου χρόνου, χωρίς να έχει μια σαφώς καθορισμένη και δίκαιη διαδρομή προς τη μονιμοποίηση.
Θεωρώ ότι αυτό δημιουργεί επαγγελματική αβεβαιότητα και δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη δίκαιης αντιμετώπισης εκπαιδευτικών που έχουν ήδη αφιερώσει πολλά χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση. Η συνέχιση της απασχόλησης δεν μπορεί να υποκαθιστά την ανάγκη για σαφή προοπτική επαγγελματικής εξέλιξης.
4. Συγκεκριμένες εισηγήσεις και αιτήματα
Με βάση τα πιο πάνω, ζητώ:
α) Να προβλεφθεί ειδική μεταβατική ρύθμιση για τους ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικούς αορίστου χρόνου που προέρχονται από τον παλαιό Πίνακα Διοριστέων. Πρέπει να υπάρχει παράταση καταλόγου διοριστέων για τα άτομο που απέκτησαν το πτυχίο τους μέχρι το 2015. Όλοι αυτοί δεν γνωρίζαμε ότι για την μονιμοποίηση μας θα χρειαζόταν οι εξετάσεις. Αν το γνωρίζαμε δεν θα είχαμε επιλέξει να ακολουθήσουμε αυτόν τον κλάδο.
β) Να αναγνωρίζεται ουσιαστικά και με επαρκή βαρύτητα η συνολική εκπαιδευτική υπηρεσία από την αρχική ένταξη στη δημόσια εκπαίδευση.
γ) Να λαμβάνεται υπόψη το έτος απόκτησης του πρώτου πανεπιστημιακού τίτλου, ιδιαίτερα για όσους εντάχθηκαν στο προηγούμενο σύστημα διορισμού.
δ) Να μην καθίσταται η γραπτή εξέταση ο καθοριστικός παράγοντας που μπορεί να παραμερίσει την πολυετή πραγματική διδακτική εμπειρία.
ε) Να διασφαλιστεί ότι η υπηρεσιακή πορεία των εκπαιδευτικών που εντάχθηκαν με βάση το προηγούμενο σύστημα δεν θα υποβαθμιστεί εξαιτίας της μετάβασης στο νέο σύστημα.
Δεν ζητώ να εξαιρεθώ από κάθε διαδικασία αξιολόγησης ούτε να παρακαμφθούν οι αρχές της αξιοκρατίας. Ζητώ, όμως, να εφαρμοστεί ένα σύστημα που να αναγνωρίζει ουσιαστικά την πραγματική υπηρεσία, την εμπειρία και την επαγγελματική πορεία των εκπαιδευτικών που ήδη υπηρετούν στη δημόσια εκπαίδευση.
Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση οφείλει να διασφαλίζει όχι μόνο την ισότητα των νέων υποψηφίων, αλλά και τη δίκαιη μεταχείριση όσων έχουν ήδη υπηρετήσει και συνεχίζουν να προσφέρουν στη δημόσια εκπαίδευση.
Ζητώ, συνεπώς, την αναθεώρηση της πρότασης και την ενσωμάτωση συγκεκριμένων μεταβατικών ρυθμίσεων, ώστε να μην αδικούνται οι ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου και να αναγνωρίζεται έμπρακτα η πολυετής προσφορά τους.
Ως νέα εκπαιδευτικός θέλω να εκφραστώ με ακρίβεια. Δεν θεωρώ σωστό μετά απο τόσους κόπους να δώσουμε εξετάσεις και να περασουμε, να χανουμε χρονο απο την οικογενεια μας αλλα και χρήματα να μην εχουμε προτερεοτητα για διορισμο. Ειμαι αντικαταστατρια στα σχολεια απο περσι και ναι δεν θεωρω δικαιο τους 24 μηνες στους αντικαταστατες διοτι δεν εχουμε ολοι ιδιες συνθηκες ζωης για να μπορουμε να ζουμε στην ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ. Καλο θα ηταν να δωθει προτεραιοτητα στα ατομα που περασαν στον καταλογο διορισιμων και μετα στο μητρωο
Θα ήθελα να υποβάλω ένα ερώτημα προς το Υπουργείο Παιδείας και να ληφθεί υπ’ όψιν.
Καταρχάς, θα ήθελα να τη συγχαρώ για την αποφασιστικότητά του Υπουργείου να προχωρήσει στην υλοποίηση του νέου συστήματος διορισμών.
Το ερώτημά μου είναι το εξής:
Βρίσκομαι στον κατάλογο διορισίμων, δηλαδή στον κατάλογο των επιτυχόντων στις εξετάσεις. Παρακάθισα στις εξετάσεις του 2025, βελτίωσα τη βαθμολογία μου και πλέον βρίσκομαι στη θέση 37, την οποία θεωρώ αρκετά αξιόλογη. Ωστόσο, δεν έχω λάβει ακόμη διορισμό με σύμβαση, παρόλο που πέρσι, στην ειδικότητά μου, ο κατάλογος είχε φτάσει μέχρι τη θέση 40.
Η προτεινόμενη τροποποίηση του νομοσχεδίου και η δημιουργία κλειστού μητρώου δεν αδικούν εμένα και όλους τους υπόλοιπους επιτυχόντες των εξετάσεων, εφόσον θα συνεχιστεί η πρόσληψη με σύμβαση σε αναλογία 50%-50% από το κλειστό μητρώο και τον κατάλογο διορισίμων;
Δεν υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η ρύθμιση να έχει ως συνέπεια να μην καταφέρω να εξασφαλίσω μονιμοποίηση εντός της δεκαετίας από τις εξετάσεις μου;
Έχει δηλώσει η κυρία Υπουργός ότι “εκείνοι που έχουν έννομο δικαίωμα και δικαιολογημένα μπορούν να έχουν παράπονο είναι όσοι παρακάθισαν στις εξετάσεις”, και συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Ωστόσο, έχετε επίσης αναφέρει ότι «τους λέμε να περιμένουν λίγο».
Θα ήθελα, λοιπόν, να επισημάνω ότι αυτό το «λίγο» ενδέχεται να τους κοστίσει ευκαιρίες διορισμού με αντικατάσταση ή σύμβαση και, το κυριότερο, να θέσει σε κίνδυνο την προοπτική μονιμοποίησής τους.
Πώς διασφαλίζονται αυτοί οι άνθρωποι; Μια πρόταση είναι να τους δοθεί κάποια επιπλέον μοριοδώτηση ή να δωθεί παράταση των 10 χρόνων τους ή το δίκαιο να εξασφαλιστουν σε ένα κλειστό μητρώο.
«Νοείται ότι στο Ειδικό Μητρώο εντάσσονται και εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μικτή προϋπηρεσία (συμβάσεων και αντικαταστάσεων) που υπερβαίνει συνολικά τους 24 μήνες κατά την τελευταία πενταετία…»
Θα σταθω σε αυτο το “24μηνες”. Αυτό στερεί σε πολλούς αντικαταστάτες της μέσης (τουλάχιστον) εκπαίδευσης την ένταξή τους στο κλειστό μητρώο. Θα ήταν άδικο να αποκλειστούν όλοι όσοι έχουν υπηρετήσει σε αντικαταστάσεις έστω και για 1 συνεχόμενο μήνα. Κι αυτό είναι προϋπηρεσία, διότι όταν ένας εκπαιδευτικός προσφέρει και είναι ενεργός δεν μπορεί κανείς να τον αποκλύει έτσι. Η ευκαιρία που μπορεί να του δόθηκε, ίσως να ήταν λόγω αριθμού στον κατάλογο διοριστέων π.χ αν είναι ο αριθμός 5000 σίγουρα δεν είναι εύκολο να εξασφαλίσει αντικατάσταση διότι οι αριθμοί που είναι πριν από αυτόν, τις εξασφαλίζουν πρώτοι. Δε σημαίνει πως αυτός ο άνθρωπος δε θέλει να έχει μια θέση στην εκπαίδευση ή πως δεν είναι κατάλληλος. Δεν του δόθηκε συνεχόμενη αντικατάσταση.
Άρα για να μη βρεθεί κανείς από όλους αυτούς που υπηρετούν ενεργά την εκπαίδευση και βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους να διανύουν χιλιόμετρα από τη μια πόλη στην άλλη για να καλύψουν τα κενά, θα μπορούσε το Υπουργείο σε συνεργασία με την Εκπαιδευτική Υπηρεσία, να στείλουν ένα συμβόλαιο σε ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ τους ενεργούς αντικαταστάτες, όπου να ζητούν για την συμπερίληψή τους στο Κλειστό Μητρώο (με ελάχιστο τον 1 μήνα προϋπηρεσία σε αντικαταστάσεις), να υπογράψουν και να επιστρέψιυν στην υπηρεσία το συμβόλαιο, όπου θα συμφωνείται πως θα παρακαθίσουν στις εξετάσεις του 2027 κι επίσης να αποστείλουν κι από τώρα τα χρήματα των εξατάσεων. Έτσι, όσοι θα συμφωνήσουν και θα υπογράψουν αυτό το δεσμευτικό συμβόλαιο, θα ακολουθήσουν τις προτροπές και τις προϋποθέσεις του Υπουργείου για τις μονιμοποιήσεις αργότερα και θα είναι και μια απόδειξη πως ο συγκεκριμένος αντικαταστάτης ενδιαφέρεται και δεσμεύεται για την συμπερίληψή του στο Κλειστό Μητρώο και υπεύθυνα θα παρακαθίσει στις εξετάσεις.
Οπότε και τα δυο μέρη θα είναι ευχαριστημένα και κατοχυρωμένα. Και ο ένας θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην εκπαίδευση χωρίς να μείνει άνεργος, αλλά και ο άλλος θα είναι σίγουρος πως περιλαμβάνοντάς τον στο μητρώο, θα έχει σίγουρα ένα εκπαιδευτικό πρόθυμο να ακολουθήσει τη διαδικασία που προτείνει το Υπουργείο.
Το νομοσχέδιο, ως έχει, ξεκάθαρα αποκλείει άτομα τα οποία φέτος εργάζονται στα δημόσια σχολεία από το δικαίωμα να εργαστούν την επόμενη χρονιά.
Εφόσον πρακτικά είναι αδύνατο να συμπληρώσουν τα κριτήρια που έχουν τεθεί, και αφού οι επόμενες προγραμματισμένες εξετάσεις είναι μετά την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς (Νοέμβριος 2027), ακόμη και αν αυτά τα άτομα παρακαθίσουν στις εξετάσεις, θα είναι ήδη αργά. Ως εκ τούτου, άτομα με μικρά παιδιά και υποχρεώσεις να τρέχουν, οδηγούνται στην πλήρη ανεργία για τουλάχιστον έναν χρόνο.
Θα έπρεπε όλα αυτά να είχαν αναφερθεί, συζητηθεί και αποφασιστεί πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και όχι εν μέσω της χρονιάς.
Άτομα εγκατέλειψαν την εργασία τους για να εργαστούν ως αντικαταστάτες και, εν μέσω της σχολικής χρονιάς, τους ανακοινώνετε ουσιαστικά ότι την επόμενη χρονιά δεν θα δικαιούνται καν να εργαστούν.
Θα ήθελα και εγώ να εκφράσω την απογοήτευση και την αδικία που νοιώθω. Έχω ολοκληρώσει τις σπουδες μου στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης το 2013, αποφοιτώντας με άριστα. Παρά την επιθυμία και το όνειρο μου να εργαστώ ως εκπαιδευτικός, οι συνθήκες της ζωής δεν μου επέτρεψαν να ακολουθήσω αμέσως τον δρόμο που τόσο πολύ επιθυμούσα.
Όταν επέστραψα από τις σπουδές μου, η Κύπρος βρισκόταν σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Όπως πολλοί νέοι της γενιάς μου, βρέθηκα αντιμέτωπη με σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις. Είχα συνάψει φοιτητικό δάνειο για να μπορέσω να ολοκληρώσω τις προπτυχιακές σπουδές μου, το οποίο έπρεπε να αποπληρώσω. Στην συνέχεια δημιούργησα την δική μου οικογένεια και απέκτησα δύο παιδιά, τα οποία σήμερα είναι 3,5 και 1,5 ετών. Παράλληλα, υπήρχαν οι υποχρεώσεις ενός στεγαστικού δανείου και η ανάγκη να εξασφαλήσω σταθερό εισόδημα έτσι ώστε να μπορέσω να πάρω το στεγαστικό μου δάνειο. Για όλους αυτούς τους λόγους αναγκάστηκα να εργαστώ σε άλλο επαγγελματικό τομέα, αφήνοντας προσωρινά στην άκρη το όνειρο μου να γίνω εκπαιδευτικός.
Φέτος ,για πρώτη φορά, οι συνθήκες μου επέτρεψαν να κάνω το επόμενο βήμα που επιθυμούσα εδώ και χρόνια. Άφησα την εργασία μου, την οποία διατηρούσα για 13 χρόνια, και ανέλαβα για πρώτη φορά φέτος αντικατάσταση στην Δημοτική Εκπαίδευση. Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο ευτυχισμένη αισθάνομαι που επιτέλους βλέπω το παιδικό μου όνειρο να γίνεται πραγματικότητα. Μέσα από την καθημερινή μου παρουσία στο σχολείο επιβεβαίωσα ότι αυτός είναι ο χώρος στον οποίο θέλω να βρίσκομαι, να εξελίσσομαι και να προσφέρω.
Ωστόσο με μεγάλη απογοήτευση πληροφορούμαι ότι, επειδή δεν θα έχω την δυνατότητα να συμπληρώσω τους απαιτούμενους 24 μήνες υπηρεσίας, κινδυνεύω να αποκλειστώ από το κλειστό μητρώο. Δεν θεωρώ ότι η καθυστέρηση στην επαγγελματική μου πορεία οφείλεται σε έλλειψη ενδιαφέροντος ή διάθεσης για προσφορά. Αντίθετα ήταν αποτέλεσμα των οικονομικών και οικογενειακών συνθηκών που έπρεπε να αντιμετωπισω. Είναι πραγματικά λυπηρό να αισθάνομαι ότι μετά από τόσα χρόνια αναμονής, οι προσπάθειες και οι θυσίες μου κινδυνεύουν να πάνε χαμένες,όχι επειδή δεν αγαπώ την εκπαίδευση ή δεν έχω τις δυνατότητες να ανταποκριθώ, αλλά επειδή η ζωή μου επέβαλε διαφορετικές προτεραιότητες. Κατανοώ την ανάγκη αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, όμως θεωρώ ότι θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι πραγματικές συνθήκες της ζωής των ανθρώπων που βρίσκονται σε αυτή την θέση.
Για μια μητέρα δύο μικρών παιδιών, η προετοιμασία για εξετάσεις αποτελεί επιπλέον μια πρόκληση. Παρ’όλα αυτά,δεν πρόκειται να παραιτηθώ από την προσπάθεια. Θα προσπαθήσω όσο μπορώ, γιατί πραγματικά θέλω να τα καταφέρω. Η αγάπη μου για την εκπαίδευση είναι μεγάλη και πιστεύω ειλικρινά ότι έχω πολλά να προσφέρω στα παιδιά και στο δημόσιο σχολείο.
Αυτό που ζητώ είναι να μην μας στερήσετε την ευκαιρία να αποδείξουμε ότι μπορούμε να προσφέρουμε.Δεν ζητώ να μου χαριστεί τίποτα. Ζητώ μια ευκαιρία να βρίσκομαι στις σχολικές αίθουσες και να μπορώ και του χρόνου να εργαστώ ως αντικαταστάτρια έτσι ώστε να αποκτήσω εμπειρία. Σας παρακαλώ να μην μας κρίνετε μόνο από το πότε καταφέραμε να μπούμε στην τάξη, αλλά και από όσα έχουμε να προσφέρουμε τώρα που μας δίνεται επιτέλους αυτή η ευκαιρία. Μην αφήσετε τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε στο παρελθόν να καθορίσουν και να στερήσουν το μέλλον μας.
Οι πλέον πιο αδικημένοι είναι όσοι με κόπο και μόχθο κατάφεραν να περάσουν τις εξετάσεις Διορισιμων και τώρα θα ενταχθούν μέσα σε ένα κλειστό μητρώο μαζί με ολους τους υπόλοιπους (ενώ γνώριζαν ότι οι προσλήψεις θα γίνονταν 100% από αυτό τον κατάλογο Διορισιμων ). Δηλαδή πόσες φορές θα πρέπει να δώσουμε εξετάσεις είτε δύσκολες είτε εύκολες για να αποδείξουμε την αξία μας;; Πραγματικά σε ποια χώρα και σε ποιο κόσμο συμβαίνει αυτό ;;;
Είναι άδικο να παραγνωρίζεται ο κόπος και η προσπάθεια των εκπαιδευτικών που αφιέρωσαν αμέτρητες ώρες προετοιμασίας, πέρασαν τις εξετάσεις διορισίμων και περίμεναν τη σειρά τους για διορισμό, βασιζόμενοι στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Με το νέο νομοσχέδιο που βρίσκεται ενώπιον της Βουλής, δημιουργείται η προοπτική να ενταχθούν σε ένα κλειστό μητρώο μαζί με εκπαιδευτικούς που εργάστηκαν για κάποιες χρονιές ως αντικαταστάτες ή στα ολοήμερα σχολεία. Χωρίς να αμφισβητεί κανείς την προσφορά και την εργασιακή εμπειρία αυτών των εκπαιδευτικών, δεν μπορεί να αγνοείται η διαφορετική διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής μέσω της οποίας πέτυχαν οι υποψήφιοι στις εξετάσεις διορισίμων.
Σύμφωνα με το ισχύον μέχρι σήμερα πλαίσιο, οι προσλήψεις για το 2027 αναμένεται να γίνουν μόνο από τον κατάλογο διορισμών. Οι εκπαιδευτικοί που επένδυσαν χρόνο, κόπο και χρήματα για να πετύχουν στις εξετάσεις δικαιούνται να γνωρίζουν ότι η προσπάθειά τους δεν θα ακυρωθεί εκ των υστέρων. Το ζήτημα δεν είναι να αδικηθεί οποιαδήποτε ομάδα εκπαιδευτικών, αλλά να διασφαλιστούν η αξιοκρατία, η ισονομία και ο σεβασμός στους κανόνες που ίσχυαν όταν οι άνθρωποι αυτοί έκαναν τις επιλογές τους.
Δηλώνω ξεκάθαρα ότι, σε περίπτωση που δεν τηρηθεί το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και παραβιαστούν τα δικαιώματα και οι εύλογες προσδοκίες μου ως επιτυχούσας στις εξετάσεις διορισίμων, επιφυλάσσομαι να ασκήσω κάθε νόμιμο δικαίωμά μου και να προσφύγω στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να διεκδικήσω όσα δικαιωματικά μου αναλογούν.
Εισηγούμαι να ισχύσει το σύστημα που ψηφίστηκε πριν από δέκα χρόνια, δηλαδή οι διορισμοί να γίνονται πλέον μόνο από τον κατάλογο των διορισίμων, που προκύπτει από γραπτές εξετάσεις. Διαφωνώ με τη διατήρηση κλειστού καταλόγου με βάση την προϋπηρεσία. Πολλοί υποψήφιοι έχουν προετοιμαστεί και έχουν στηρίξει τα σχέδιά τους στο ισχύον νομικό πλαίσιο. Θεωρώ δίκαιο το σύστημα να εφαρμοστεί όπως είχε ψηφιστεί.
Απ το 2019 κυνηγώ αντικαταστάσεις προσπαθώντας να κρατώ παράλληλα δεύτερη και τρίτη δουλειά (και οικογένεια), όμως επειδή οι αντικαταστάσεις είναι λαχείο, κι άμα πετύχεις συνεχόμενη, κι άμα είσαι ελεύθερος από άλλη όταν προκύψει ανάγκη καλή κι άμα κι άμα κι άμα, με το ζόρι συμπληρώνω 6 μήνες. Κ σας ρωτώ: Πώς να νιώθω όταν: δεν μπαίνω στο κλειστό μητρώο, ενώ ζοριζόμουν σε πολλά επίπεδα για να’χω περιθώριο να κυνηγώ αντικαταστάσεις αλλά δεν έτυχαν τα «τυχερά» κι ας ταξίδευα στην Κύπρο ολόκληρη; Πώς να νιώθω όταν μου στερείς και την ευκαιρία να μπω με εξετάσεις, γιατί ενώ δικαίως λες να στηρίξεις όσους υπηρέτησαν το δημόσιο, στηρίζεις κι όσους ήταν σε ιδιωτικά, αναγνωρίζοντας την προϋπηρεσία τους στον δεύτερο κατάλογο; Γιατί δεν πήγα ιδιωτικό θα μου πεις; Αναρωτήθηκες τον ανταγωνισμό που υπάρχει; Κι ότι δεν έχουν όλες οι επαρχίες τον ίδιο αριθμό ιδιωτικών! Θα μου πεις: γιατί δεν έδωσα εξετάσεις πιο πριν; Γιατί έκανα τον ζογκλερ σε 3 δουλειές, αντικαταστάσεις και οικογένεια. Τώρα μπορώ; Όχι αλλά τουλάχιστον να χουν ελπίδα τα ξενύχτια γιατί εδώ δεν είναι Θερμοπύλες. Να διαβάζω κ ας ξέρω πως κι αν γράψω θα με «φάει» η προϋπηρεσία του ιδιωτικού!
Θέμα: Συνάθροιση μικτής προϋπηρεσίας από ΣΜΑ και αντικαταστάσεις στη Δημοτική Εκπαίδευση
1. Στήριξη στο νομοσχέδιο
Η πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος διορισμών αποτελεί, μια σημαντική και θετική πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση ενός διαχρονικού προβλήματος. Ωστόσο, κρίνεται απολύτως αναγκαίο να εξεταστούν ορισμένες περιπτώσεις, ώστε η μεταρρύθμιση να μην οδηγήσει σε νέες αδικίες.
2. Η νομοθετική πρόνοια
Το προτεινόμενο άρθρο 28ΒΔ προβλέπει χωριστά κριτήρια ένταξης για εκπαιδευτικούς με συμβάσεις και για αντικαταστάτες. Για τις συμβάσεις προβλέπονται οι σχολικές χρονιές 2025-2026, 2026-2027 με σύνολο προϋπηρεσίας 10 μήνες , ενώ για τις αντικαταστάσεις απαιτούνται 24 μήνες προϋπηρεσίας κατά την τελευταία πενταετία. Δεν προβλέπεται ρητά η συνάθροιση μικτής προϋπηρεσίας από ΣΜΑ και αντικαταστάσεις.
3. Η στρέβλωση
Το μεγαλύτερο πρόβλημα και η κυριότερη στρέβλωση της προτεινόμενης τροπολογίας είναι ότι μέσα από την διατύπωση ενδεχομένως να προκύπτει ο πλήρης αποκλεισμός των εκπαιδευτικών με μικτή προϋπηρεσία (ΣΜΑ και αντικαταστάσεις), καθώς η τρέχουσα διατύπωση εξετάζει τα δύο καθεστώτα με απόλυτα στεγανό τρόπο.
Αυτό δημιουργεί ένα κατάφωρο παράδοξο αδικίας που παραβιάζει την Αρχή της Ισότητας:
Εκπαιδευτικός που είχε σύμβαση προηγούμενες χρονιές πριν το 2025 και μετά επέλεξε τις αντικαταστάσεις, με 32 μήνες συνολικής προσφοράς στο δημόσιο σχολείο (π.χ. 22 μήνες ως αντικαταστάτης και με μια σύμβαση ΣΜΑ) μένει εκτός Ειδικού Μητρώου, επειδή υπολείπεται οριακά και στα δύο ξεχωριστά κριτήρια (24 και 10 μήνες αντίστοιχα).
Την ίδια στιγμή, εκπαιδευτικός με μόλις 10 μήνες καθαρής υπηρεσίας ΣΜΑ (δηλαδή με το 1/3 της συνολικής προϋπηρεσίας) εντάσσεται κανονικά και διασφαλίζεται.
Η υπηρεσία στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία (ΠΟΣ) μέσω ΣΜΑ και οι αντικαταστάσεις αποτελούν εργασία στο ίδιο δημόσιο σχολείο, υπό την αιγίδα του ίδιου Υπουργείου και η υπηρεσία τους αναγνωρίζεται και συναθροίζεται κανονικά από την Εκπαιδευτική Υπηρεσία.
4. Η λύση
Άμεση αναδιατύπωση του νομοσχεδίου με την προσθήκη του παρακάτω:
«Νοείται ότι στο Ειδικό Μητρώο εντάσσονται και εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μικτή προϋπηρεσία (συμβάσεων και αντικαταστάσεων) και συμπληρώνουν το απαιτούμενο όριο προϋπηρεσίας κατά την τελευταία πενταετία.»
Έτσι ώστε να θεσπιστεί ένα ενιαίο πλαίσιο συνολικής προϋπηρεσίας (μικτή υπηρεσία), διασφαλίζοντας ότι κανένας εκπαιδευτικός που στήριξε έμπρακτα το σύστημα δεν θα θυματοποιηθεί λόγω γραφειοκρατικών στεγανών.
5. Η επίδραση
Η επίδραση αναμένεται να είναι η πολύ μικρή αύξηση του αριθμού εκπαιδευτικών στο κλειστό μητρώο, αφού οι περιπτώσεις αυτές είναι λίγες και αφορούν μόνο τη Δημοτική Εκπαίδευση.
Στην ουσία, απλώς επιλύεται η στρέβλωση της νομοθεσίας, αφού η ίδια η ΕΕΥ αναγνωρίζει την υπηρεσία και των δύο προγραμμάτων.
Πρόκειται απλά για στρέβλωση στην διατύπωση των κριτηρίων του κλειστού μητρώου.
Είμαι πατέρας παιδιών που φοιτούν στο δημόσιο σχολείο και πραγματικά ανησυχώ και αναρωτιέμαι για πού οδηγείται επιτέλους η Παιδεία αυτού του τόπου! Τόσα χρόνια στα σχολεία έχουμε δει και ακούσει πολλά. Έχουμε γνωρίσει εκπαιδευτικούς που μπορεί να πέτυχαν στις εξετάσεις, αλλά στην πράξη δυσκολεύονται να ανταποκριθούν ακόμη και στα βασικά, και άλλους που χωρίς να έχουν πετύχει σε αυτές, κάνουν εξαιρετική δουλειά και δίνουν καθημερινά την ψυχή τους για τα παιδιά μας! Από πότε ένας βαθμός σε μια εξέταση καθορίζει ποιος είναι καλός εκπαιδευτικός; Η πραγματική αξία φαίνεται μέσα στην τάξη, στην υπομονή, στην αγάπη, στις γνώσεις και στον τρόπο που αντιμετωπίζει ο καθένας τους μαθητές του! Είναι απαράδεκτο το ίδιο το κράτος να εμπιστεύεται αυτούς τους ανθρώπους για να μορφώνουν τα παιδιά μας και μετά να τους αφήνει μετέωρους, χωρίς επαγγελματική ασφάλεια! Η σημερινή κυβέρνηση έχει κάνει την Παιδεία άνω κάτω και ο Πρόεδρος οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του! Δεν μπορεί κάθε τόσο να πληρώνουν τα λάθη του συστήματος οι εκπαιδευτικοί, οι οικογένειές τους και τελικά τα ίδια μας τα παιδιά! Θέλουμε ένα δημόσιο σχολείο με αξιόλογους εκπαιδευτικούς, όχι ένα σύστημα που μετρά μόνο βαθμούς και αγνοεί τον άνθρωπο πίσω από αυτούς!
Πρόταση για διόρθωση της πρότασης ΥΠΑΝ
Το σύστημα μπορεί να διορθωθεί χωρίς να πετάξει κανέναν έξω, αν οι διορισμοί γίνονται μέσα από τρία κανάλια, με καθαρούς κανόνες για το καθένα.
Το πρώτο κανάλι είναι οι εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου. Κατατάσσονται σε τέσσερις καταλόγους: πλήρους απασχόλησης από τον κατάλογο διοριστέων, πλήρους απασχόλησης από τον κατάλογο διορισίμων, μερικής απασχόλησης από τον κατάλογο διοριστέων και μερικής απασχόλησης από τον κατάλογο διορισίμων.
Το δεύτερο κανάλι είναι ένα κλειστό μητρώο με τους έκτακτους που διαγράφονται από τον κατάλογο διοριστέων. Σε αυτό εντάσσονται όσοι βρίσκονταν στον κατάλογο στις 31/8/2027 και είχαν αθροιστική υπηρεσία πάνω από έξι μήνες τα τελευταία πέντε χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των αορίστου χρόνου. Έξι μήνες, όχι εικοσιτέσσερις, ώστε να μη μείνει εκτός κανένας που υπηρέτησε το δημόσιο σχολείο. Η σειρά στο μητρώο καθορίζεται μόνο από τη σειρά που είχε ο καθένας στον κατάλογο διοριστέων, χωρίς νέα κατάταξη και χωρίς ανατροπές. Εκπαιδευτικός που μονιμοποιείται ή απορρίπτει σύμβαση πλήρους ή μερικής απασχόλησης διαγράφεται, εκτός αν η άρνηση οφείλεται σε σοβαρούς λόγους υγείας. Όλοι οι έκτακτοι διορισμοί γίνονται από το μητρώο, με μόνη εξαίρεση τις αντικαταστάσεις, που μοιράζονται 50-50 με τον κατάλογο διορισίμων. Το μητρώο καταργείται μόνο όταν δεν θα υπάρχει πια κανένας εκπαιδευτικός σε αυτό.
Το τρίτο κανάλι είναι ο κατάλογος διορισίμων. Οι εξετάσεις δεν πρέπει να είναι κατατακτήριες: ο υποψήφιος οφείλει να εξασφαλίσει πάνω από 40%. Η υπηρεσία μοριοδοτείται με πέντε μονάδες ανά έτος, χωρίς οροφή στα έτη, ενώ η βαρύτητα των εξετάσεων μειώνεται στο 30% της συνολικής μοριοδότησης του καταλόγου. Η μοριοδότηση δεν έχει οροφή το 100.
Οι εξετάσεις γίνονται ανά τρία χρόνια, το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου. Σε όλες τις ειδικότητες είναι τρεις: δεξιότητες, γνώση της ελληνικής και γνωστικό αντικείμενο (μια και μοναδική εξέταση). Η τρίτη δεν εξετάζει την ύλη, αλλά τη διδακτική επάρκεια του υποψηφίου. Η ύλη είναι συγκεκριμένη και αναρτάται τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την εξέταση, και επιτυχία σημαίνει διασφάλιση 40% σε κάθε εξέταση χωριστά.
Οι μονιμοποιήσεις γίνονται 50-50 από τον κατάλογο αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης και από τον κατάλογο διορισίμων. Οι αορίστου χρόνου δεν δίνουν εξέταση, εκτός αν επιθυμούν να ενταχθούν και στον κατάλογο διορισίμων. Έτσι η πολύχρονη υπηρεσία αναγνωρίζεται στην πράξη, χωρίς να κλείνει ο δρόμος για τους νέους εκπαιδευτικούς.
Οι αορίστου μερικής απασχόλησης διορίζονται πρώτοι στα ΠΟΣ ή ΚΙΕ κλπ.
Οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης δίνονται πρώτα από τους δύο καταλόγους αορίστου πλήρους απασχόλησης, εκ περιτροπής, και οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης πρώτα από τους δύο καταλόγους αορίστου μερικής απασχόλησης, επίσης εκ περιτροπής. Όταν εξαντληθούν οι κατάλογοι αορίστου χρόνου, οι συμβάσεις δίνονται από το κλειστό μητρώο. Οι αντικαταστάσεις γίνονται από το κλειστό μητρώο και τον κατάλογο διορισίμων, εκ περιτροπής.
Τι διακυβεύεται
Η πρόταση αυτή δεν ζητά χαριστική μεταχείριση για κανέναν. Κρατά τις εξετάσεις, τις κάνει πιο αξιόπιστες και δίνει στην προϋπηρεσία το βάρος που της αναλογεί. Διασφαλίζει ότι όσοι υπηρέτησαν το δημόσιο σχολείο δεν θα χάσουν ούτε τη δουλειά ούτε τη σειρά τους, και ότι τα σχολεία θα έχουν εκπαιδευτικούς τον Σεπτέμβριο του 2027.
Το ΥΠΑΝ έχει ακόμη χρόνο να ακούσει. Αν επιμείνει σε ένα κείμενο που οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί απορρίπτουν, η ευθύνη για τα κενά στις τάξεις και για τους συναδέλφους που θα βρεθούν εκτός σχολείου θα είναι αποκλειστικά δική του και της Κυβέρνησης.
Το νομοσχέδιο που έθεσε το ΥΠΑΝ σε δημόσια διαβούλευση δεν διορθώνει το σύστημα διορισμών. Μεταφέρει το κόστος των αστοχιών μιας δεκαετίας στους εκπαιδευτικούς που κρατούν σήμερα όρθια τα σχολεία.
Μια διαβούλευση με προαποφασισμένο αποτέλεσμα
Ο «περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικός) Νόμος του 2026» βγήκε σε διαβούλευση μέχρι τις 18 Νοεμβρίου, με στόχο να βρίσκεται στη Βουλή στις αρχές Δεκεμβρίου. Δύο εβδομάδες, για ένα κείμενο που κρίνει το επαγγελματικό μέλλον χιλιάδων ανθρώπων.
Το προσχέδιο δεν δόθηκε προηγουμένως στις εκπαιδευτικές οργανώσεις, παρά τις υποσχέσεις. Και η Υπουργός έχει ήδη δηλώσει ότι η βασική φιλοσοφία της μεταρρύθμισης δεν αλλάζει. Όταν το αποτέλεσμα είναι γνωστό πριν κλείσει η διαβούλευση, η διαβούλευση είναι τυπική διαδικασία.
Στρεβλώσεις, αδικίες και κενά
1. Ο κατάλογος διοριστέων σβήνεται, μαζί με τη σειρά των ανθρώπων του. Στις 31 Αυγούστου 2027 ο κατάλογος καταργείται. Συνάδελφοι που περιμένουν χρόνια χάνουν το μόνο που είχαν κατοχυρωμένο: τη θέση τους στη σειρά. Το ΥΠΑΝ επικαλείται τον νόμο του 2015, την ίδια ώρα που φέρνει νομοσχέδιο για να τον τροποποιήσει. Ό,τι τροποποιείται μπορεί και να διορθωθεί.
2. Ένα Μητρώο με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στο «κλειστό μητρώο» μπαίνουν οι συμβασιούχοι των τελευταίων χρόνων, ενώ από τους αντικαταστάτες ζητούνται 24 μήνες υπηρεσίας στην τελευταία πενταετία. Ο αντικαταστάτης που έτρεχε από σχολείο σε σχολείο με ειδοποίηση μιας μέρας τιμωρείται επειδή το ίδιο το Υπουργείο δεν του έδωσε περισσότερη δουλειά. Και δεν διευκρινίζεται αν η υπηρεσία από αντικαταστάσεις και από συμβάσεις μερικής απασχόλησης μετρά αθροιστικά.
3. Η σειρά στο Μητρώο ανατρέπει τη σειρά του καταλόγου. Η κατάταξη γίνεται εκ περιτροπής από τους δύο καταλόγους. Όσοι βρίσκονταν ψηλά στον κατάλογο διοριστέων δεν έχουν καμία εγγύηση ότι θα κρατήσουν τη θέση τους.
4. Διαγραφή με μία άρνηση. Όποιος αρνηθεί σύμβαση ή αντικατάσταση πέραν των τριών μηνών βγαίνει από το Μητρώο. Δεν προβλέπεται ρητά εξαίρεση ούτε για σοβαρούς λόγους υγείας.
5. Αορίστου χρόνου για πάντα. Η μονιμοποίηση γίνεται μόνο μέσω εξετάσεων, ακόμη και για εκπαιδευτικούς που διδάσκουν χρόνια στα δημόσια σχολεία. Το κράτος τους θεωρεί επαρκείς για να κρατούν τάξη κάθε μέρα, αλλά όχι για να αποκτήσουν μόνιμη θέση. Το αποτέλεσμα θα είναι όλο και περισσότεροι αορίστου χρόνου χωρίς προοπτική.
6. Εξετάσεις χωρίς βάση, που όμως κρίνουν τα πάντα. Στις εξετάσεις του 2025 πέτυχαν 2.335 από τους 6.023 υποψηφίους, ποσοστό 38,7%. Αντί να διορθώσει την εξέταση, το ΥΠΑΝ καταργεί τη βάση για να γεμίσει ο κατάλογος. Η ίδια εξέταση, που δεν θα εγγυάται πλέον ούτε ένα ελάχιστο επίπεδο, θα μετρά μέχρι και 50% στην κατάταξη. Και η σύγκριση βαθμολογιών από διαφορετικές εξετάσεις θα γίνεται με «στατιστική επεξεργασία» που κανείς δεν έχει εξηγήσει στους υποψηφίους.
7. Μόνιμοι υποψήφιοι. Η βαθμολογία ισχύει έξι χρόνια. Όποιος δεν διοριστεί σε αυτό το διάστημα ξαναδίνει εξετάσεις, και μετά ξανά. Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να εργάζεται στο δημόσιο σχολείο μια ζωή και να εξετάζεται σαν να μην έχει μπει ποτέ σε τάξη.
8. Το κενό του Σεπτεμβρίου 2027. Ο κατάλογος διοριστέων καταργείται τον Αύγουστο του 2027, οι νέες εξετάσεις τοποθετούνται τον Νοέμβριο του 2027 και στο μεσοδιάστημα θα ισχύουν «μεταβατικές διατάξεις». Τα σχολεία θα ανοίξουν τον Σεπτέμβριο με ένα σύστημα που δεν θα έχει ακόμη τον κατάλογο πάνω στον οποίο στηρίζεται.
9. Η στελέχωση δεν απασχολεί κανέναν. Τα σχολεία δυσκολεύονται ήδη να βρουν αντικαταστάτες. Οι συμβάσεις λίγων ωρών στα ολοήμερα και στην κατ’ οίκον εκπαίδευση δεν βρίσκουν ενδιαφερόμενους, και η ίδια η Υπουργός παραδέχεται ότι δεν είναι ελκυστικές. Το νομοσχέδιο δεν δίνει λύση. Υπόσχεται μόνο ότι το Υπουργείο «θα εξετάσει βελτιώσεις».
Με την παρούσα παρέμβαση επιθυμώ να εκφράσω την έντονη αντίθεσή μου στις προτεινόμενες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που αφορούν το μέλλον των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου στη δημόσια εκπαίδευση, οι οποίοι προέρχονται από τον πίνακα διοριστέων. Η προσωπική μου περίπτωση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αδικίας που ενδέχεται να δημιουργηθεί από την εφαρμογή των προτεινόμενων ρυθμίσεων. Βρίσκομαι στον κατάλογο διοριστέων από το 2010 και είμαι δασκάλα δημοτικής με συνολική αναφερόμενη εκπαιδευτική υπηρεσία 14 χρόνων, η οποία περιλαμβάνει 4 χρόνια ως συμασιούχα εκπαιδευτικός, 3 χρόνια ως αντικαταστάτρια και 10 χρόνια εργασίας στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία. Παρά τα χρόνια υπηρεσίας, την εμπειρία και την προσφορά μου, βρίσκομαι σήμερα αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα, στην οποία η προοπτική μόνιμου διορισμού μου εξαρτάται από τη συμμετοχή μου σε γραπτές εξετάσεις και την εξασφάλιση μιας ιδιαίτερα υψηλής θέσης κατάταξης. Θεωρώ την εξέλιξη αυτή άδικη,δυσανάλογη και αντίθετη με την ανάγκη προστασίας της επαγγελματικής πορείας των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών.
1. ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΟΥΝ
Από το 2010 μέχρι σήμερα, η επαγγελματική μου πορεία έχει διαμορφωθεί μέσα στο πλαίσιο του συστήματος διοριστέων. Για 16 χρόνια παραμένω συνδεδεμένη με τον συγκεκριμένο κατάλογο, αναμένοντας την επαγγελματική μου αποκατάσταση, ενώ παράλληλα εργάζομαι και προσφέρω στη δημόσια εκπαίδευση. Η Πολιτεία δεν μπορεί να αγνοεί ότι πίσω από κάθε αριθμό στον κατάλογο υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει επενδύσει χρόνο, κόπο, σπουδές και επαγγελματικές προσδοκίες. Η αλλαγή του συστήματος δεν πρέπει να οδηγεί στην ανατροπη της επαγγελματικής προοπτικής ανθρώπων που ακουλούθησαν τους κανόνες που η ίδια η Πολιτεία έχει θεσπίσει.
2. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ
Έχω εργαστεί σε διαφορετικές μορφές απασχόλησης στη δημόσια εκπαίδευση: ως συμβασιούχα, ως αντικαταστάτρια, Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία, ΔΡΑΣΕ. Κάθε μία από αυτές τις μορφές εργασίας απαιτεί υπευθυνότητα, παιδαγωγική επάρκεια, προσαρμοστικότητα και ουσιαστική προσφορά προς τους μαθητές/-τριες. Είναι αντιφατικό η Πολιτεία να εμπιστεύεται σε έναν εκπαιδευτικό την ευθύνη της διδασκαλίας και της καθημερινής διαπαιδαγώγησης των παιδιών, να αξιοποιεί την εμπειρία του για την κάλυψη των αναγκών των δημοσίων σχολείων και στη συνέχεια να ΜΗΝ του παρέχει μια ουσιαστική δυνατότητα επαγγελματικής αποκατάστασης. Η πολυετής πραγματική υπηρεσία πρέπει να αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα στη διαδικασία μονιμοποίησης.
3.ΖΗΤΗΜΑ ΙΣΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
Οι ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου βρίσκονται σε διαφορετική υπηρεσιακή κατάσταση από τους νέους υποψήφιους που διεκδικούν για πρώτη φορά διορισμό. Ένας εκπαιδευτικός με πολυετή υπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση έχει ήδη αποκτήσει εμπειρία και έχει αποδείξει στην πράξη την ικανότητά του να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του λειτουργήματος. Η αντιμετώπιση όλων με τα ίδια εξεταστικά κριτήρια, χωρίς επαρκή διαφοροποίηση και χωρίς ουσιαστική προστασία της ήδη αποκτηθείσας υπηρεσιακής εμπειρίας, εγείρει σοβαρά ζητήματα ίσης μεταχείρισης και αναλογικότητας. Η εκπαιδευτική επάρκεια δεν αποδεικνύεται μόνο μέσα από μια εξεταστική διαδικασία. Αποδεικνύεται και μέσα από την καθημερινή εργασία, την παιδαγωγική πράξη, τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα μέσα στην σχολική τάξη.
4. Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Οι εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου έχουν προσφέρει επί σειρά ετών στη δημόσια εκπαίδευση, συμβάλλοντας στην κάλυψη διαρκών αναγκών του εκπαιδευτικού συστήματος. Είναι εύλογο να αναμένουν ότι η Πολιτεία θα αναγνωρίσει την προσφορά τους και θα τους παρέχει μια σαφή και δίκαιη προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης. Δεν είναι ορθό ένας εκπαιδευτικός να παραμένει για δεκαετίες σε κατάσταση αβεβαιότητας, ενώ η προοπτική μόνιμου διορισμού του να εξαρτάται από μια νέα διαδικασία ανταγωνισμού, χωρίς να λαμβάνεται επαρκώς υπόψη η ήδη διανυθείσα επαγγελματική του πορεία. Η εργασιακή ασφάλεια και η επαγγελαμτική αξιοπρέπεια αποτελούν σημαντικές παραμέτρους ενός δίκαιου και σύγχρονου δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.
5. ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ-ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Αντί της υποχρεωτικής συμμετοχής των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου σε νέες γραπτές εξετάσεις, εισηγούμαι όπως θεσπιστεί μια αντικειμενική, ουσιαστική και παιδαγωγικά προσανατολισμένη διαδικασία αξιολόγησης, μέσω παρακολούθησης διδασκαλιών από αρμόδιους επιθεωρητές. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να πραγματοποιείται στο πραγματικό εργασιακό περιβάλλον του εκπαιδευτικού, μέσα στη σχολική τάξη, ώστε να διαπιστώνεται στην πράξη η επαγγελματική του επάρκεια. Μέσα από την παρακολούθηση διδασκαλιών μπορούν να αξιολογηθούν ουσιαστικά:
-Η παιδαγωγική και διδακτική προσέγγιση
-Η οργάνωση και η αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας
-Η διαχείριση της σχολικής τάξης
– Η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση με τους μαθητές/-τριες
-Η διαφοροποίηση της διδασκαλίας ανάλογα με τις μαθησιακές ανάγκες
-Η αξιοποίηση σύγχρονων διδακτικών μεθόδων και εκπαιδευτικών εργαλείων
-Η ικανότητα δημιουργίας ενός θετικού, ασφαλούς και συμπεριληπτικού μαθησιακού περιβάλλοντος
-Θετικές επικοινωνιακές σχέσεις και συνεργασία με άλλους συναδέλφους, διευθυντική ομάδα, γονείς, κ.λπ
Προτείνεται η αξιολόγηση να πραγματοποιείται με προκαθορισμένα και κοινά για όλους κριτήρια, μέσα από περισσότερες από μία παρακολουθήσεις διδασκαλίας, από αρμόδιους επιθεωρητές, με διαφανή διαδικασία, γραπτή ανατροφοδότηση και δυνατότητα υποβολής ένστασης. Μια τέτοια διαδικασία θα ήταν δικαιότερη και περισσότερο αντιπροσωπευτική της πραγματικής εκπαιδευτικής ικανότητας των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου. Η εκπαιδευτική επάρκεια πρέπει να αξιολογείται πρωτίστως εκεί όπου ασκείται το εκπαιδευτικό έργο: μέσα στη σχολική αίθουσα και στην καθημερινή επαφή με τους μαθητές/-τριες και όχι αποκλειστικά μέσα από μια γραπτή εξεταστική διαδικασία. Με αυτόν τον τρόπο, η Πολιτεία θα μπορεί να διασφαλίσει την αξιοκρατία, χωρίς να παραγνωρίζει την πολυετή εμπειρία και την πραγματική προσφορά των εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου.
Η δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται εκπαιδευτικούς με γνώσεις, εμπειρία, αφοσίωση και εργασιακή ασφάλεια. Δεν μπορεί να οικοδομεί το μέλλον της πάνω στην αβεβαιότητα και στην απαξίωση της πολυετούς προσφοράς των ήδη εργαζόμενων. Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη δίκαιη μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο, χωρίς να μετακυλίει το κόστος αυτής της αλλαγής στους ανθρώπους που ήδη υπηρετούν το δημόσιο σχολείο.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ζητώ την αναθεώρηση των προτεινόμενων ρυθμίσεων και τη θεσμοθέτηση μιας δίκαιης, ουσιαστικής και δεσμευτικής μεταβατικής πρόνοιας, η οποία να διασφαλίζει την προοπτική μονιμοποίησης των ήδη υπηρετούντων εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου, αναγνωρίζοντας την υπηρεσία, την εμπειρία και την προσφορά τους στη δημόσια εκπαίδευση.
Ζητούμε ΣΕΒΑΣΜΟ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Κατά την άποψη μου στο κλειστό μητρώο πρέπει να ενταχθούν Αντικαταστάτες με λιγότερους μήνες υπηρεσίας από 24.
Να σημειωθεί ότι ένας αντικαταστάτης για μια σχολική χρονιά μπορεί να μαζέψει το μάξιμουμ 7 μήνες γιατί δεν υπολογίζονται Χριστούγεννα Πάσχα και Σαββατοκύριακα τα οποία γίνεται αλλαγή της αντικατάστασής του σε άλλο σχολείο.
Άρα για να μαζέψει 24 μήνες χρειάζεται τουλάχιστον 3,5 χρόνια . Αστε που δεν είναι σίγουρο ότι θα καταφέρει να συγκεντρώσει τους μήνες αυτούς αφού δεν υπάρχουν συνέχεια αντικαταστάσεις.
Θεωρώ ότι είναι άδικο για τους αντικαταστάτες αυτό που προτείνεται εφόσον την ίδια ώρα οι Συμβασιούχοι που θα μπουν μόνο για ένα χρόνο στο σχολείο και θα συμπληρώσουν 12 μήνες θα μπουν στο κλειστό μητρώο.
Υπάρχουν άτομα όπως και εμένα που είμαστε στα σχολεία ( περισσότερο από 1 δεκαετία) από το 2015 με τα προγράμματα Δράσε όπου κάναμε κανονικά μάθημα το απόγευμα στους μαθητές ( το πρωί στην τάξη μαζί με τους διορισμένους καθηγητές)
Και δεν μας έχει αναγνωριστεί καμία εμπειρία .
Θεωρώ πως οι Εκπαιδευτικοι αορίστου χρόνου πρεπει να διασφαλιστούν και να κστοχυρωθούν εργασιακά
Ειναι αδιανόητο και άδικο να καλούνται να παρακαθίσουν σε εξετάσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν τη μονιμοποίηση τους,τη στιγμή που εδώ και δεκαετίες υπηρετούν τα δημόσια σχολεία και προσφέρουν το ιδιο έργο με τους μόνιμους συνάδελφους. Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η αξιοπρέπεια τους πρέπει να γίνουν σεβαστές.Δεν μπορεί και δεν γίνεται η εργασιακή τους πορεία να παραμένει διαρκώς υπο αμφισβήτηση!Μια εξέταση δεν θα φέρει την αλλαγή στην ποιότητα της πσρεχόμενης εκπαίδευσης.Μια εξέταση δεν μπορεί να αναιρεί την πορεία ,την εμπειρία ,την προσφορά και την καθημερινή μας εργασία στην εκπαίδευση! Είμαστε εκπαιδευτικοί και όχι εργαλεία ενός συστήματος που μπορεί να μας αξιολογεί και να αμφισβητεί την επαγγελματική μας υπόσταση κατά το δοκούν.Δεν είμαστε αριθμοί ούτε αναλώσιμο προσωπικό. Ειναι παράλογο να κινδυνεύει η μονιμοποίηση μας επειδη εκ των υστέρων θεωρείται οτι η διαδικασία πρόσληψης μας ήταν παράνομη.Αξιζουμε σεβασμό και εργασιακή ασφάλεια.
Θεωρώ πως οι Εκπαιδευτικοι αορίστου χρόνου πρεπει να διασφαλιστούν και να κστοχυρωθούν εργασιακά
Ειναι αδιανόητο και άδικο να καλούνται να παρακαθίσουν σε εξετάσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν τη μονιμοποίηση τους,τη στιγμή που εδώ και δεκαετίες υπηρετούν τα δημόσια σχολεία και προσφέρουν το ιδιο έργο με τους μόνιμους συνάδελφους. Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ και η αξιοπρέπεια τους πρέπει να γίνουν σεβαστές.Δεν μπορεί και δεν γίνεται η εργασιακή τους πορεία να παραμένει διαρκώς υπο αμφισβήτηση!Μια εξέταση δεν θα φέρει την αλλαγή στην ποιότητα της πσρεχόμενης εκπαίδευσης.Μια εξέταση δεν μπορεί να αναιρεί την πορεία ,την εμπειρία ,την προσφορά και την καθημερινή μας εργασία στην εκπαίδευση! Είμαστε εκπσιδευτικοί που και όχι εργαλεία ενός συστήματος που μπορεί να μας αξιολογεί και να αμφισβητεί την επαγγελματική μας υπόσταση κατά το δοκούν.Δεν είμαστε αριθμοί ούτε αναλώσιμο προσωπικό. Ειναι παράλογο να κινδυνεύει η μονιμοποίηση μας επειδη εκ των υστέρων θεωρείται οτι η διαδικασία πρόσληψης μας ήταν παράνομη.Αξιζουμε σεβασμό και εργασιακή ασφάλεια.
Είμαστε εκπαιδευτικοί με προσφορά και δικαιώματα,όχι εργαλεία που χρησιμοποιούνται και αντικαθίστανται!
Η διεξαγωγή των εξετάσεων νωρίτερα από τον Νοέμβριο αδικεί τους ήδη επιτυχόντες του καταλόγου διορισίμων.
Οι συγκεκριμένοι υποψήφιοι, βάσει του υφιστάμενου συστήματος, υπολογίζουν ότι έχουν μπροστά τους δύο χρόνια κατά τα οποία δεν θα διεξαχθούν νέες εξετάσεις που ενδέχεται να μεταβάλουν τη σειρά κατάταξής τους. Αυτό τους παρέχει μια σχετική ασφάλεια και τη δυνατότητα να προγραμματίσουν την επαγγελματική τους πορεία, χωρίς την αβεβαιότητα ότι κάποιος νέος υποψήφιος μπορεί να τους προσπεράσει στη βαθμολογία και να περιορίσει τις πιθανότητες διορισμού τους.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι εξετάσεις πρέπει να διεξαχθούν κανονικά τον Νοέμβριο, όπως προβλέπεται από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.
Διαφορετικά, εάν αποφασιστεί η επίσπευση των εξετάσεων, τότε, για λόγους ίσης μεταχείρισης, θα πρέπει να επισπευσθεί και η κατάργηση του υφιστάμενου συστήματος προσλήψεων 50-50 από τους καταλόγους διορισίμων και διοριστέων. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι προσλήψεις για τη νέα σχολική χρονιά θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν απευθείας από τον κατάλογο διορισίμων και το κλειστό μητρώο, όπως φαίνεται ότι προβλέπεται να εφαρμόζεται μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2027.
Συνεπώς, εάν επισπευσθεί η διεξαγωγή των εξετάσεων, θα πρέπει να επισπευσθεί αντίστοιχα και η κατάργηση του καταλόγου διοριστέων. Δεν είναι δίκαιο να επιταχύνεται μόνο η διαδικασία που ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τους ήδη επιτυχόντες, χωρίς να επιταχύνεται παράλληλα και η εφαρμογή των νέων ρυθμίσεων που αφορούν τις προσλήψεις τους.
Επιπλέον, θεωρώ πολύ θετική την πρόταση τροποποίησης της νομοθεσίας, ώστε οι εξετάσεις να διεξάγονται κάθε τρία χρόνια αντί κάθε δύο. Με αυτόν τον τρόπο, ένας επιτυχών υποψήφιος θα έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει διορισμό με σύμβαση για τρεις συνεχόμενες σχολικές χρονιές, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες να αποκτήσει καθεστώς εργοδότησης αορίστου χρόνου.
Ωστόσο, θα πρότεινα να υπάρξει ειδική νομοθετική πρόνοια για όσους αποκτούν καθεστώς εργοδότησης αορίστου χρόνου μέσω του καταλόγου διορισίμων, ώστε να διασφαλίζεται η εργασιακή τους συνέχεια. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ένας εκπαιδευτικός, ο οποίος έχει ήδη καταστεί εργοδοτούμενος αορίστου χρόνου, να υποχρεωθεί να παρακαθίσει εκ νέου σε εξετάσεις μετά την πάροδο έξι ετών, εάν στο μεταξύ δεν έχει μονιμοποιηθεί.
Η απόκτηση καθεστώτος εργοδότησης αορίστου χρόνου θα πρέπει να συνοδεύεται από ουσιαστική εργασιακή διασφάλιση, χωρίς να εξαρτάται η συνέχιση της εργοδότησης από την εκ νέου συμμετοχή σε εξετάσεις.
Διαβάζοντας τα σχόλια και για οικονομία χώρου και χρόνου θα είμαι σύντομη.
Σκέφτομαι οτι θα ήταν ίσως καλύτερο να μην υπάρχει ο κλειστός κατάλογος αντικαταστατών.
Αντί για αυτόν να συσταθεί ενας κατάλογος στον οποίο θα αξιοποιηθούν οι υποψήφιοι προηγούμενων εξεταστικών (τελευταίας ή και όλων των προηγούμενων) που είχαν καλή επίδοση στα περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα της ειδικότητάς τους. Να δημιουργηθεί δηλαδή κλειστός κατάλογος με τους ανθρώπους που παρακάθισαν ήδη στις εξετάσεις και να καταταγούν σε αυτόν με βάση την επίδοσή τους σε αυτές.
Εξάλλου λόγω της στατιστικής επεξεργασίας που εφαρμοζόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια, κρίνεται ότι όλοι έδωσαν ίδιας δυσκολίας εξετάσεις οπότε η κατάταξή του και η ανάμιξή τους σε έναν τέτοιο κατάλογο, θα ήταν δίκαιη.
***Η ποιότητα της εκπαίδευσης ξεκινά από την ποιότητα των ανθρώπων που επιλέγουμε να σταθούν μπροστά στην τάξη.***
Είμαι πεπεισμένη ότι η μεταρρυθμιστική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι γραπτές εξετάσεις αποτελούν ένα σημαντικό αξιολογικό εργαλείο, καθώς συμβάλλουν στην επιλογή εκπαιδευτικών με γνώσεις, κατάρτιση και ουσιαστική διάθεση να αναλάβουν την ευθύνη της εκπαίδευσης και της διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας. Για τον λόγο αυτό, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στη μοριοδότηση των εξετάσεων, πέραν του προτεινόμενου 50%. Ένας υποψήφιος που διακρίνεται στις εξετάσεις αποδεικνύει την ουσιαστική γνώση του αντικειμένου του, την αφοσίωση και τη συνειδητή επιλογή του να ακολουθήσει το εκπαιδευτικό επάγγελμα. Ο άριστος δε βρέθηκε τυχαία στον χώρο της εκπαίδευσης.
Παράλληλα, εισηγούμαι την αύξηση της μοριοδότησης του βαθμού πτυχίου και πρόσθετων ακαδημαϊκών προσόντων, όπως μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τίτλοι, σε σχέση με την προϋπηρεσία. Η εμπειρία είναι ασφαλώς σημαντική, δεν πρέπει όμως να ταυτίζεται αυτομάτως με την εκπαιδευτική ικανότητα ούτε να λειτουργεί ως βαρίδι για τους νέους υποψηφίους. Ένας νέος εκπαιδευτικός μπορεί να διαθέτει άριστη επιστημονική κατάρτιση, σύγχρονες παιδαγωγικές γνώσεις, εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες και ισχυρό κίνητρο για συνεχή εξέλιξη. Ένα αξιοκρατικό σύστημα διορισμών οφείλει να αναγνωρίζει όλα αυτά τα προσόντα και να αξιολογεί τις πραγματικές δυνατότητες κάθε υποψηφίου, ανεξαρτήτως ηλικίας και χρόνων υπηρεσίας.
Εξάλλου, πρωταρχικός γνώμονας κάθε αλλαγής στο εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να είναι το συμφέρον του παιδιού. Οφείλουμε να παραμερίσουμε τις προσωπικές μας φιλοδοξίες και να αναρωτηθούμε τι είναι πραγματικά καλύτερο για τις επόμενες γενιές. Στόχος μας δεν πρέπει να είναι απλώς η επαγγελματική αποκατάσταση των εκπαιδευτικών, αλλά η επιλογή εκείνων που μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά στα παιδιά μας.
Επιπλέον, ενόψει της επικείμενης κατάργησης του καταλόγου διοριστέων, εισηγούμαι οι εξετάσεις να πραγματοποιηθούν πριν από την έναρξη του καλοκαιριού, αν ειναι δυνατόν και συντομότερα, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για την ολοκλήρωση των διαδικασιών και την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.
Θα ήθελα να κλείσω σημειώνοντας ότι όλα τα πιο πάνω τα εισηγείται μια 40χρονη μητέρα ενός μικρού παιδιού, της οποίας το όνομα πρόκειται να διαγραφεί από τον κατάλογο διοριστέων, παρόλο που η σειρά της για διορισμό πλησίαζε. Κι όμως, στηρίζω τις αλλαγές αυτές, γιατί πιστεύω ότι το συμφέρον των παιδιών μας πρέπει να προηγείται της προσωπικής μας φιλοδοξίας. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι καλούμαι να αφήσω πίσω μια επαγγελματική προοπτική που περίμενα για χρόνια.
Με την όποια τροποποίηση του νόμου ως έχει (δηλ. μη κατάργηση του καταλόγου διορίστεων) θεωρώ πως δημιουργούνται αδικίες για τους ανθρώπους και των δύο καταλόγων. Οι μεν (διοριστέοι) γιατί κάποιοι συμπλήρωσαν 23 μήνες αντί 24 αντικατάστασης, άλλοι γιατί δούλεψαν στα ΠΟΣ τη σχολική χρονιά 2024-2025 κοκ και πόσα άλλα παράπονα μπορεί να δημοσιευθούν σε αυτό το πλαίσιο. Σημειωτέον, ότι με βάση την νομοθεσία πριν από τις πρόσφατες προτάσεις, κανένας από αυτούς δεν θα βρισκόταν σε κανένα κατάλογο για να έχει ευκαιρία διορισμού.
Οι δε (διορισίμοι) γιατί εφόσον ήταν δεδομένο πως από τον Σεπτέμβριο του 2027 οι διορισμοί θα γίνονταν μόνο από τον νέο κατάλογο και στήριξαν τις προσπάθειες τους σε αυτό το δεδομένο.
Γιατί ΤΏΡΑ δηλαδη λίγους μήνες πριν, να ανακοινώνεται οτι θα βρισκόμαστε στο ίδιο τσουβάλι; Γιατί στους μεν δόθηκε χρονικό περιθώριο μετάβατικης περιόδου 10 χρόνων και τώρα ακόμα συζητιέται τι πρόκειτε να εφαρμοστεί και μάλιστα οι αλλαγές που προτείνονται να είναι τόσο άμεσες και καθοριστικές για τους ανθρώπους που υπάκουσαν στο σύστημα και πέρασαν τις εξετάσεις; Γιατί να συνεχίζεται το καθεστώς 50-50;
ΟΛΟΙ γνωρίζαμε, και μερικοί υπακούσαμε το σύστημα, δηλαδή πως οι καταλόγοι διοριστέων θα καταργηθούν το 2027. Στηρίξαμε τις προσπάθειες μας σε αυτό. (Η περίπτωση μου 1 χρονιά με σύμβαση, 1 εκτός, ξανά με σύμβαση, και ίσως ξανά εκτός εφόσον συνεχίζεται το 50-50, και εφόσον το 2027 θα βρεθώ σε ένα κατάλογο των αδικιμένων, των backup (ακόμα και με περασμένες τις εξετάσεις). Με δεδομένο την τροποποίηση αυτή, ίσως να μην επέλεγα να υπάρχω σε αυτή την αβεβαιότητα και το «έμπα έφκα» για τα υπόλοιπα 10 χρόνια της ενήλικης ζωής μου (μεπαιδιά οικογένεια σπίτι δάνεια). Για να μην αναφερθώ για τις απάνθρωπες αποστάσεις που πολλοί εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν.
Προτείνω:
Πλήρωση θέσεων ολοκληρωτικά από τον κατάλογο διορισίμων από την 1η του Σεπτέμβρη 2027 (όπως προνοεί η νομοθεσία εδώ και 12 χρόνια). Μόνιμοι και συμβάσεις.
Να διατηρηθεί ο κατάλογος διοριστέων, προκειμένου να καλύπτονται τυχόν ανάγκες στα σχολεία σε ειδικότητες που θα υπάρχει πρόβλημα στελέχωσης (ή από το κλειστό μητρωό – προσωπικά θεωρώ πιο δίκαιο να διατηρηθεί ως έχει ο κατάλογος διοριστέων).
Σε περίπτωση που ακολουθηθεί η πρόταση νόμου (κλειστό μητρώο), προτείνω, ΕΣΤΩ, οι ανάγκες να καλύπτονται με προτεραιότητα από τους διορισίμους (50-50 με τον πρώτο να αφορά τον κατάλογο διορισίμων).
Θεωρώ πως η παραπάνω λύση είναι προφανής και εύκολη, και όλα τα υπολοίπα αποτελούν εξυπηρέτηση συνδικαλιστικών και κατά προέκταση, κομματικών συμφερόντων.
Επισημαίνω επίσης τον κίνδυνο, να δημιουργηθεί πληθώρα εκπαιδευτικών αορίστου χρόνου (μέσα από το κλειστό μητρώο αφού δίνεται η ευκαιρία να διορίζονται χωρίς εξετάσεις) με αποτέλεσμα σε κάποιες ειδικότητες να μην υπάρχουν νεές συμβάσεις.
ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ
Υ.Γ. Θα μπορούσα επίσης να αναφερθώ εκτενώς και για τις αδικίες που δημιουργούνται σε περίπτωση δημιουργίας ενός τρίτου καταλόγου, κατάργηση της βάσης και στατιστικής επεξεργασίας και όλων των άλλων που αναφέρονται, χωρίς βέβαια να είναι ξεκάθαρα, αλλά δεν θα το κάνω!
Άδικος αποκλεισμός εκπαιδευτικών με πολυετή συνολική προϋπηρεσία από το κλειστό μητρώο της Δημοτικής Εκπαίδευσης – Ανάγκη αναγνώρισης της αθροιστικής προϋπηρεσίας
Εργάζομαι ως αντικαταστάτρια στη Δημοτική Εκπαίδευση από τον Ιανουάριο του 2022 μέχρι και σήμερα. Μέχρι τον Ιούνιο του 2027 θα διαθέτω συνολική προϋπηρεσία πέραν των 30 μηνών στο δημόσιο σχολείο. Από αυτήν, περισσότεροι από 24 μήνες προέρχονται από αντικαταστάσεις και περίπου 8 μήνες από την εργασία μου στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία (ΠΟΣ) και Θερινά Δημόσια Σχολεία.
Κατά τη σχολική χρονιά 2024-2025, θεωρώντας ότι μια σύμβαση στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία θα μου προσέφερε μεγαλύτερη επαγγελματική σταθερότητα, επέλεξα να αφήσω προσωρινά τις αντικαταστάσεις και να εργαστώ στα ΠΟΣ. Ωστόσο, την επόμενη σχολική χρονιά επέστρεψα στις αντικαταστάσεις, καθώς οι οικονομικές απολαβές από την εργασία στα ολοήμερα δεν επαρκούσαν για να καλύψουν τις οικονομικές μου ανάγκες.
Παρά τη συνολική μου προϋπηρεσία, η οποία ξεπερνά τους 30 μήνες, και τους περισσότερους από 24 μήνες υπηρεσίας μέσω αντικαταστάσεων, με βάση τα κριτήρια του προτεινόμενου νομοσχεδίου αποκλείομαι από το κλειστό μητρώο.
Ο λόγος είναι ότι μέρος της προϋπηρεσίας μου στις αντικαταστάσεις αφορά την περίοδο Ιανουαρίου 2022 – Ιουνίου 2022, η οποία δεν φαίνεται να προσμετράται, αφού το νομοσχέδιο αναφέρεται σε προϋπηρεσία μέσω αντικαταστάσεων από τη σχολική χρονιά 2022-2023 και έπειτα. Παράλληλα, δεν πληρώ το κριτήριο της σύμβασης διάρκειας 10 μηνών στα ΠΟΣ, ούτε έχω επιλέξει να συνεχίσω με σύμβαση στα ολοήμερα κατά τις επόμενες σχολικές χρονιές.
Με άλλα λόγια, υπηρετώ το δημόσιο σχολείο εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια, διαθέτω περισσότερους από 24 μήνες προϋπηρεσίας στις αντικαταστάσεις και περισσότερους από 30 μήνες συνολικής εκπαιδευτικής υπηρεσίας, αλλά παρ’ όλα αυτά μένω εκτός του κλειστού μητρώου.
Πώς είναι δυνατόν εκπαιδευτικοί που βιοπορίζονται από το δημόσιο σχολείο από το 2022, καλύπτουν διαχρονικά τις εκπαιδευτικές του ανάγκες και διαθέτουν τόσο σημαντική αναγνωρισμένη προϋπηρεσία, να αποκλείονται ουσιαστικά από τη συνέχιση της εργασίας τους;
Αξίζει, επίσης, να επισημανθεί ότι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα οι 30 μήνες υπηρεσίας αποτελούν το χρονικό όριο για μετατροπή της απασχόλησης σε αορίστου χρόνου, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις. Στη δική μας περίπτωση, εκπαιδευτικοί με περισσότερους από 30 μήνες αναγνωρισμένης υπηρεσίας στο δημόσιο σχολείο κινδυνεύουν να μείνουν εκτός, επειδή η προϋπηρεσία τους αποκτήθηκε μέσα από διαφορετικές μορφές απασχόλησης.
Θεωρώ, λοιπόν, απαραίτητο να επανεξεταστούν τα κριτήρια ένταξης στο κλειστό μητρώο και να ληφθεί υπόψη η συνολική, αθροιστική προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο. Συγκεκριμένα, ζητούμε να υπάρχει δυνατότητα συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας από αντικαταστάσεις και από τα ΠΟΣ, με κριτήριο τους 24 μήνες συνολικής υπηρεσίας μέσω αντικαταστάσεων και τον 1 χρόνο υπηρεσίας μέσω ΣΠΑ, χωρίς να ακυρώνεται η πραγματική προσφορά όσων έχουν υπηρετήσει και στους δύο θεσμούς.
Επιπλέον, είναι αντιφατικό να ζητείται σήμερα από τους ΣΜΑ να αναλαμβάνουν και αντικαταστάσεις κατά τη διάρκεια του πρωινού σχολικού χρόνου, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες της Δημοτικής Εκπαίδευσης, αλλά την ίδια στιγμή η προϋπηρεσία που αποκτάται μέσα από διαφορετικές μορφές απασχόλησης να μην αναγνωρίζεται αθροιστικά. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί συνεισφέρουν στο δημόσιο σχολείο μέσα από περισσότερους από έναν θεσμούς και καλύπτουν πραγματικές και διαρκείς ανάγκες.
Δεν πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι κατά τις σχολικές χρονιές 2023-2024 και 2024-2025 δεν είχαμε τη δυνατότητα να εργαζόμαστε ταυτόχρονα στα ΠΟΣ και στις αντικαταστάσεις. Η δυνατότητα αυτή προέκυψε προς το τέλος της σχολικής χρονιάς 2025-2026. Εάν γνωρίζαμε εξαρχής ότι θα υπήρχε αυτή η δυνατότητα, πολλοί εκπαιδευτικοί ενδεχομένως να επέλεγαν να συνεχίσουν να εργάζονται και στα ολοήμερα και στις αντικαταστάσεις, συγκεντρώνοντας προϋπηρεσία και από τους δύο θεσμούς.
Δεν είναι, επομένως, δίκαιο να τιμωρούνται σήμερα οι εκπαιδευτικοί για επαγγελματικές επιλογές που έγιναν με βάση τις δυνατότητες και τους περιορισμούς που ίσχυαν κατά τις συγκεκριμένες σχολικές χρονιές.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση. Ζητούμε να αναγνωριστεί η πραγματική μας προσφορά στο δημόσιο σχολείο. Δεν γίνεται εκπαιδευτικοί με πέντε σχεδόν χρόνια παρουσίας στη Δημοτική Εκπαίδευση, με περισσότερους από 30 μήνες συνολικής προϋπηρεσίας και σημαντική εμπειρία τόσο στις αντικαταστάσεις όσο και στα ολοήμερα, να αποκλείονται επειδή δεν συγκεντρώνουν την προϋπηρεσία τους σε μία μόνο μορφή απασχόλησης.
Σας παρακαλώ θερμά να επανεξετάσετε το συγκεκριμένο ζήτημα και να λάβετε υπόψη την αθροιστική προϋπηρεσία όλων των εκπαιδευτικών, ώστε κανένας συνάδελφος που έχει προσφέρει τόσα χρόνια στο δημόσιο σχολείο να μη βρεθεί ξαφνικά εκτός εργασίας.
Αγαπάμε αυτό που κάνουμε, στηρίζουμε καθημερινά το δημόσιο σχολείο και θέλουμε να συνεχίσουμε να προσφέρουμε σε αυτό. Μην αδικείτε ανθρώπους που όλα αυτά τα χρόνια στάθηκαν δίπλα στη δημόσια εκπαίδευση και κάλυψαν τις ανάγκες της, όποτε και με όποιον τρόπο τους ζητήθηκε.
Σύστημα διορισμού: Τι μας διδάσκει η ιταλική εμπειρία
Ο τρόπος με τον οποίο ένα κράτος επιλέγει και διορίζει τους εκπαιδευτικούς του, είναι εξαιρετικά σημαντικός. Καθορίζει ποιοι θα διδάσκουν στις τάξεις και πόσο εύρυθμα θα λειτουργούν τα σχολεία. Διασφαλίζει αν θα υπάρχει συνέχεια στη διδασκαλία ή αν οι μαθητές θα βλέπουν κάθε χρόνο νέα πρόσωπα. Επηρεάζει επίσης τη ζωή χιλιάδων εκπαιδευτικών που για χρόνια, καλύπτουν πάγιες ανάγκες του δημόσιου σχολείου με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου. Γι’ αυτό σε πάρα πολλές χώρες το ζήτημα επανέρχεται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο. Οι κυβερνήσεις, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα δικαστήρια αναζητούν την ισορροπία ανάμεσα στην αξιοκρατία, την εμπειρία και την προστασία των εκπαιδευτικών. Το ίδιο συμβαίνει και στην Κύπρο, όπου η μετάβαση από τον κατάλογο διοριστέων σε ένα σύστημα που στηρίζεται στις γραπτές εξετάσεις έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση.
Συχνά παρουσιάζεται ως αυτονόητο ότι ο μόνος αξιοκρατικός δρόμος είναι οι εξετάσεις. Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν άλλα. Ο ανταγωνιστικός διαγωνισμός δεν αποτελεί το μοναδικό διεθνώς εφαρμοζόμενο μοντέλο. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, περίπου το ένα τρίτο των χωρών απαιτεί από τους υποψηφίους να περάσουν ανταγωνιστική εξέταση, ενώ στα υπόλοιπα εκπαιδευτικά συστήματα η πρόσβαση στην απασχόληση οργανώνεται με διαφορετικούς μηχανισμούς. Ο διαγωνισμός εξετάσεων λοιπόν δεν είναι ο ευρωπαϊκός ή διεθνής κανόνας. Είναι μία επιλογή ανάμεσα σε πολλές.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα στην Ευρώπη είναι η Ιταλία. Εκεί το κράτος άλλαξε επανειλημμένα τους κανόνες για να δώσει λύση σε ένα συσσωρευμένο πρόβλημα αναπληρωτών.
Το ιταλικό «διπλό κανάλι»
Η Ιταλία έχει μακρά εμπειρία στις μονιμοποιήσεις εκπαιδευτικών χωρίς διαγωνισμό. Ήδη το 1982, για να αντιμετωπίσει τον μεγάλο αριθμό αναπληρωτών που είχε συσσωρευτεί τη δεκαετία του ’70, ψήφισε νόμο με τον οποίο μονιμοποιήθηκαν σταδιακά, μέχρι το 1984, περίπου 150.000 εκπαιδευτικοί.
Το 1989, με νέο νόμο, θεσμοθετήθηκε το λεγόμενο Doppio Canale (διπλό κανάλι). Οι μόνιμες θέσεις εκπαιδευτικών καλύπτονταν κατά 50% από διαγωνισμούς (concorsi) και κατά 50% από διαδικασία που βασιζόταν μόνο σε τίτλους και προϋπηρεσία. Σε αυτή τη δεύτερη διαδικασία είχαν πρόσβαση όσοι διέθεταν άδεια διδασκαλίας και τουλάχιστον 360 ημέρες υπηρεσίας την τελευταία τριετία.
Με νέο νόμο το 1999, το δεύτερο κανάλι πήρε τη μορφή μόνιμων λιστών (graduatorie permanenti), στις οποίες η σειρά καθοριζόταν από μόρια προσόντων και προϋπηρεσίας. Για να εγγραφεί κάποιος στις λίστες, έπρεπε να έχει άδεια άσκησης του επαγγέλματος. Ο διορισμός όμως, γινόταν με βάση τη σειρά κατάταξης, χωρίς νέο διαγωνισμό.
Με τα χρόνια, ο αριθμός των αναπληρωτών διογκώθηκε. Το 2006, με νέο νόμο, οι λίστες μετατράπηκαν σε «λίστες προς εξάντληση» (graduatorie ad esaurimento) και έκλεισαν για νέες εγγραφές. Από εκεί και πέρα, οι λίστες GaE λειτουργούσαν ως κλειστός κατάλογος, με σκοπό τη σταδιακή απορρόφηση όσων ήταν ήδη εγγεγραμμένοι.
Η παρέμβαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Το 2014 ήρθε η καθοριστική δικαστική απόφαση. Με την απόφαση Mascolo, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι το ιταλικό σύστημα ήταν ασύμβατο με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Το σύστημα επέτρεπε την επ’ αόριστον ανανέωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου για την κάλυψη κενών θέσεων, εν αναμονή διαγωνισμών που δεν είχαν βέβαιο χρονοδιάγραμμα. Το Δικαστήριο δεν υπέδειξε συγκεκριμένη λύση. Ζήτησε αποτελεσματικά μέτρα κατά της κατάχρησης. Η επιλογή της λύσης ήταν πολιτική απόφαση του ιταλικού κράτους.
«La Buona Scuola»: Μαζικές μονιμοποιήσεις χωρίς νέο διαγωνισμό
Η απάντηση της ιταλικής κυβέρνησης, το 2015, ήταν ο νόμος γνωστός ως «La Buona Scuola». Πρώτα έγιναν οι τακτικοί διορισμοί της χρονιάς με τον κανόνα 50-50. Στη συνέχεια, ο νόμος θέσπισε ένα έκτακτο σχέδιο διορισμών (Piano Straordinario), που σε μεγάλο μέρος του εφαρμόστηκε κατά παρέκκλιση των συνήθων κανόνων. Το σχέδιο απευθυνόταν στους εγγεγραμμένους στις λίστες GaE και στους επιτυχόντες του διαγωνισμού του 2012. Περίπου 90.000 εκπαιδευτικοί διορίστηκαν μόνιμοι το 2015, με σημαντικό μέρος των μονιμοποιήσεων να αφορά εκπαιδευτικούς που βρίσκονταν ήδη στις κλειστές λίστες GaE.
Μετά την έκτακτη φάση, το τακτικό σύστημα επανήλθε. Οι λίστες GaE δεν καταργήθηκαν. Εξακολουθούν μέχρι σήμερα να τροφοδοτούν το 50% των διορισμών σε κάθε επαρχία, μέχρι να εξαντληθούν.
Η συζήτηση δεν έκλεισε. Σήμερα στην Ιταλία συζητείται ένα νέο «διπλό κανάλι». Θα προβλέπει διορισμούς κατά 50% από πίνακες διαγωνισμών και κατά 50% από νέες λίστες αναπληρωτών.
Το ιταλικό παράδειγμα αναδεικνύει τέσσερα σημεία:
1. Το θεσμικό πλαίσιο δεν είναι στατικό: Όταν οι εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες το επιβάλλουν, ή όταν υπάρχουν νομικές πιέσεις, ο νομοθέτης μπορεί να αλλάξει τους κανόνες και να θεσπίσει έκτακτες ρυθμίσεις.
2. Το «κλείδωμα» καταλόγων έχει ήδη εφαρμοστεί σε ευρωπαϊκό κράτος: Το 2006 στην Ιταλία δημιουργήθηκαν οι Graduatorie ad Esaurimento, λίστες οι οποίες δημιουργήθηκαν για διασφάλιση των αναπληρωτών και σταδιακή απορρόφησή τους από το σύστημα, μέχρι εξαντλήσεως. Οι λίστες GaE που δεν έχουν εξαντληθεί υπάρχουν μέχρι σήμερα.
3. Μονιμοποιήσεις μπορούν να γίνουν και χωρίς εξετάσεις διορισμού: Η Ιταλία το έκανε επανειλημμένα. Τη δεκαετία του ’80 μονιμοποιήθηκαν περίπου 150.000 εκπαιδευτικοί, ενώ το 2015 ένα έκτακτο σχέδιο οδήγησε σε περίπου 90.000 προσλήψεις σε μόνιμες θέσεις, με σημαντικό μέρος τους να αφορά εκπαιδευτικούς από τις λίστες GaE. Επιπλέον, από το 1989 και για δεκαετίες, η χώρα διατήρησε θεσμοθετημένο κανάλι διορισμού με βάση την προϋπηρεσία και τα προσόντα. Με άλλα λόγια, ένας εκπαιδευτικός με χρόνια υπηρεσίας μπορεί να μονιμοποιηθεί χωρίς να δώσει εξετάσεις διορισμού. Η Ιταλία το εφάρμοσε για δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς.
4. Οι μεταβατικές περίοδοι μπορούν να σχεδιαστούν με ευελιξία: Η πολιτεία μπορεί να δώσει λύση στο συσσωρευμένο πρόβλημα όσων υπηρετούν ήδη και στη συνέχεια να εφαρμόσει κανονικά το νέο σύστημα. Η μετάβαση σε ένα νέο σύστημα διορισμών δεν χρειάζεται να γίνεται εις βάρος εκείνων που για χρόνια υπηρέτησαν το δημόσιο σχολείο.
Η ιταλική εμπειρία αποδεικνύει ότι η μετάβαση σε ένα νέο σύστημα διορισμών, δεν αποτελεί μια άκαμπτη ή μονοσήμαντη διαδικασία, αλλά μια πολιτική απόφαση που οφείλει να ζυγίζει την αξιοκρατία μαζί με την κοινωνική δικαιοσύνη. Για την Κύπρο, το παράδειγμα αυτό προσφέρει μια πολύτιμη οδό σύγκλισης. Η πολιτεία μπορεί να υιοθετήσει τις εξετάσεις για το μέλλον, χωρίς παράλληλα να απαξιώνει, να θυματοποιεί ή να περιθωριοποιεί τους εκπαιδευτικούς που στήριξαν το δημόσιο σχολείο επί σειρά ετών. Με τη διαμόρφωση ευέλικτων μεταβατικών περιόδων και τη θεσμοθέτηση παράλληλων καναλιών απορρόφησης, η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να διασφαλίσει τόσο την ανανέωση του εκπαιδευτικού δυναμικού όσο και τον σεβασμό στην αποδεδειγμένη εκπαιδευτική εμπειρία.
Αορίστου… επ’ αόριστον; Το παράδοξο του νέου συστήματος διορισμού.
Στη συζήτηση για το νέο σύστημα διορισμού, οι αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί παρουσιάζονται συχνά ως ένα «πρόβλημα» που πρέπει κάπως να διαχειριστεί το σύστημα. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί δεν βρέθηκαν τυχαία σε αυτό το καθεστώς. Είναι αορίστου χρόνου επειδή, ως συμβασιούχοι, κάλυπταν για χρόνια πάγιες ανάγκες των σχολείων με διαδοχικές συμβάσεις.
Ακριβώς για να μην υπάρχει κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων, υπάρχει σχετική νομοθεσία, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και εθνικό επίπεδο. Η μετατροπή μιας σύμβασης σε αορίστου χρόνου δεν είναι χάρη αλλά υποχρέωση της Πολιτείας, η οποία απορρέει από τη νομοθεσία για να προστατεύσει τον εργαζόμενο από την ατέρμονη και καταχρηστική ανανέωση συμβάσεων.
Επομένως, όσο υπάρχουν ανάγκες στα σχολεία, και σαφώς υπάρχουν, οι αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί πρέπει να επαναπροσλαμβάνονται και να έχουν διασφαλισμένη την εργασία τους. Αυτό το αναγνωρίζει και το ίδιο το ΥΠΑΝ στην πρότασή του για το νέο σύστημα διορισμού.
Με το νέο σύστημα διορισμού λοιπόν, για τους αορίστου χρόνου εκπαιδευτικούς υπάρχουν μόνο δύο ενδεχόμενα:
1. Να μην μονιμοποιηθούν και να παραμείνουν αορίστου χρόνου εσαεί.
2. Να μονιμοποιηθούν.
Ό,τι και να συμβεί, ένα πράγμα είναι βέβαιο: θα βρίσκονται στα σχολεία και θα διδάσκουν. Είτε παρακαθίσουν στην εξέταση, είτε όχι. Είτε μονιμοποιηθούν, είτε όχι. Με άλλα λόγια, η εξέταση δεν καθορίζει αν θα συνεχίσουν να διδάσκουν ή όχι.
Οι διαφορές βρίσκονται αλλού. Οι αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί αξιολογούνται μόνο διαμορφωτικά. Αν μονιμοποιηθούν, θα αξιολογηθούν για τη διδακτική τους επάρκεια πριν επικυρωθεί η μονιμοποίησή τους, και αν υπάρχει κάποιο πολύ μικρό ποσοστό εκπαιδευτικών που χρειάζονται στήριξη, θα μπορούν να τη λάβουν. Παράλληλα, οι αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται ως συμβασιούχοι, με αποτέλεσμα να μετακινούνται συχνά από σχολείο σε σχολείο, με αποτέλεσμα να μη διασφαλίζεται η παιδαγωγική συνέχεια του έργου τους και η σταθερότητα του προσωπικού που είναι απαραίτητη σε κάθε σχολείο. Αν μονιμοποιηθούν θα μπορούν να παραμείνουν σταθερά σε ένα σχολείο, διασφαλίζοντας παράλληλα την πιο εύρυθμη στελέχωσή τους.
Αντίθετα, αφήνοντάς τους εσαεί με αυτό το καθεστώς, το ΥΠΑΝ δεν επιτυγχάνει τίποτα. Ούτε την ολοκληρωμένη αξιολόγησή τους, ούτε σταθερότητα στα σχολεία. Οι ίδιοι εκπαιδευτικοί θα διδάσκουν. Απλώς θα το κάνουν με την αβεβαιότητα να τους ακολουθεί κάθε χρόνο, τη συνεχή τους περιπλάνηση από σχολείο σε σχολείο και χωρίς καμία επαγγελματική προοπτική.
Παράλληλα, η μη μονιμοποίηση των αορίστου χρόνου εκπαιδευτικών αυξάνει την πιθανότητα παγοποίησης των μονιμοποιήσεων στο μέλλον, αφού για να μονιμοποιηθούν άλλοι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να κηρυχθούν πλεονάζοντες αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί, κάτι που είναι παράνομο χωρίς να έχουν μειωθεί οι ανάγκες. Ας μην ξεχνάμε πως εκπαιδευτικοί θα συνεχίσουν να μετατρέπονται σε αορίστου χρόνου, είτε από τον κατάλογο διοριστέων, είτε από το κλειστό μητρώο που αναφέρεται στην πρόταση του ΥΠΑΝ, είτε από τον κατάλογο διορισίμων. Μάλιστα, με την πρόθεση οι εξετάσεις να γίνονται πλέον ανά τριετία και με την κατάργηση της συγκρισιμότητάς τους από το 2036, ενδεχομένως πολλοί εκπαιδευτικοί που θα περάσουν τις εξετάσεις να αντιμετωπίσουν μελλοντικά το ίδιο πρόβλημα με τους σημερινούς αορίστου.
Οι αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί υπηρετούν το δημόσιο σχολείο εδώ και χρόνια, θα συνεχίσουν να το υπηρετούν και θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Η Πολιτεία οφείλει να ξεπεράσει τις εμμονές της και να εξεύρει άμεσα μηχανισμό μονιμοποίησής τους. Οτιδήποτε άλλο απλώς θα κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί, όπου θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν. Επ’ αόριστον.
Σύστημα διορισμού: Τέρμα στην εργασιακή ανασφάλεια, για όλους
Με την εφαρμογή του Νέου Συστήματος Διορισμού από το 2017, σε αρκετές ειδικότητες ο αριθμός επιτυχόντων στις εξετάσεις διορισίμων ήταν πολύ μικρός. Ως αποτέλεσμα, στις ειδικότητες αυτές, κυρίως στους δασκάλους, τους φιλολόγους και τους μαθηματικούς, η συντριπτική πλειονότητα των διορισμών γινόταν από τους καταλόγους διοριστέων. Για σχεδόν μια δεκαετία η Πολιτεία γνώριζε αυτό το δεδομένο και επέδειξε αδράνεια. Στο μεταξύ, εκατοντάδες εκπαιδευτικοί διορίστηκαν, υπηρέτησαν και συνεχίζουν να υπηρετούν το δημόσιο σχολείο.
Με τη νέα πρόταση του ΥΠΑΝ, και συγκεκριμένα με την προτεινόμενη κατάργηση της βάσης επιτυχίας στις εξετάσεις διορισίμων, ο αριθμός των εκπαιδευτικών που θα περιλαμβάνονται στους καταλόγους διορισίμων θα αυξηθεί σημαντικά. Με τη συνέχιση του 50-50 και τον μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών στους καταλόγους διορισίμων, πολλοί από τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σήμερα στα δημόσια σχολεία, αν και θα συμπεριληφθούν στο προτεινόμενο μητρώο, θα μείνουν αδιόριστοι. Ουσιαστικά, η Πολιτεία επιχειρεί να διορθώσει μια δική της δεκαετή παράλειψη στις πλάτες εκείνων που δεν ευθύνονται σε τίποτα γι’ αυτήν!
Το πρόβλημα όμως δεν αφορά μόνο το παρόν. Αφορά και τους εκπαιδευτικούς που μελλοντικά θα διορίζονται από τον κατάλογο διορισίμων, αφού θα βρίσκονται μόνιμα στον ίδιο κίνδυνο. Σύμφωνα με την πρόταση του ΥΠΑΝ, οι εξετάσεις θα διεξάγονται ανά τριετία και η βαθμολογία θα ισχύει για έξι χρόνια, ενώ από το 2036 καταργείται οριστικά η συγκρισιμότητα των βαθμολογιών. Σε κάθε νέα εξέταση οι υποψήφιοι στον κατάλογο θα ανακατατάσσονται με αποτέλεσμα εκπαιδευτικοί που είναι ήδη διορισμένοι να κινδυνεύουν να μείνουν αδιόριστοι.
Για παράδειγμα, μια εκπαιδευτικός πετυχαίνει στην εξέταση το 2036 και διορίζεται με σύμβαση. Στην επόμενη εξέταση μπαίνουν στον κατάλογο νέοι υποψήφιοι με ψηλότερη μοριοδότηση και η ίδια χάνει δεκάδες ή εκατοντάδες θέσεις. Αν δεν έχει προλάβει να καταστεί αορίστου χρόνου, θα οδηγηθεί στην ανεργία. Αν έχει προλάβει, θα συνεχίσει να διδάσκει χωρίς καμία προοπτική μονιμοποίησης, αφού οι μόνιμες θέσεις θα δίνονται σε όσους βρίσκονται ψηλότερα στον κατάλογο.
Με άλλα λόγια, η πρόταση του ΥΠΑΝ όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα της εργασιακής ανασφάλειας, αλλά το οξύνει. Το μεταθέτει στο μέλλον και το μετατρέπει σε μόνιμο χαρακτηριστικό του συστήματος. Εκπαιδευτικοί που διδάσκουν χρόνια στα δημόσια σχολεία θα παρακάθονται κάθε τρία χρόνια στις εξετάσεις με μοναδικό στόχο την επαγγελματική τους επιβίωση.
Κάποιος θα ανέμενε πως το ΥΠΑΝ θα δημιουργούσε ένα μηχανισμό που να διασφαλίζει πως οι εκπαιδευτικοί που πετυχαίνουν για πρώτη φορά διορισμό, από οποιοδήποτε κατάλογο, θα συνεχίζουν να λαμβάνουν διορισμό. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με την ένταξη όλων των συμβασιούχων πλήρους απασχόλησης σε έναν τρίτο κατάλογο, που να διασφαλίζει το εργασιακό τους μέλλον και να λειτουργεί και ως μηχανισμός μονιμοποίησης.
Σε αυτό τον νέο, ανοικτό κατάλογο, ας τον ονομάσουμε «Κατάλογο Διορισμένων», θα εντάσσονταν όλοι όσοι διορίστηκαν μέχρι στιγμής με σύμβαση πλήρους απασχόλησης (άρα και οι αορίστου χρόνου), από οποιονδήποτε κατάλογο. Θα εντάσσονταν επίσης όλοι όσοι θα διοριστούν μελλοντικά με σύμβαση πλήρους απασχόλησης, είτε από το κλειστό μητρώο είτε από τον κατάλογο διορισίμων. Οι διορισμοί με σύμβαση πλήρους απασχόλησης και οι μονιμοποιήσεις θα γίνονταν κατά προτεραιότητα (100%) από τον «Κατάλογο Διορισμένων», ώστε κανένας εκπαιδευτικός που ήδη υπηρετεί με σύμβαση πλήρους απασχόλησης να μην μένει αδιόριστος. Αν οι μόνιμες θέσεις ήταν περισσότερες από τον αριθμό των εκπαιδευτικών στον «Κατάλογο Διορισμένων», οι υπόλοιπες θα πληρούνταν από τον κατάλογο διορισίμων. Αν οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης ήταν περισσότερες, οι επιπρόσθετες θέσεις θα μοιράζονταν 50-50 ανάμεσα στο μητρώο (στο οποίο περιλαμβάνονται οι συμβασιούχοι μερικής απασχόλησης και οι αντικαταστάτες) και τον κατάλογο διορισίμων. Παράλληλα, οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης και οι αντικαταστάσεις θα πληρούνταν αποκλειστικά από το κλειστό μητρώο, αλλά με την εξάντλησή του θα τύγχανε αξιοποίησης ο κατάλογος διορισίμων.
Με αυτό τον τρόπο οι εκπαιδευτικοί που ήδη υπηρετούν ή θα διοριστούν μελλοντικά δεν θα κινδύνευαν να μείνουν αδιόριστοι και θα αποκτούσαν ίση πρόσβαση στη μονιμοποίηση. Θα αποφευγόταν επίσης ο κίνδυνος παγοποίησης των μονιμοποιήσεων, αφού δεν θα προέκυπτε το δίλημμα ανάμεσα στον πλεονασμό αορίστου χρόνου εκπαιδευτικών και στη μονιμοποίηση άλλων εκπαιδευτικών. Παράλληλα, τα σχολεία θα αποκτούσαν επιτέλους σταθερό προσωπικό.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο «Κατάλογος Διορισμένων» θα ήταν ανοικτός και δεν θα αφορούσε μόνο τους σημερινούς εκπαιδευτικούς. Κάθε νέος εκπαιδευτικός που θα πετύχαινε στην εξέταση και θα διοριζόταν με σύμβαση πλήρους απασχόλησης θα εντασσόταν σε αυτόν. Από εκεί και πέρα δεν θα χρειαζόταν να αποδεικνύει κάθε τριετία ότι δεν είναι ελέφαντας και πως αξίζει να κρατήσει τη θέση του. Θα δίδασκε και θα προχωρούσε προς τη μονιμοποίηση με βάση την υπηρεσία του.
Στις διευκρινίσεις που εξέδωσε στις 8 Νοεμβρίου, το ΥΠΑΝ αναφέρει ότι «δεν είναι νομικά επιτρεπτή, στη βάση νομικής συμβουλής, η μονιμοποίηση εκπαιδευτικών λειτουργών χωρίς να ακολουθείται ενιαίος τρόπος για όλους». Η δημιουργία αυτού του καταλόγου θα εναρμονιζόταν πλήρως με την απαίτηση για ενιαίο τρόπο μεταχείρισης. Κάθε εκπαιδευτικός, σημερινός ή μελλοντικός, θα εντασσόταν στον ίδιο κατάλογο με το ίδιο κριτήριο και θα κατατασσόταν με τον ίδιο αντικειμενικό τρόπο. Ο ενιαίος τρόπος δεν σημαίνει απαραίτητα εξέταση. Σημαίνει κοινούς κανόνες για όλους.
Άλλωστε, το ίδιο το ΥΠΑΝ αναγνωρίζει την προϋπηρεσία ως νόμιμο κριτήριο. Το μητρώο που προτείνει είναι ένας κλειστός κατάλογος που στηρίζεται αποκλειστικά στην προϋπηρεσία και δεσμεύει το 50% των διορισμών μέχρι την εξάντλησή του. Επίσης, για μια δεκαετία οι μόνιμοι διορισμοί γίνονταν εναλλάξ από δύο καταλόγους με διαφορετικά κριτήρια, ο ένας εκ των οποίων δεν απαιτούσε εξέταση. Αν η προϋπηρεσία είναι αποδεκτό κριτήριο για να διασφαλίζει συμβάσεις, δεν υπάρχει λόγος να μην είναι αποδεκτό κριτήριο για μονιμοποιήσεις, όταν η πρόσβαση στον κατάλογο παραμένει ανοικτή σε όλους. Όπως έχει αναλυθεί και σε προηγούμενο άρθρο, η ιταλική εμπειρία αποδεικνύει ότι ευρωπαϊκά κράτη μονιμοποιούν εκπαιδευτικούς με βάση την προϋπηρεσία εδώ και δεκαετίες.
Υπάρχει και ένα ακόμη ζήτημα, αυτό της χρηστής διοίκησης. Σύμφωνα με το άρθρο 51(2) του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (158(Ι)/1999), «η διοίκηση δεν δικαιούται, επικαλούμενη τις ίδιες της τις παραλείψεις για τις οποίες δεν είναι υπαίτιος ο διοικούμενος, να αγνοεί μια ευνοϊκή γι’ αυτόν κατάσταση η οποία έχει διαρκέσει αρκετό χρόνο». Η Πολιτεία επέτρεψε για μια δεκαετία να διαμορφωθεί μια κατάσταση, στην οποία εκατοντάδες εκπαιδευτικοί στήριξαν τον επαγγελματικό και οικογενειακό τους προγραμματισμό. Δεν μπορεί τώρα, επικαλούμενη τη δική της αδράνεια, να ανατρέψει αυτές τις προσδοκίες.
Αν η Πολιτεία επιθυμεί να διατηρήσει τις εξετάσεις ως «φίλτρο εισόδου», πρέπει ταυτόχρονα να σεβαστεί όσους ήδη στηρίζουν ή θα στηρίξουν μελλοντικά το δημόσιο σχολείο. Αυτό απαιτεί έναν ενιαίο, διαφανή και μόνιμο μηχανισμό που θα ισχύει για όλους, σήμερα και στο μέλλον. Οτιδήποτε άλλο θα κρατήσει τους εκπαιδευτικούς σε διαρκή ανασφάλεια και τα σχολεία σε μόνιμη αστάθεια.
Είναι άδικο να εξασφαλιζετε τους συμβασιουχους της 0,5 μονάδας και όχι τους αντικαταστατες που έτρεχαν και κρατούσα τα σχολεία εν ώρα ανάγκης! Την ίδια προϋπηρεσία έχουν και την ίδια σημαντική συνεισφορά! Αφήνετε ανεργους τους αντικαταστατες! Έχουμε οικογένειες, μωρά και δικαιώματα! Δεν είμαστε απλά αριθμοί!
Θα ήθελα να αναφερθώ και εγώ στον κίνδυνο άτομα με παιδιά και υποχρεώσεις (δάνεια) να μείνουν χωρίς δουλειά. Θα αναφερθώ σε μια περίπτωση κοπέλας, που είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις. Η κοπέλα αυτή κατέθεσε το πτυχίο της το 2013, εν μέσω οικονομικής κρίσης, και μη μπορώντας οικονομικά να ακολουθήσει μεταπτυχιακές σπουδές, αναγκάστηκε να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, καθώς έπρεπε να ξεπληρώσει το φοιτητικό δάνειο που είχε κάνει για τις προπτυχιακές σπουδές.
Στα μετέπειτα χρόνια, και λόγω στεγαστικού δανείου, αναγκάστηκε να συνεχίσει να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα για ευνόητους λόγους, καθώς δεν θα ήταν δυνατή η έγκριση δανείου χωρίς σταθερή δουλειά. Στη συνέχεια απέκτησε και 2 παιδάκια, ηλικίας 3,5 και 1,5 χρονών σήμερα.
Φέτος, και αφού οι συνθήκες το ευνόησαν, παραιτήθηκε από τη δουλειά της για να ακολουθήσει το όνειρό της. Εργάζεται ανελλιπώς από την έναρξη της χρονιάς ως αντικαταστάτρια, απορρίπτοντας μάλιστα σύμβαση ΠΟΣ, ούτως ώστε να έχει μια πιο πρακτική εμπειρία με το επάγγελμα και να καλύψει συντομότερα το χαμένο έδαφος.
Με την πρόταση του ΥΠΑΝ, ουσιαστικά η κοπέλα αυτή από του χρόνου ΔΕΝ θα μπορεί να εργάζεται στη δημόσια εκπαίδευση, καθώς πρακτικά είναι αδύνατο να συμπληρώσει 24 μήνες. Μια γυναίκα με δάνεια και 2 μικρά παιδιά, θα της αφαιρεθεί ουσιαστικά το δικαίωμα στην εργασία.
Στην Κύπρο, που το δημογραφικό θέμα ταλανίζει την κοινωνία, «τιμωρούνται» άτομα με μικρά παιδιά. Έχει ληφθεί υπόψη πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για μια μητέρα μικρών παιδιών να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις;
Για να διευκρινίσω, δεν αναφέρομαι σε μονιμοποίηση, αλλά στο δικαίωμα να μπορούν τέτοια άτομα να απασχολούνται στον δημόσιο τομέα, όπως και σήμερα (αντικαταστάσεις, ΠΟΣ κτλ.). Ειλικρινά, δεν αντιλαμβάνομαι από πού προκύπτει η θέση ότι δεν κινδυνεύουν άτομα να μείνουν χωρίς δουλειά.
Κλειστό μητρώο εκπαιδευτικών :
Είμαι δάσκαλος Δημοτικής Εκπαίδευσης. Συνολικά θα έχω συμπληρώσει περισσότερους από 24 μήνες προϋπηρεσίας στο δημόσιο σχολείο (3 συμβασεις ΣΜΑ και αντικαταστασεις).
Το μεγαλύτερο πρόβλημα και η κυριότερη στρέβλωση της προτεινόμενης τροπολογίας είναι ο πλήρης αποκλεισμός των εκπαιδευτικών με μικτή προϋπηρεσία (ΣΜΑ και αντικαταστάσεις), καθώς η τρέχουσα διατύπωση εξετάζει τα δύο καθεστώτα με απόλυτα στεγανό τρόπο.
Αυτό δημιουργεί ένα κατάφωρο παράδοξο αδικίας που παραβιάζει την Αρχή της Ισότητας:
• Εκπαιδευτικός με πανω απο 24 μήνες συνολικής προσφοράς στο δημόσιο σχολείο μένει εκτός Ειδικού Μητρώου, επειδή υπολείπεται οριακά και στα δύο ξεχωριστά κριτήρια.
• Την ίδια στιγμή, εκπαιδευτικός με μόλις 10 μήνες καθαρής υπηρεσίας ΣΜΑ (δηλαδή με το 1/3 της συνολικής προϋπηρεσίας) εντάσσεται κανονικά και διασφαλίζεται.
Η υπηρεσία στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία (ΠΟΣ) μέσω ΣΜΑ και οι αντικαταστάσεις αποτελούν εργασία στο ίδιο δημόσιο σχολείο, υπό την αιγίδα του ίδιου Υπουργείου. Ζητούμε την άμεση αναδιατύπωση του νομοσχεδίου με την προσθήκη του παρακάτω:
«Νοείται ότι στο Ειδικό Μητρώο εντάσσονται και εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μικτή προϋπηρεσία (συμβάσεων και αντικαταστάσεων) και θα έχει συμπληρώσει το απαιτούμενο όριο κατά την τελευταία πενταετία…»
Έτσι ώστε να θεσπιστεί ένα ενιαίο πλαίσιο συνολικής προϋπηρεσίας (μεικτή υπηρεσία), διασφαλίζοντας ότι κανένας εκπαιδευτικός που στήριξε έμπρακτα το σύστημα δεν θα θυματοποιηθεί λόγω γραφειοκρατικών στεγανών.
1. Διατήρηση της υφιστάμενης λίστας διορισίμων, στην οποία θα παραμείνουν όσοι έχουν περάσει τις εξετάσεις.
2. Δημιουργία νέας λίστας χωρίς βάση, στην οποία θα ενταχθούν όσοι έχουν αποτύχει στις εξετάσεις διορισίμων μέχρι σήμερα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των επόμενων ετών 2017-2018 κτλ. Στη συνέχεια, η λίστα αυτή θα διατηρηθεί με νέες εξετάσεις αντίστοιχου επιπέδου αλλά χωρίς βάση.
3. Δημιουργία τρίτης λίστας, στην οποία θα ενταχθούν οι αορίστου χρόνου, συμβασιούχοι, αντικαταστάτες και άλλοι εργαζόμενοι που προήλθαν από καταλόγους διοριστέων, χωρίς να έχουν παρακαθίσει στις εξετάσεις διορισίμων.
Οι διαθέσιμες μόνιμες θέσεις να κατανέμονται ως εξής:
50% στην πρώτη λίστα, δηλαδή σε όσους έχουν επιτύχει στις εξετάσεις διορισιμων
50% στη δεύτερη λίστα που είναι χωρίς βάση
Τρίτη λίστα οι υπόλοιπες ανάγκες δηλαδή, αορίστου χρόνου, συμβασιουχους, αντικαταστάτες και όσους έχουν ήδη εργαστεί στο σύστημα χωρίς να έχουν παρακαθίσει στις εξετάσεις.
Πώς είναι δυνατόν ένα σύστημα που υποτίθεται ότι προάγει την αξιοκρατία να αγνοεί την πολυετή προσφορά, την εμπειρία και τις θυσίες ανθρώπων που υπηρετούν τη δημόσια εκπαίδευση εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία;
Εργάζομαι στη δημόσια εκπαίδευση από το 2015. Ξεκίνησα από την αγορά εργασίας, εργάστηκα μέσω ΔΡΑΔΕ, ΠΟΣ και αντικαταστάσεων, περνώντας από διαφορετικές θέσεις και συνθήκες εργασίας. Χρόνια προσφοράς, αγωνίας, αναμονής και προσωπικών θυσιών, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να εργαστούμε με σταθερότητα και αξιοπρέπεια.
Και τώρα, που επιτέλους ήρθε η σειρά μας, που εργαζόμαστε με σύμβαση και αισθανόμαστε ότι αναγνωρίζεται πλέον η θέση μας ως κανονικών εκπαιδευτικών μέσα στο σχολείο, καλούμαστε ξανά να αποδείξουμε ποιοι είμαστε.
Μετά από 11 χρόνια υπηρεσίας, πρέπει να αποδείξουμε ξανά ότι αξίζουμε να μονιμοποιηθούμε;
Πού βρίσκεται η αναγνώριση της εμπειρίας μας; Πού βρίσκεται η αξιολόγηση της καθημερινής μας εργασίας, της παιδαγωγικής μας προσφοράς, των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε και των ευθυνών που αναλαμβάνουμε μέσα στις τάξεις;
Φτάσαμε σχεδόν τα 40 μας χρόνια. Έχουμε οικογένειες, υποχρεώσεις, ευθύνες και μια επαγγελματική πορεία που δεν ξεκίνησε χθες. Και καλούμαστε να μπούμε ξανά σε μια διαδικασία εξετάσεων μαζί με νέους αποφοίτους, οι οποίοι μπορεί να έχουν πρόσφατη και καλά προετοιμασμένη την εξεταστέα ύλη, αλλά δεν έχουν ακόμη βιώσει την πραγματικότητα της σχολικής τάξης μέσα από χρόνια καθημερινής διδασκαλίας.
Δεν υποτιμούμε τους νέους συναδέλφους. Κάθε εκπαιδευτικός αξίζει μια δίκαιη ευκαιρία. Αλλά δίκαιη ευκαιρία δεν σημαίνει εξίσωση της πολυετούς εμπειρίας με την πρόσφατη αποφοίτηση, χωρίς ουσιαστική αναγνώριση της υπηρεσίας.
Γιατί δεν έρχεστε στις τάξεις μας; Γιατί δεν αξιολογείτε με έναν πραγματικά δίκαιο, αξιοκρατικό και παιδαγωγικά ουσιαστικό τρόπο το έργο που επιτελούμε καθημερινά;
Ελάτε να δείτε πώς διδάσκουμε. Πώς διαχειριζόμαστε τις ανάγκες των παιδιών. Πώς προσαρμοζόμαστε στις διαφορετικές μαθησιακές δυνατότητες. Πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες, πώς οργανώνουμε το μάθημα και πώς ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις της δημόσιας εκπαίδευσης.
Αξιολογήστε μας εκεί όπου πραγματικά ασκούμε το επάγγελμά μας, μέσα στην τάξη.
Είναι άραγε πιο αξιόπιστο να κρίνεται ένας εκπαιδευτικός μέσα από μια εξέταση, στην οποία καλείται να ανακαλέσει συγκεκριμένη ύλη, ή μέσα από την ουσιαστική παρατήρηση και αξιολόγηση του διδακτικού του έργου, της παιδαγωγικής του επάρκειας και της καθημερινής του προσφοράς;
Δεν αρνούμαστε την αξιολόγηση. Αντιθέτως, ζητούμε μια αξιολόγηση ουσιαστική, αντικειμενική και δίκαιη. Μια αξιολόγηση που να αναγνωρίζει την εμπειρία, να λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά δεδομένα της υπηρεσίας μας και να μην αντιμετωπίζει όλους τους εκπαιδευτικούς σαν να ξεκινούν από το μηδέν.
Δεν μπορεί η πολυετής υπηρεσία μας να μετατρέπεται σε μια απλή υποσημείωση, ούτε η εμπειρία μας να θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη.
Έχουμε ήδη αποδείξει στην πράξη ότι μπορούμε να σταθούμε μέσα στις τάξεις. Έχουμε εργαστεί, έχουμε προσφέρει, έχουμε ανταποκριθεί στις ανάγκες των σχολείων και έχουμε αναλάβει ευθύνες. Δεν είμαστε εκπαιδευτικοί που εμφανίστηκαν σήμερα στο σύστημα.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό:
Γιατί πρέπει, μετά από τόσα χρόνια προσφοράς, να γίνουμε ξανά «παπαγάλοι» της ύλης, αντί να αξιολογηθεί η πραγματική μας ικανότητα να διδάσκουμε;
Ζητούμε να ληφθεί σοβαρά υπόψη η πολυετής υπηρεσία μας. Να υπάρξει ουσιαστική αναγνώριση της εμπειρίας μας και μια δίκαιη μεταβατική διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εδώ και χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση.
Δεν ζητούμε χάρη. Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση. Ζητούμε δικαιοσύνη, αξιοκρατία και αναγνώριση της προσφοράς μας.
Γιατί η αξιοκρατία δεν μπορεί να μετριέται μόνο με εξετάσεις. Πρέπει να αποδεικνύεται και μέσα από τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το σύστημα αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που το υπηρετούν.
Και εμείς, που υπηρετούμε τη δημόσια εκπαίδευση από το 2015, δικαιούμαστε να αναρωτηθούμε:
Τελικά, ποιος αναγνωρίζει τα χρόνια που έχουμε ήδη προσφέρει;
**Η ανάγκη συνυπολογισμού της μικτής προϋπηρεσίας και δίκαιης κατάταξης στο Κλειστό Μητρώο**
Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της προτεινόμενης νομοθετικής ρύθμισης είναι ότι δεν προβλέπεται με σαφήνεια ο συνυπολογισμός της προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών που εργάστηκαν τόσο με συμβάσεις μερικής απασχόλησης (ΣΜΑ) όσο και ως αντικαταστάτες.
Η συγκεκριμένη διάκριση δημιουργεί μια αδικαιολόγητη ανισότητα μεταξύ εκπαιδευτικών που έχουν προσφέρει υπηρεσία στο ίδιο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
Για παράδειγμα, ένας εκπαιδευτικός με 23 μήνες αντικαταστάσεων και επιπλέον υπηρεσία μέσω ΣΜΑ, που συνολικά φτάνει τους 33 μήνες, ενδέχεται να αποκλειστεί από το Κλειστό Μητρώο επειδή η προϋπηρεσία του κατανέμεται σε δύο διαφορετικά καθεστώτα εργοδότησης.
Αντίθετα, ένας άλλος εκπαιδευτικός με μόλις 10 μήνες υπηρεσίας αποκλειστικά μέσω σύμβασης μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις ένταξης.
Είναι επομένως παράλογο η συνολική εμπειρία ενός εκπαιδευτικού να μην αναγνωρίζεται ως ενιαία υπηρεσία, μόνο και μόνο επειδή αποκτήθηκε μέσα από διαφορετικές μορφές απασχόλησης. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για πραγματική εκπαιδευτική προσφορά στα δημόσια σχολεία, υπό την ευθύνη του ίδιου Υπουργείου Παιδείας.
**Η αναγκαία διόρθωση είναι να προβλεφθεί ρητά ότι η υπηρεσία από συμβάσεις και αντικαταστάσεις προσμετράται αθροιστικά και αναλογικά, για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου ορίου προϋπηρεσίας κατά την τελευταία πενταετία.**
Με αυτόν τον τρόπο θα αποτραπεί ο αποκλεισμός έμπειρων εκπαιδευτικών εξαιτίας μιας τυπικής διάκρισης μεταξύ διαφορετικών καθεστώτων εργοδότησης.
Εξίσου σημαντικό είναι να επανεξεταστεί και ο τρόπος κατάταξης των εκπαιδευτικών στο Κλειστό Μητρώο.
Εφόσον ο βασικός σκοπός της δημιουργίας του είναι η προστασία των εκπαιδευτικών που έχουν ήδη υπηρετήσει και στηρίξει τη δημόσια εκπαίδευση, **η σειρά κατάταξης πρέπει να καθορίζεται πρωτίστως από τη συνολική αναγνωρισμένη εκπαιδευτική προϋπηρεσία και όχι από τη θέση που κατέχει κάποιος στους δύο υφιστάμενους πίνακες.**
Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος ένας εκπαιδευτικός με ελάχιστη πραγματική υπηρεσία να προηγείται κάποιου άλλου που έχει εργαστεί επί σειρά ετών στις σχολικές αίθουσες.
Το Κλειστό Μητρώο οφείλει να αντανακλά τον σκοπό για τον οποίο δημιουργείται: **να αναγνωρίζει την πραγματική εκπαιδευτική προσφορά, να προστατεύει την αποκτηθείσα εμπειρία και να διασφαλίζει δίκαιη μεταχείριση για όλους τους εκπαιδευτικούς.**
Η διόρθωση αυτή δεν απαιτεί αλλαγή της φιλοσοφίας της μεταρρύθμισης, αλλά μια ουσιαστική βελτίωση που θα αποτρέψει νέες αδικίες.
Η Τ Ε Ρ Α Σ Τ Ι Α Α Δ Ι Κ Ι Α !!!!!
Απο Σεπτέμβριο του 2027 θα ίσχυε υπο κανονικές συνθήκες ο διορισμός 100% απο πίνακα (υφιστάμενο) διορισίμων.
Τώρα, θα πάει για 50-50, που στο ένα μέρος του 50% οι επιτυχόντες του πίνακα διορισίμων θα γίνουν η ελάχιστη μειοψηφία γιατί θα καταπλακωθούν απο συμμετέχοντες(ούτε καν επιτυχόντες) ΝΕΩΝ εξετάσεων με ΑΛΛΟΥΣ όρους, ΑΛΛΟΥΣ κανόνες , ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ύλη και ΧΩΡΙΣ βάση επιτυχίας. Οι νέοι συμμετέχοντες αυτής της νέας εξέτασης επειδή θα είναι πολύ πιο εύκολη εξέταση σε σχέση με την εξέταση που έχουν δώσει οι υφιστάμενοι διορίσιμοι θα είναι τεράστιος ο αριθμός συμμετοχής τους. Οπότε οι υφιστάμενοι επιτυχόντες διορίσιμοι θα είναι απειροελάχιστοι σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Πως θα μεταφραστεί ( με ποιά μαθηματική εξίσωση ;;;;;;) η μεταφορά των υφιστάμενων επιτυχόντων διορισίμων σε ένα νέο κατάλογο που δεν έχει κριτήρια επιτυχίας αλλά άλλους όρους, ύλη , κανόνες και γενικά πολύ πιο εύκολη εξέταση ;;; Θα αδικηθούν ξεκάθαρα εκεί που κανονικά βάση νόμου θα έπρεπε μόνο αυτοί να διορίζονται αφού μόνον αυτός ο κατάλογος έπρεπε να υπάρχει απο το 9/2027 και μετά.
Με λίγα λόγια άτομα που ήταν έτοιμοι να πάρουν την πρώτη τους σύμβαση τα επόμενα 2-3 χρόνια, δεν θα την πάρουν ποτέ αφού θα έρθουν απο πάνω τους χιλιάδες άτομα.
Η Κα Υπουργός μας μιλάει για ένα δίκαιο σύστημα με την πιο τεράστια αδικία που έχω ακούσει μέχρι στιγμής. Να έχεις επιτύχει εξετάσεις πολύ δύσκολες που κάποιοι για να πετύχουν έδωσαν 2-3 φορές τις εξετάσεις και πλήρωσαν γι’ αυτό. Να πετυχαίνουν επιτέλους και μετά αντί να αλλάξει ο ρυθμός(100%) διορισμού στον κατάλογο που βρίσκονται να τους αλλάζουν εντελώς πλάνο παράνομα.
Καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσουμε ότι η νομοθεσία του 2015 δεν περιλάμβανε μητρώο αλλά 100% διορισμούς από πίνακα διορισίμων. Μετά από απαιτήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων η υπουργός δημιούργησε μητρώο και έβαλε κριτήρια για το ποιοι θα μπούν. Πάλι δεν είμαστε ευχαριστημένοι…ούτε θα είμαστε γιατί ο καθένας βλέπει το ατομικό του συμφέρον και όλο κάποιος θα “αδικηθεί”. Κανένας δεν μιλά για τους διορίσιμους που ακολούθησαν τη νομοθεσία έστω κι αν δεν συμφωνούσαν και παρακάθισαν σε εξετάσεις περιμένοντας το 2027 και την εφαρμογή. Πολλοί απο τους διορίσιμους είναι σε ψηλές θέσεις και στους διοριστέους και έχουν τελειώσει πανεπιστήμια το 2008 απλά διεκδίκησαν θέση και με εξετάσεις…δεν επαναπαύτηκαν δηλαδή. Για να μην αναφέρω ότι κάθε 2 χρόνια εδειναν εξετασεις ή και μπορει να διορίζονταν και μετα τους προσπερνουσαν και εμεναν εχτος.
Οταν μιλούμε για θυματοποιηση καλο είναι να μιλουμε και για τις 2 περιπτωσεις.
Προσωπικα συμφωνω οτι ναι πρεπει να υπαρχουν κριτηρια για να μπει καποιος απο το μητρωο και επειδη ο σκοπος του ειναι να εξασφαλίσει οσους προσφεραν στο ΔΗΜΟΣΙΟ σχολείο θα πρέπει η καταταξη στο μητρωο να είναι με βαση αυτη τη προυπηρεσια και οχι συμφωνα με τον αριθμό του στους πίνακες. Παράδειγμα αν ο αριθμος 250 στους πινακες διοριστέων εχει 24 μηνες αντικατάσταση να προηγειται στη καταταξη του αριθμού 240, ο οποιος πήρε μια συμβαση φετος επειδή άκουσε οτι θα εξασφαλιστεί με το κλειστό μητρώο και δουλευε εκτος εκπαιδευσης τοσα χρόνια.
Είμαι στο τρίτο έτος της σπουδής μου στην Δημοτική εκπαίδευση. Πρώτα ο Θεός τον Ιούλιο θα έχω ολοκληρώσει τη σπουδή μου. Σύμφωνα με τα προηγούμενα δεδομένα θα μπορούσα να καταθέσω τα χαρτιά μου μέχρι τις 31 Αυγούστου του 2027, ώστε να μπορέσω να δώσω την εξέταση των διορισίμων, τον Οκτώβριο-Νοέμβριο. Δεν είμαι στο άνθος της ηλικίας μου, αντιθέτως μέσα από συγκυρίες οικογένειας, εργασίας και βαρύ προγράμματος σπουδάζω για ένα κλάδο που αγαπώ και δεν μπόρεσα στα νεότερα μου χρόνια να το κάνω. Δεν είναι αδικία ενώ ήξερα ότι θα γινόταν με βάση του προηγούμενου σχεδίου τελευταία στιγμή και χωρίς προειδοποίηση να χάσω αυτήν την ευκαιρία και ακόμα χειρότερα να περιμένω ακόμα 3 χρόνια για την επόμενη εξέταση; Δηλαδή δεν φτάνει που καταργείται ο κατάλογος των αορίστων χάνω και τη σειρά της εξέτασης όπως ήταν προκαθορισμένο από τα προηγούμενα χρόνια;
Κάντε ότι είναι να κάνετε όμως με περισσότερη ανθρωπιά, γιατί έχετε να κάνετε με ανθώπινες ψυχές που βιοπαλεύουν και όχι με ρομπότ ή απλά με ένα άψυχο σύστημα…
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εγείρει σοβαρά ζητήματα δικαιοσύνης, καθώς κινδυνεύει να αφήσει εκτεθειμένη μια ολόκληρη γενιά εκπαιδευτικών που αφιέρωσε χρόνια από τη ζωή της στο δημόσιο σχολείο.
Δεν ζητάμε να στερηθούν οι νεότεροι εκπαιδευτικοί τις ευκαιρίες που εμείς, οι παλαιότεροι, δεν είχαμε. Αντιθέτως, θέλουμε να έχουν καλύτερες προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί εις βάρος ανθρώπων που ξεκίνησαν την επαγγελματική τους πορεία κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες.
Όσοι επέλεξαν να σπουδάσουν και να ακολουθήσουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού πριν από το 2015 δεν μπορούσαν να προβλέψουν τις αλλαγές που θα ακολουθούσαν ούτε τις συνέπειες που θα είχαν αυτές στην επαγγελματική τους πορεία. Επένδυσαν χρόνο, κόπο και χρήματα στις σπουδές τους, βασιζόμενοι στις συνθήκες και στις προοπτικές που ίσχυαν τότε.
Η συγκεκριμένη γενιά πρέπει να τύχει διαφορετικής μεταχείρισης μέσα από ειδικές μεταβατικές πρόνοιες. Δεν είναι δίκαιο να αλλάζουν εκ των υστέρων οι όροι επαγγελματικής αποκατάστασης για ανθρώπους που είχαν ήδη επιλέξει την επαγγελματική τους πορεία με βάση ένα διαφορετικό πλαίσιο.
Πολλοί από αυτούς εργάστηκαν για χρόνια κάτω από τις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες της αγοράς υπηρεσιών: χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς μοριοδότηση, χωρίς επαγγελματική ανέλιξη και χωρίς στοιχειώδη εργασιακή ασφάλεια. Παρά τις δυσκολίες, παρέμειναν στην εκπαίδευση και κάλυψαν πραγματικές ανάγκες των δημόσιων σχολείων, ακόμη και κατά τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας.
Σήμερα, αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα ενός συστήματος και αποφάσεων που δεν ήταν δικές τους. Είναι δίκαιο να επωμίζονται τις συνέπειες αλλαγών για τις οποίες δεν είχαν καμία ευθύνη;
Πρόκειται για αποφοίτους του 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013,… οι οποίοι σήμερα βρίσκονται σε διαφορετικές εργασιακές καταστάσεις. Κάποιοι έχουν εξασφαλίσει καθεστώς αορίστου χρόνου, άλλοι διαθέτουν μία ή δύο συμβάσεις, κάποιοι εργάζονται σε αντικαταστάσεις ή σε ολοήμερα σχολεία, ενώ κάποιοι άλλοι αναμένουν ακόμη την πρώτη τους σύμβαση την επόμενη σχολική χρονιά.
Δεν πρέπει, επίσης, να παραγνωρίζεται ότι οι άνθρωποι αυτής της γενιάς βρίσκονται πλέον σε μια διαφορετική φάση της ζωής τους. Έχουν δημιουργήσει οικογένειες, έχουν παιδιά, δάνεια και αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις. Δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν να ξεκινούν σήμερα την επαγγελματική τους πορεία. Για αυτούς, η εργασιακή ασφάλεια αποτελεί ζήτημα αξιοπρεπούς διαβίωσης και οικογενειακού προγραμματισμού.
Εφόσον προχωράτε στη δημιουργία κλειστού μητρώου μέσω του νέου νομοσχεδίου, οφείλετε να διασφαλίσετε ότι αυτή η γενιά δεν θα μείνει εκτός ουσιαστικής προστασίας. Δώστε της πραγματική προοπτική εργασιακής κατοχύρωσης και μονιμότητας.
Κύριοι στο Υπουργείο, αναλογιστείτε ποιοι ήταν πραγματικά εκεί όλα αυτά τα χρόνια. Ποιοι κάλυψαν τις ανάγκες των σχολείων και συνέχισαν να προσφέρουν, παρά τις αντίξοες συνθήκες. Δεν είναι απλώς αριθμοί σε έναν κατάλογο, αλλά άνθρωποι με πραγματική επαγγελματική διαδρομή και ουσιαστική συμβολή στη δημόσια εκπαίδευση.
Η στήριξη των νέων δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος των παλαιότερων. Η ανανέωση δεν πρέπει να σημαίνει αποκλεισμό. Και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει ημερομηνία αποφοίτησης.
Οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις πρέπει να εφαρμοστούν με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τον χρόνο κατά τον οποίο οι εκπαιδευτικοί επέλεξαν να ακολουθήσουν το συγκεκριμένο επάγγελμα και το θεσμικό πλαίσιο που ίσχυε τότε.
Μόνο με ουσιαστικές μεταβατικές πρόνοιες, που θα λαμβάνουν υπόψη την πορεία και τις πραγματικές συνθήκες εργασίας αυτής της γενιάς, μπορεί να γίνει λόγος για ένα δίκαιο και ισορροπημένο νομοσχέδιο, όπως διακηρύσσετε. Διαφορετικά, θα πρόκειται για μια κατάφωρη αδικία εις βάρος ανθρώπων που υπηρέτησαν το δημόσιο σχολείο για χρόνια.
Θα ήθελα να εκφράσω την έντονη ανησυχία μου σχετικά με το νέο νομοσχέδιο για το σύστημα διορισμών των εκπαιδευτικών και τις προϋποθέσεις ένταξης στο κλειστό μητρώο.
Θεωρούμε άδικο να κινδυνεύουν να μείνουν εκτός εκπαιδευτικοί που έχουν εργαστεί για χρόνια στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία, στα Θερινά Σχολεία και ως αντικαταστάτες, επειδή η προϋπηρεσία τους αποκτήθηκε με διαφορετικές μορφές απασχόλησης.
Ζητάμε να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της ήδη αναγνωρισμένης εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας, ανεξάρτητα από τη μορφή απασχόλησης, ώστε να έχουν όλοι οι εκπαιδευτικοί μια δίκαιη ευκαιρία ένταξης στο κλειστό μητρώο.
Είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη τα χρόνια που έχουν ήδη προσφέρει οι εκπαιδευτικοί στα δημόσια σχολεία και να μη χαθεί αυτή η προσφορά εξαιτίας των νέων προϋποθέσεων.
Θεωρούμε απαραίτητο να τροποποιηθεί το νομοσχέδιο, ώστε να διασφαλίζεται η δίκαιη αντιμετώπιση όλων των εκπαιδευτικών που έχουν ήδη υπηρετήσει στο δημόσιο σχολείο.
Θεωρώ εξαιρετικά άδικο το γεγονός ότι εκπαιδευτικοί οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε καθεστώς αορίστου χρόνου, έχουν προσφέρει πολυετή υπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση και βρίσκονται ουσιαστικά ένα βήμα πριν από τη μονιμοποίησή τους, καλούνται τώρα να αντιμετωπίσουν ξανά την αβεβαιότητα και να διεκδικήσουν τη μονιμοποίησή τους μέσω εξετάσεων.
Στη δική μου περίπτωση, βρίσκομαι στον κατάλογο διοριστέων από το 2009, έχω πολυετή προϋπηρεσία και αναγνωρισμένα χρόνια υπηρεσίας στη δημόσια εκπαίδευση, καθώς και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Εκπαίδευση. Με βάση την πορεία που ακολουθούσε μέχρι σήμερα το σύστημα, βρισκόμουν μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από την προοπτική μονιμοποίησής μου. Πώς είναι δυνατόν, μετά από τόσα χρόνια αναμονής, προσφοράς και υπηρεσίας, να ανατρέπεται αυτή η προοπτική και να καλούμαι να διεκδικήσω ξανά τη θέση μου μέσα από εξετάσεις;
Δεν ζητώ προνομιακή μεταχείριση. Ζητώ μια δίκαιη μεταβατική ρύθμιση που να διασφαλίζει την απορρόφηση και τη σταδιακή μονιμοποίηση όλων των ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικών, με βάση τη σειρά και την προϋπηρεσία τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους. Ιδιαίτερα όσοι από εμάς απέχουμε μόλις ένα ή δύο χρόνια από τη μονιμοποίηση πρέπει να προστατευτούμε, ώστε να μην ανατραπεί η επαγγελματική μας πορεία την τελευταία στιγμή.
Αρχικά βιώσαμε τον κορεσμό (ειδικά οι απόφοιτοι του 2009, όταν δημιουργήθηκε αυτή η κατάσταση και μείναμε εκτός διορισμών), στη συνέχεια οδηγηθήκαμε σε ένα σύστημα 50%-50% και τώρα, τη στιγμή που πολλοί από εμάς πλησιάζουμε επιτέλους στη μονιμοποίηση, ενημερωνόμαστε ότι αυτή θα μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω εξετάσεων. Δηλαδή, τόσα χρόνια θεωρούμασταν ικανοί να υπηρετούμε τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά από την 1η Σεπτεμβρίου 2027 θα πρέπει ξαφνικά να αποδείξουμε ξανά την αξία και την ικανότητά μας;
Δεν θεωρώ σωστό να παραμένουν οι εκπαιδευτικοί για πάντα σε καθεστώς αορίστου χρόνου, ενώ μέχρι πρότινος είχαν μπροστά τους μια πολύ κοντινή και συγκεκριμένη προοπτική μονιμοποίησης. Στις δημόσιες τοποθετήσεις παρουσιάζονται οι αλλαγές σαν να είναι όλα ομαλά και σαν να μην αδικείται κανένας.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην αλλαγή και στον εκσυγχρονισμό του συστήματος. Είμαστε αντίθετοι σε μια αλλαγή που θυματοποιεί τους εκπαιδευτικούς που ήδη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, αφήνοντάς τους με την προοπτική να παραμείνουν για πάντα αορίστου χρόνου, χωρίς τη δυνατότητα μόνιμου διορισμού. Γιατί να πρέπει να περάσουμε ξανά από εξετάσεις, όταν μετά από τόσα χρόνια αναμονής πολλοί από εμάς θα αποκτούσαμε πολύ σύντομα το δικαίωμα στη μονιμοποίηση;
Ζητούμε να μη χαθεί η προοπτική που χτίζαμε τόσα χρόνια. Ζητούμε να απορροφηθούν και να μονιμοποιηθούν οι ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί με τη σειρά τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους, χωρίς να υποχρεωθούν να συμμετάσχουν ξανά σε εξεταστική διαδικασία. Όσοι βρίσκονται μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από τη μονιμοποίηση πρέπει να προστατευτούν με σαφή μεταβατική πρόνοια.
Οι εκπαιδευτικοί που εργάστηκαν για 10 μήνες σε δημόσια σχολεία θα ενταχθούν στο κλειστό μητρώο, ενώ όσοι υπηρετήσαμε μέσω ΠΟΣ εργαστήκαμε 9 μήνες και μερικές ημέρες και αποκλειόμαστε από αυτή τη δυνατότητα.
Είμαστε ενεργοί εκπαιδευτικοί, που συνεχίζουμε να εργαζόμαστε και να προσφέρουμε στον χώρο της εκπαίδευσης. Προσωπικά, κατά τις σχολικές χρονιές 2024-2025 και 2025-2026 εργαζόμουν μέσω ΠΟΣ. Φέτος επέλεξα να εργαστώ σε ιδιωτικό σχολείο για οικονομικούς λόγους, αλλά και επειδή πίστευα ότι θα μου αναγνωριζόταν ένας επιπλέον πόντος εκπαιδευτικής εμπειρίας. Με τη συγκεκριμένη εξέλιξη, βρίσκομαι εκτεθειμένος, καθώς έλαβα μια επαγγελματική απόφαση βασισμένος σε δεδομένα που πλέον φαίνεται να μην ισχύουν.
Δεν είναι δίκαιο να αποκλείονται εκπαιδευτικοί που έχουν προσφέρει σχεδόν τον ίδιο χρόνο υπηρεσίας, εξαιτίας μιας διαφοράς λίγων ημερών. Ζητούμε να επανεξεταστεί το συγκεκριμένο κριτήριο και να υπάρξει ίση μεταχείριση για όλους τους εκπαιδευτικούς, χωρίς να τιμωρούνται όσοι επέλεξαν διαφορετική επαγγελματική διαδρομή.
Θα ήθελα, παρακαλώ, να σταθώ στο κομμάτι των ανθρώπων χωρίς διδακτική εμπειρία καθώς εκεί κατατάσσομαι.
Πώς εξασφαλίζεται επαγγελματικά αυτή η κατηγορία ανθρώπων; Ο όποιος Χ,Ψ ειδικός κατάλογος ευνοεί μια μερίδα εκπαιδευτικών και ας διαμορφωθεί όπως κρίνεται αναγκαίο. Αλλά γιατί η προυπηρεσία να αποτελεί συνθήκη που επηρεάζει και τον μη ειδικό κατάλογο και βασίζεται στην επίδοση των εξετάσεων;
Δε θα ήταν δικαιότερο να υπάρχει ο ειδικός κατάλογος – καθώς πρέπει να καλυφθούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες – αλλά στον κατάλογο που βασίζεται στην επίδοση των εξετάσεων να μην συνυπολογίζεται η προυπηρεσία. Δηλαδή, ο ένας κατάλογος από τον οποίο θα πραγματοποιούνται το 50% των διορισμών ας υπάρχει αφού κρίνεται αναγκαίο, αλλά στον κατάλογο όπου οι υποψήφιοι θα κατατάσσονται με βάση την επίδοση των εξετάσεων, θα ήταν δίκαιο να αφαιρεθεί από τη μοριοδότηση η προυπηρεσία.
Όπως υπάρχει πρόνοια για τους αντικαταστάτες και συμβασιούχους, αντίστοιχα να υποστηρίχτούν δίκαια και οι νέοι άπειροι εκπαιδευτικοί.
Εξάλλου η συμπερίληψη για την οποία μιλάμε πλέον ως κοινωνία, πρέπει να αγκαλιάζει ισότιμα όλους τους εκπαιδευτικούς παρέχοντάς τους ίσες ευκαιρίες διορισμού.
Θεωρείται άδικη και απαράδεκτη η εισηγηση που αφορά τους αντικαταστατες,οι οποίοι, για να ενταχθούν στο κλειστό μητρώο απαιτούνται 24 μήνες προϋπηρεσία.Ακομα, μια κίνηση έλλειψης σεβασμού προς τους ανθρώπους που βρίσκονται στις σχολικές μονάδες την ακριβώς επόμενη μέρα, για να συνδράμουν με το εκπαιδευτικό τους έργο στη ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων.Την ίδια στιγμή ευνοεί άλλες περιπτώσεις συναδέλφων με λιγότερη προϋπηρεσία (ελάχιστη προϋπηρεσία 10 μηνών), εντάσσει, ακόμα χειρότερα, στο μητρώο τους εκπαιδευτικούς που θα παρουν την πρώτη τους σύμβαση μέχρι το 2027, ενώ αρνείται κατηγορηματικά την εισήγηση των εκπαιδευτικών οργανώσεων που θέλει τους αντικαταστάτες να ενταχθούν στο μητρώο με ελάχιστη προϋπηρεσία 6 μηνών.Ποιο πρόβλημα μπορεί να δημιουργησει η ένταξη των αντικαταστατών στο μητρώο,όταν στο νομοσχέδιο σε άλλες περιπτώσεις γίνεται αναφορά “τουλάχιστον 10 μηνες”; Εδώ έγγυται η αδικία. Γιατί δεν αναζητήθηκε μια μέση λύση π.χ 12 μήνες και επικράτησε το ελάχιστο όριο των 24 μηνών;Η προσωπική μου άποψη είναι η ένταξη των αντικαταστατών στο μητρώο με 6 ή 12 μήνες, ώστε να θεωρείται κίνηση ισότητας και δικαιοσύνης προς όλους όσοι προσφέρουν καθημερινά με το εκπαιδευτικό τους έργο. Οτιδήποτε άλλο, πέραν από αυτό,θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην ανεργία πολλούς εκπαιδευτικούς που μόνο εισόδημά τους είναι οι αντικαταστάσεις.Δεν είμαστε αριθμοί.Αυτή την στιγμή αδικούμαστε όλοι και πρεπει η αδικία αυτή να αποκατασταθεί!
Απαιτούνται να δοθούν άμεσα λύσεις,για να νιώσουμε εργασιακή ασφάλεια.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα και η κυριότερη στρέβλωση της προτεινόμενης τροπολογίας είναι ο πλήρης αποκλεισμός των εκπαιδευτικών με μικτή προϋπηρεσία (ΣΜΑ και αντικαταστάσεις), καθώς η τρέχουσα διατύπωση εξετάζει τα δύο καθεστώτα με απόλυτα στεγανό τρόπο.
Αυτό δημιουργεί ένα κατάφωρο παράδοξο αδικίας που παραβιάζει την Αρχή της Ισότητας:
• Εκπαιδευτικός με 32 μήνες συνολικής προσφοράς στο δημόσιο σχολείο (π.χ. 22 μήνες ως αντικαταστάτης και με μια σύμβαση ΣΜΑ) μένει εκτός Ειδικού Μητρώου, επειδή υπολείπεται οριακά και στα δύο ξεχωριστά κριτήρια (24 και 10 μήνες αντίστοιχα).
• Την ίδια στιγμή, εκπαιδευτικός με μόλις 10 μήνες καθαρής υπηρεσίας ΣΜΑ (δηλαδή με λιγότερο από το 1/3 της συνολικής προϋπηρεσίας) εντάσσεται κανονικά και διασφαλίζεται.
Η υπηρεσία στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία (ΠΟΣ) μέσω ΣΜΑ και οι αντικαταστάσεις αποτελούν εργασία στο ίδιο δημόσιο σχολείο, υπό την αιγίδα του ίδιου Υπουργείου. Ζητούμε την άμεση αναδιατύπωση του νομοσχεδίου με την προσθήκη του παρακάτω:
«Νοείται ότι στο Ειδικό Μητρώο εντάσσονται και εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μικτή προϋπηρεσία (συμβάσεων και αντικαταστάσεων) που υπερβαίνει συνολικά τους 24 μήνες κατά την τελευταία πενταετία…»
Έτσι ώστε να θεσπιστεί ένας ενιαίο πλαίσιο συνολικής προϋπηρεσίας (μεικτή υπηρεσία), διασφαλίζοντας ότι κανένας εκπαιδευτικός που στήριξε έμπρακτα το σύστημα δεν θα θυματοποιηθεί λόγω γραφειοκρατικών στεγανών.
Να μπορούν να μπουν στο κλειστό μητρώο όσοι έχουν προϋπηρεσία σε ιδιωτικά σχολεία, στα οποία έτρεξαν να μαζέψουν μονάδες εφόσον ήξεραν ότι θα μετράνε μόνο εξετάσεις και προϋπηρεσία. Ας δεχτείτε και σε αυτή την περίπτωση 24 μήνες.
Εγώ μητέρα δύο παιδιών, επιτέλους μπήκα στα ολοήμερα. Πρώτη χρονιά φέτος, και δίνω το 100% του εαυτού μου με χαρά και αγάπη για αυτο που κάνω. Με το νομοσχέδιο να έρχεται και να κόβει τα φτερά μου αφού ζητά 10 μήνες προϋπηρεσίας ενώ σε παρένθεση γράφει “μια ετήσια σύμβαση”. Δεν ξέρω οτι το ολοήμερο ειναι λιγότερο απο 10 μήνες? Άρχισα απο την πρώτη μέρα λειτουργίας του ολοήμερου, θα στελεχώνω το σχολείο μέχρι 16 Ιουνίου, για μια ολόκληρη σχολική χρονιά και μετα θα μου δώσουν τα παπούτσια στο χέρι. Δεν βλέπουν οτι έχουν πόσες ελλείψεις? Ειναι Νοέμβρης και τώρα άρχισαν να καλύπτονται καποια ολοήμερα, και προσπαθούν με κάθε τροπο να μας “πετάξουν”. Δηλαδή όλοι εμείς που μπήκαμε στα σχολεία φέτος, απο το 26-27 δεν θα εχουμε δουλειά γιατι δεν θα είμαστε στο μητρώο, τότε γιατί να συνεχίσουμε φέτος την σύμβαση μας?? Ποιος ο λόγος εφόσον δεν θα μετρήσει? Οι αλλοι συνάδελφοι με τις αντικαταστασεις τι θα κάνουν? Παλεύουν να καλύψουν μήνες.
Εφόσον υπάρχουν τόσες συζητήσεις χωρίς νόημα στην ουσία, ο καθένας μιλά για τα προσωπικά του ατομικά συμφέροντα και όχι του κλάδου του ή της εκπαίδευσης θα έλεγα ότι για να μην υπάρξουν άλλες αντιπαραθέσεις, το καλύτερο θα ήταν να εφαρμοστεί η νομοθεσία που έχει εγκριθεί το 2015 χωρίς καμία τροποποίηση. Έτσι θα είναι πιο δίκαιο για όλους αλλά κυρίως για την παιδεία μας.
Θεωρώ εξαιρετικά άδικο το γεγονός ότι εκπαιδευτικοί οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε καθεστώς αορίστου χρόνου, έχουν προσφέρει πολυετή υπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση και βρίσκονται ουσιαστικά ένα βήμα πριν από τη μονιμοποίησή τους, καλούνται τώρα να αντιμετωπίσουν ξανά την αβεβαιότητα και να διεκδικήσουν τη μονιμοποίησή τους μέσω εξετάσεων.
Στη δική μου περίπτωση, βρίσκομαι στον κατάλογο διοριστέων από το 2009, έχω πολυετή προϋπηρεσία και αναγνωρισμένα χρόνια υπηρεσίας στη δημόσια εκπαίδευση, καθώς και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Εκπαίδευση. Με βάση την πορεία που ακολουθούσε μέχρι σήμερα το σύστημα, βρισκόμουν μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από την προοπτική μονιμοποίησής μου. Πώς είναι δυνατόν, μετά από τόσα χρόνια αναμονής, προσφοράς και υπηρεσίας, να ανατρέπεται αυτή η προοπτική και να καλούμαι να διεκδικήσω ξανά τη θέση μου μέσα από εξετάσεις;
Δεν ζητώ προνομιακή μεταχείριση. Ζητώ μια δίκαιη μεταβατική ρύθμιση που να διασφαλίζει την απορρόφηση και τη σταδιακή μονιμοποίηση όλων των ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικών, με βάση τη σειρά και την προϋπηρεσία τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους. Ιδιαίτερα όσοι από εμάς απέχουμε μόλις ένα ή δύο χρόνια από τη μονιμοποίηση πρέπει να προστατευτούμε, ώστε να μην ανατραπεί η επαγγελματική μας πορεία την τελευταία στιγμή.
Πόση αδικία πια; Αρχικά βιώσαμε τον κορεσμό (ειδικά οι απόφοιτοι του 2009, όταν δημιουργήθηκε αυτή η κατάσταση και μείναμε εκτός διορισμών), στη συνέχεια οδηγηθήκαμε σε ένα σύστημα 50%-50% και τώρα, τη στιγμή που πολλοί από εμάς πλησιάζουμε επιτέλους στη μονιμοποίηση, ενημερωνόμαστε ότι αυτή θα μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω εξετάσεων. Δηλαδή, τόσα χρόνια θεωρούμασταν ικανοί να υπηρετούμε τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά από την 1η Σεπτεμβρίου 2027 θα πρέπει ξαφνικά να αποδείξουμε ξανά την αξία και την ικανότητά μας;
Κυρία Υπουργέ, δεν θεωρώ σωστό να παραμένουν οι εκπαιδευτικοί για πάντα σε καθεστώς αορίστου χρόνου, ενώ μέχρι πρότινος είχαν μπροστά τους μια πολύ κοντινή και συγκεκριμένη προοπτική μονιμοποίησης. Στις δημόσιες τοποθετήσεις σας παρουσιάζετε τις αλλαγές σαν να είναι όλα ομαλά και σαν να μην αδικείται κανένας. Αναρωτιέμαι, όμως, αν πραγματικά αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτή η αλλαγή για εμάς. Δεν μπορεί να αγνοείται η αγωνία ανθρώπων που υπηρετούν τη δημόσια εκπαίδευση εδώ και τόσα χρόνια.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην αλλαγή και στον εκσυγχρονισμό του συστήματος. Είμαστε αντίθετοι σε μια αλλαγή που θυματοποιεί τους εκπαιδευτικούς που ήδη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, αφήνοντάς τους με την προοπτική να παραμείνουν για πάντα αορίστου χρόνου, χωρίς τη δυνατότητα μόνιμου διορισμού. Γιατί να πρέπει να περάσουμε ξανά από εξετάσεις, όταν μετά από τόσα χρόνια αναμονής πολλοί από εμάς θα αποκτούσαμε πολύ σύντομα το δικαίωμα στη μονιμοποίηση;
Ζητούμε να μη χαθεί η προοπτική που χτίζαμε τόσα χρόνια. Ζητούμε να απορροφηθούν και να μονιμοποιηθούν οι ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί με τη σειρά τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους, χωρίς να υποχρεωθούν να συμμετάσχουν ξανά σε εξεταστική διαδικασία. Όσοι βρίσκονται μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από τη μονιμοποίηση πρέπει να προστατευτούν με σαφή μεταβατική πρόνοια.
Έχουμε χάσει τον ύπνο μας από την αγωνία για το επαγγελματικό μας μέλλον. Δεν ζητούμε κάτι παράλογο. Ζητούμε δικαιοσύνη, αναγνώριση της πολυετούς προσφοράς μας και τη δυνατότητα να ολοκληρώσουμε την επαγγελματική μας πορεία με τη μονιμοποίηση που περιμέναμε τόσα χρόνια.
Θεωρώ εξαιρετικά άδικο το γεγονός ότι εκπαιδευτικοί οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε καθεστώς αορίστου χρόνου, έχουν προσφέρει πολυετή υπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση και βρίσκονται ουσιαστικά ένα βήμα πριν από τη μονιμοποίησή τους, καλούνται τώρα να αντιμετωπίσουν ξανά την αβεβαιότητα και να διεκδικήσουν τη μονιμοποίησή τους μέσω εξετάσεων.
Στη δική μου περίπτωση, βρίσκομαι στον κατάλογο διοριστέων από το 2009, έχω πολυετή προϋπηρεσία και αναγνωρισμένα χρόνια υπηρεσίας στη δημόσια εκπαίδευση, καθώς και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Εκπαίδευση. Με βάση την πορεία που ακολουθούσε μέχρι σήμερα το σύστημα, βρισκόμουν μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από την προοπτική μονιμοποίησής μου. Πώς είναι δυνατόν, μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες αναμονής, προσφοράς και υπηρεσίας, να ανατρέπεται αυτή η προοπτική και να καλούμαι να διεκδικήσω ξανά τη θέση μου μέσα από εξετάσεις;
Δεν ζητώ προνομιακή μεταχείριση. Ζητώ να υπάρξει μια δίκαιη μεταβατική ρύθμιση, η οποία να διασφαλίζει την απορρόφηση και τη σταδιακή μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικών, με βάση τη σειρά και την προϋπηρεσία τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους. Ιδιαίτερα για όσους από εμάς βρισκόμαστε μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από τη μονιμοποίησή μας, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι δεν θα ανατραπεί η επαγγελματική μας πορεία την τελευταία στιγμή.
Πόση αδικία πια; Αρχικά βιώσαμε τον κορεσμό (ειδικά οι απόφοιτοι του 2009, όταν δημιουργήθηκε αυτή η κατάσταση και μείναμε εκτός διορισμών), στη συνέχεια οδηγηθήκαμε σε ένα σύστημα 50%-50% και τώρα, τη στιγμή που πολλοί από εμάς πλησιάζουμε επιτέλους στη μονιμοποίησή μας, μας ανακοινώνεται ότι αυτή θα μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω εξετάσεων. Δηλαδή, τόσα χρόνια θεωρούμασταν ικανοί να υπηρετούμε τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά από την 1η Σεπτεμβρίου 2027 θα πρέπει ξαφνικά να αποδείξουμε ξανά την αξία και την ικανότητά μας;
Κυρία Υπουργέ, δεν θεωρώ σωστό να κρατούνται οι εκπαιδευτικοί για πάντα σε καθεστώς αορίστου χρόνου, ενώ μέχρι πρότινος είχαν μπροστά τους μια πολύ κοντινή και συγκεκριμένη προοπτική μονιμοποίησης. Στις δημόσιες τοποθετήσεις σας παρουσιάζετε τις αλλαγές σαν να είναι όλα ομαλά και σαν να μην αδικείται κανένας. Αναρωτιέμαι, όμως, αν πραγματικά αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει για εμάς αυτή η αλλαγή. Δεν είναι δυνατόν να αγνοείται η αγωνία και η αδικία που βιώνουν άνθρωποι οι οποίοι υπηρετούν την εκπαίδευση για τόσα χρόνια.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην αλλαγή και στον εκσυγχρονισμό του συστήματος. Είμαστε αντίθετοι σε μια αλλαγή που θυματοποιεί τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εδώ και χρόνια τη δημόσια εκπαίδευση, αφήνοντάς τους με την προοπτική να παραμείνουν για πάντα αορίστου χρόνου, χωρίς να τους δίνεται η δυνατότητα να ολοκληρώσουν την επαγγελματική τους πορεία με μόνιμο διορισμό. Γιατί μόνο μέσω εξετάσεων,αφού μετά απο τόσα χρόνια αναμονής μερικοί απο εμας θα είχαμε την μονιμοποιήση μας πολύ σύντομα;
Ζητούμε να μη χαθεί η προοπτική που χτίζαμε τόσα χρόνια. Ζητούμε να απορροφηθούν και να μονιμοποιηθούν οι ήδη αορίστου χρόνου εκπαιδευτικοί με τη σειρά τους, μέχρι την πλήρη εξάντλησή τους, χωρίς να υποχρεωθούν να περάσουν ξανά από εξεταστική διαδικασία. Ιδιαίτερα όσοι βρίσκονται μόλις ένα ή δύο χρόνια πριν από τη μονιμοποίησή τους πρέπει να προστατευτούν με σαφή μεταβατική πρόνοια. Γιατί πραγματικά, πόση αδικία μπορεί να αντέξει ένας εκπαιδευτικός που περίμενε σχεδόν δύο δεκαετίες για να φτάσει τόσο κοντά στον στόχο του;
Έχουμε χάσει τον ύπνο μας ….
Και η δική μου ιστορία… μπας και ξυπνήσουν ότι δεν είμαστε μόνο αριθμοί αλλά άνθρωποι με οικογένειες και μωρά… Γέννησα ένα γλυκό αγοράκι που χρειάστηκε να κάνει επέμβαση για να διορθωθεί μια γενετική ανωμαλία που υπήρχε, ας μην παραθέσω περισσότερα σε αυτό το θεμα, και με διατροφικές αλλεργίες… υπήρξε μέρα που χρειάστηκε να περιμένω να τον φέρει ο συζυγος μου σπιτι με τα εισπνεόμενα στο χέρι όταν έπαθε αλλεργία για να συνεφερω το μωρό μου… πολλές φορές έκανα στο μυαλό μου σχέδιο δράσης σε περίπτωση αλλεργίας… ξεκίνησα δειλά δειλά τις αντικαταστασεις αλλά εννοείται όχι έκτος επαρχίας, μπορούσε ανά πάσα στιγμή να με χρειαζόταν ο γιος μου… η επαρχία μου και η ειδικότητα μου με τίποτα δεν πρόσφεραν μεγάλες αντικαταστασεις και εννοείται αν είχε κάποια λίγο πιο μεγάλη την έπιαναν άλλοι συνάδελφοι που τώρα ειναι είτε συμβασιούχοι είτε αορίστου… Παρολα αυτα καταφερα να συμπληρωσω την μιση μονάδα και στηριζα το δημοσιο σχολειο οταν απουσιαζαν καθηγητές… Δηλαδή σύμφωνα με την υπουργό πιο είναι το λάθος μας; που είμαστε γονείς για τα παιδιά μας ή που δεν ζούμε στην πρωτεύουσα; και σαν εμένα σίγουρα υπάρχουν και άλλοι γονείς που κοιμούνται και ξυπνούν με την έννοια των παιδιών τους, προσπαθούν μέχρι εκεί που μπορούν… αυτούς τιμωρεί; αυτούς θα αφήσει αύριο ανέργους!