«Οι περί Λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Κανονισμοί του 2026»
Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας, Διοίκηση
Το Υπουργείο Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας ανακοινώνει την έναρξη Δημόσιας Διαβούλευσης για το προτεινόμενο σχέδιο Κανονισμών που τιτλοφορείται: «Οι περί Λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Κανονισμοί του 2026».
Σκοπός του παρόντος σχεδίου των περί Λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης Κανονισμών του 2026 είναι η θεσμοθέτηση των Μουσικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, η οποία αφορά τη ρύθμιση της οργάνωσης και της λειτουργίας τους, καθώς και τη φοίτηση των μαθητών/μαθητριών σε αυτά, ώστε να διασφαλίζεται η παροχή ποιοτικής μουσικής εκπαίδευσης και, κατ’ επέκταση, η επίτευξη υψηλού επιπέδου μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Στους προτεινόμενους Κανονισμούς περιλαμβάνονται πρόνοιες που αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαδικασία εισδοχής μαθητών/μαθητριών στα Μουσικά Σχολεία, την παρεχόμενη εκπαίδευση, τη διοίκηση και τη στελέχωση των εν λόγω σχολείων.
- Ανοικτή
- Αναρτήθηκε
04 Μάι 2026 @ 8:56 - Ανοικτή σε σχόλια ως
25 Μάι 2026 @ 23:50 - 16 σχόλια
Η θεσμοθέτηση των Μουσικών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης αποτελεί αναγκαία και ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για τη δημόσια εκπαίδευση και τον πολιτισμό της Κύπρου. Τα Μουσικά Σχολεία έχουν ήδη αποδείξει την αξία τους, προσφέροντας σε μαθητές με ενδιαφέρον και ιδιαίτερη κλίση στη μουσική τη δυνατότητα να αναπτύσσονται καλλιτεχνικά μέσα στο δημόσιο σχολείο, παράλληλα με τη γενική τους παιδεία.
Ακριβώς επειδή πρόκειται για έναν θεσμό με εξειδικευμένη καλλιτεχνική και παιδαγωγική αποστολή, θεωρώ ότι το σημαντικότερο ίσως ζήτημα που πρέπει να αποσαφηνιστεί περαιτέρω στους προτεινόμενους Κανονισμούς είναι η στελέχωση των Μουσικών Σχολείων και, ειδικότερα, η διαδικασία επιλογής των εκπαιδευτικών που θα διδάσκουν τα εξειδικευμένα μουσικά αντικείμενα.
Στο άρθρο 2, η «ειδίκευση» του Καθηγητή Μουσικής ορίζεται ως η αποδεδειγμένη κατάρτιση και επάρκεια στην εκτέλεση και διδασκαλία ενός μουσικού οργάνου ή/και ειδικών μουσικών μαθημάτων. Στο άρθρο 21 προβλέπεται ότι στον απογευματινό κύκλο μπορούν να εργάζονται Μόνιμοι, Επί Δοκιμασία και Συμβασιούχοι Καθηγητές Μουσικής, εφόσον κατέχουν σχετική ειδίκευση, καθώς και προσωπικό για εκτέλεση ειδικών καθηκόντων.
Η αναφορά στην ειδίκευση είναι ασφαλώς απαραίτητη. Ωστόσο, από μόνη της δεν απαντά σε ένα κρίσιμο ερώτημα: όταν δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι διαθέτουν σχετική ειδίκευση σε ένα όργανο ή γνωστικό αντικείμενο, με ποια κριτήρια θα προηγείται ο ένας έναντι του άλλου;
Στα μαθήματα του κοινού κορμού υπάρχει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο κατάταξης και διορισμού, το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εξετάσεις διορισίμων και μοριοδότηση προσόντων. Στα Μουσικά Σχολεία, λόγω της φύσης των μαθημάτων, είναι λογικό και αναγκαίο να υπάρχει ένα διαφορετικό σύστημα. Δεν είναι όμως επαρκές να παραμένει αδιευκρίνιστο. Χρειάζεται ένα δημόσιο, διαφανές και αξιοκρατικό πλαίσιο, το οποίο να καθορίζει με σαφήνεια τι ακριβώς μοριοδοτεί έναν υποψήφιο και πώς αυτός κατατάσσεται έναντι άλλων.
Η διδασκαλία ενός μουσικού οργάνου, της φωνής, της σύνθεσης, της διεύθυνσης συνόλων, της παραδοσιακής μουσικής, της τζαζ ή της μουσικής τεχνολογίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως γενική και αδιαφοροποίητη διδασκαλία του μαθήματος της Μουσικής. Κάθε ειδικότητα απαιτεί διαφορετικού τύπου επάρκεια, διαφορετική καλλιτεχνική εμπειρία και διαφορετικά κριτήρια αξιολόγησης. Η κατοχή ενός γενικού πτυχίου μουσικής ή η υπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση δεν συνεπάγεται αυτομάτως επάρκεια για τη διδασκαλία κάθε μουσικού οργάνου ή κάθε εξειδικευμένου αντικειμένου.
Η θεσμοθέτηση ενός Μουσικού Σχολείου δεν ολοκληρώνεται με την κατοχύρωση της διοικητικής του λειτουργίας. Ολοκληρώνεται μόνο όταν κατοχυρώνεται και ο τρόπος με τον οποίο επιλέγονται οι καταλληλότεροι μουσικοί παιδαγωγοί για να υπηρετήσουν την ιδιαίτερη αποστολή του.
Κατά την άποψή μου, για κάθε ειδικότητα θα πρέπει να δημιουργείται ξεχωριστός κατάλογος ή μητρώο υποψηφίων, με προκαθορισμένα και δημοσιοποιημένα κριτήρια μοριοδότησης. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, με διαφορετική βαρύτητα ανάλογα με το γνωστικό αντικείμενο:
1. την καλλιτεχνική δραστηριότητα του υποψηφίου,
2. την ακρόαση ή πρακτική παρουσίαση, όπου αυτή είναι σχετική με το αντικείμενο,
3. τη μικροδιδασκαλία ή άλλη διαδικασία αξιολόγησης της παιδαγωγικής ικανότητας,
4. τη σχετική διδακτική εμπειρία,
5. τα ακαδημαϊκά προσόντα, όπως πτυχία, μεταπτυχιακοί ή διδακτορικοί τίτλοι,
6. την παιδαγωγική κατάρτιση,
7. άλλες τεκμηριωμένες επαγγελματικές ή εκπαιδευτικές δραστηριότητες συναφείς με την ειδικότητα.
Ιδιαίτερη βαρύτητα θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί στην καλλιτεχνική δραστηριότητα. Τα Μουσικά Σχολεία δεν είναι απλώς σχολεία στα οποία διδάσκεται περισσότερη θεωρία της μουσικής. Είναι σχολεία στα οποία οι μαθητές καλλιεργούνται ως εκτελεστές, δημιουργοί και ενεργά μέλη μουσικών συνόλων. Ένας καθηγητής ατομικού οργάνου ή φωνής δεν μεταφέρει στους μαθητές μόνο τεχνικές πληροφορίες. Μεταφέρει εμπειρία ερμηνείας, προετοιμασίας ρεπερτορίου, σκηνικής παρουσίας, συνεργασίας και επαφής με την πραγματική μουσική ζωή.
Αντίστοιχα, ένας διδάσκων σύνθεσης, διεύθυνσης συνόλων, παραδοσιακής μουσικής ή μουσικής τεχνολογίας χρειάζεται ενεργή, αποδεδειγμένη και σύγχρονη σχέση με το αντικείμενό του. Για τον λόγο αυτό, η καλλιτεχνική δράση δεν θα πρέπει να αποτελεί περιφερειακό ή ελάχιστα μοριοδοτούμενο προσόν, αλλά ουσιαστικό κριτήριο επιλογής, ανάλογο με την καλλιτεχνική αποστολή των Μουσικών Σχολείων.
Η καλλιτεχνική δραστηριότητα μπορεί να αξιολογείται με αντικειμενικό και τεκμηριωμένο τρόπο, μέσα από στοιχεία όπως:
1. δημόσιες συναυλιακές εμφανίσεις σχετικές με την ειδικότητα,
2. συμμετοχή σε επαγγελματικά μουσικά σύνολα,
3. συμμετοχή σε αναγνωρισμένα φεστιβάλ ή καλλιτεχνικούς θεσμούς,
4. παρουσιάσεις ή εκτελέσεις συνθέσεων,
5. ηχογραφήσεις, εκδόσεις ή άλλες τεκμηριωμένες καλλιτεχνικές παραγωγές,
6. βραβεύσεις και διακρίσεις,
7. συνεργασίες με επαγγελματικούς, πανεπιστημιακούς ή πολιτιστικούς φορείς,
8. δραστηριότητα σε ειδικούς τομείς, όπως η έρευνα-δημιουργία ή η μουσική τεχνολογία.
Ταυτόχρονα, τα ακαδημαϊκά προσόντα ασφαλώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η κατοχή μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τίτλου μπορεί να αποτελεί σημαντική ένδειξη εμβάθυνσης, επιστημονικής κατάρτισης και σοβαρής ενασχόλησης με ένα αντικείμενο. Ωστόσο, οι ακαδημαϊκοί τίτλοι δεν πρέπει να υπερισχύουν αυτομάτως της πραγματικής καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής επάρκειας. Ένας υποψήφιος μπορεί να διαθέτει υψηλούς τίτλους σπουδών, χωρίς να έχει ενεργή και ουσιαστική σχέση με την εκτέλεση ή τη διδασκαλία του συγκεκριμένου οργάνου. Αντίστροφα, ένας ιδιαίτερα αξιόλογος και ενεργός μουσικός, με αποδεδειγμένη διδακτική εμπειρία, δεν θα πρέπει να υποβαθμίζεται επειδή το σύστημα αξιολογεί δυσανάλογα μόνο τους ακαδημαϊκούς τίτλους.
Για τα εκτελεστικά αντικείμενα, όπως τα μουσικά όργανα και η φωνή, θεωρώ απαραίτητη την ύπαρξη ακρόασης και μικροδιδασκαλίας. Η ακρόαση μπορεί να καταδείξει την πραγματική εκτελεστική επάρκεια του υποψηφίου, ενώ η μικροδιδασκαλία μπορεί να δείξει εάν ο υποψήφιος διαθέτει την ικανότητα να μετατρέπει τη γνώση και την καλλιτεχνική του εμπειρία σε αποτελεσματική διδασκαλία.
Ωστόσο, ούτε η ακρόαση ούτε η μικροδιδασκαλία θα πρέπει να αποτελούν τη μοναδική βάση επιλογής. Μια σύντομη διαδικασία αξιολόγησης δεν μπορεί από μόνη της να αποτυπώσει πλήρως την καλλιτεχνική διαδρομή, την επαγγελματική συνέπεια, την παιδαγωγική ωριμότητα και τη συνολική καταλληλότητα ενός υποψηφίου. Η επιλογή πρέπει να στηρίζεται σε ένα ισορροπημένο σύστημα, όπου συνεκτιμώνται η πρακτική επάρκεια, η παιδαγωγική ικανότητα, η ενεργός καλλιτεχνική παρουσία, η διδακτική εμπειρία και τα ακαδημαϊκά προσόντα.
Επιπλέον, θεωρώ σημαντικό να μην εφαρμοστεί ένα απολύτως ενιαίο σύστημα για όλες τις ειδικότητες. Η επιλογή καθηγητή πιάνου, βιολιού ή φωνής δεν μπορεί να αξιολογείται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως η επιλογή διδάσκοντος σύνθεσης, διεύθυνσης συνόλων, παραδοσιακής μουσικής, τζαζ ή μουσικής τεχνολογίας. Οι διαδικασίες και οι βαρύτητες των κριτηρίων πρέπει να διαφοροποιούνται ανάλογα με τη φύση του γνωστικού αντικειμένου, πάντοτε όμως μέσα σε ένα ενιαίο πλαίσιο διαφάνειας και αξιοκρατίας.
Ως εκ τούτου, εισηγούμαι όπως οι Κανονισμοί ενισχυθούν με σαφή πρόνοια ότι:
1. Η στελέχωση των ειδικών μαθημάτων του απογευματινού κύκλου θα πραγματοποιείται μέσω δημόσιων, διαφανών και αξιοκρατικών διαδικασιών κατάταξης ανά ειδικότητα.
2. Για κάθε ειδικότητα θα δημοσιοποιούνται εκ των προτέρων τα απαιτούμενα προσόντα, τα κριτήρια μοριοδότησης, η βαρύτητα κάθε κριτηρίου και η διαδικασία αξιολόγησης.
3. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα θα αποτελεί ουσιαστικό κριτήριο αξιολόγησης και όχι απλώς συμπληρωματικό προσόν περιορισμένης βαρύτητας.
4. Για τα εκτελεστικά αντικείμενα θα περιλαμβάνονται, όπου ενδείκνυται, ακρόαση και μικροδιδασκαλία, με σαφή κριτήρια αξιολόγησης και με επιτροπές που διαθέτουν αποδεδειγμένη γνώση της συγκεκριμένης ειδικότητας.
5. Τα ακαδημαϊκά προσόντα, περιλαμβανομένων των μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων, θα μοριοδοτούνται με τρόπο ουσιαστικό αλλά ισορροπημένο, χωρίς να υποκαθιστούν την πραγματική καλλιτεχνική και παιδαγωγική επάρκεια.
6. Η σχετική διδακτική εμπειρία θα αξιολογείται με τρόπο που να αναγνωρίζει την εμπειρία στη διδασκαλία του συγκεκριμένου οργάνου ή γνωστικού αντικειμένου και όχι γενικά οποιαδήποτε υπηρεσία στη μουσική εκπαίδευση.
7. Θα προβλέπεται δημοσίευση της κατάταξης ανά ειδικότητα, ενημέρωση των υποψηφίων για τη βαθμολογία τους και δυνατότητα υποβολής ένστασης ή επανεξέτασης.
8. Θα αποσαφηνιστεί η σχέση μεταξύ των Καθηγητών Μουσικής της δημόσιας εκπαιδευτικής υπηρεσίας και του προσωπικού ειδικών καθηκόντων, ώστε να είναι σαφές πότε και με ποια διαδικασία επιλέγεται ο καταλληλότερος διδάσκων για κάθε ειδικό αντικείμενο.
Η τελευταία αυτή διευκρίνιση είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η θεσμοθέτηση των Μουσικών Σχολείων δεν πρέπει να οδηγήσει, άμεσα ή έμμεσα, σε περιορισμό της δυνατότητας αξιοποίησης καταρτισμένων και ενεργών μουσικών, όταν αυτοί διαθέτουν την ουσιαστικότερη ειδίκευση για ένα συγκεκριμένο όργανο ή γνωστικό αντικείμενο. Η ένταξη των Μουσικών Σχολείων σε ένα θεσμικά κατοχυρωμένο δημόσιο πλαίσιο πρέπει να ενισχύσει την ποιότητα, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία, όχι να οδηγήσει σε ένα σύστημα στο οποίο η υπηρεσιακή ιδιότητα υπερισχύει αυτομάτως της καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής καταλληλότητας.
Η ποιότητα των Μουσικών Σχολείων θα εξαρτηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τους ανθρώπους που θα κληθούν να διδάξουν τους μαθητές τους. Για αυτό, η στελέχωση δεν μπορεί να παραμείνει ένα γενικά διατυπωμένο ζήτημα εφαρμογής. Πρέπει να αποτελέσει κεντρικό και σαφώς ρυθμισμένο μέρος της θεσμοθέτησης, ώστε τα Μουσικά Σχολεία να συνεχίσουν να προσφέρουν δημόσια μουσική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, με εκπαιδευτικούς που επιλέγονται με κριτήρια αντίστοιχα της ιδιαίτερης καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής αποστολής του θεσμού.
1. Να υπάρχει Μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό στα Μουσικά Σχολεία. Η έμφαση να δίνεται σε Καθηγητές που έχουν εμπειρία διδασκαλίας στα Μουσικά Σχολεία.
2. Τοποθέτηση Συμβούλων στα Μουσικά Σχολεία για τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό για περαιτέρω ακαδημαικές σπουδές στη Μουσική ή κάποιοι καθηγητές που εργάζονται στα Μουσικά σχολεία να λειτουργούν ως Μέντορες τους.
3. Βελτίωση σχολικών υποδομών και ειδικού μουσικού εξοπλισμού, όπως μικρά μουσικά studios, περισσότερες ηχομονωμένες αίθουσες, περισσότερες αίθουσες συναυλιών, αγορά ειδικού ηχητικού εξοπλισμού, αγορά περισσότερων μουσικών οργάνων ή ψηφιακών βιβλιοθηκών παρτιτούρας, κ.ά.
4. Συχνή επιμόρφωση εκπαιδευτικών που εργάζονται στα Μουσικά σχολεία στη σύγχρονη μουσική παιδαγωγική, στη Μουσική Τεχνολογία, στη χρήση ψηφιακών πλατφόρμων AI στη Μουσική, στη συμπεριληπτική μουσική εκπαίδευση, κ.ά.
5. Εισαγωγή μαθημάτων παραγωγής ήχου, Ηχοληψίας, Αυτοσχεδιασμού, Ηλεκτρονικής Μουσικής, Μουσικής Κινηματογράφου ή Μουσικής για Animation, για Video Games, για Digital Media, κ.ά.
6. Όχι μόνο έμφαση σε εξετάσεις, αλλά και σε καλλιτεχνικά projects, συμμετοχή σε συναυλίες, μουσικά portfolios, αξιολόγηση performance, κ.ά.
7. Διεξαγωγή περισσότερων Masterclasses με διεθνούς φήμης καλλιτέχνες και μουσικούς.
8. Διεξαγωγή περισσότερων προγραμμάτων Erasmus και συμμετοχή σε συναυλίες στο εξωτερικό και σε χώρες της ομογένειας.
9. Άνοιγμα Μουσικών σχολείων στην κοινωνία και στην κοινωνική προσφορά, όπως διεξαγωγή μικρών συναυλιών σε γηροκομεία, σε νοσοκομεία, σε Ογκολογικά Κέντρα, σε Κέντρα Ημέρας, σε Κέντρα Αποκατάστασης, σε δομές Ψυχικής Υγείας, κ.ά.
10. Παροχή διευκολύνσεων σε μαθητές/τριες που έρχονται από πολύ απομακρυσμένες περιοχές η από πολύ απομακρυσμένα χωριά ή σε άπορους μαθητές, όπως αγορά μουσικών οργάνων ή δανεισμός μουσικών οργάνων από το σχολείο, χαμηλότερο κόμιστρο στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κ.ά.
11. Η στήριξη και οι διευκολύνσεις που έχουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή με χρόνιες ασθένειες, να παρέχεται ακριβώς η ίδια και στα Μουσικά σχολεία.
12. Διορισμός Σχολικών Ψυχολόγων στα Μουσικά σχολεία για αποφυγή φαινομένων σχολικού burnout.
Υποβάλλω τα παρακάτω σχόλια ως γονιός παιδιού που φοιτάει σε Μουσικό Σχολείο, με προοπτική μουσικών σπουδών στο εξωτερικό. Δύο πράγματα με ανησυχούν στο κείμενο όπως είναι:
1. Τι θα κρατάει στα χέρια του το παιδί στο τέλος της Γ’ Λυκείου;
Ο Κανονισμός λέει ότι σκοπός είναι «να εξασφαλίζει τη δυνατότητα εισαγωγής σε μουσικές σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση», αλλά στην πράξη τα έγγραφα που δίνει το σχολείο (απολυτήριο, πιστοποιητικό, βαθμολογία) δεν συνδέονται με κανένα διεθνώς αναγνωρισμένο επίπεδο. Αναφέρεται π.χ. «5ο Επίπεδο στο Πρώτο Όργανο», αλλά πουθενά δεν λέει σε τι αντιστοιχεί αυτό, ABRSM Grade 5; Grade 8; Trinity;
Όταν το παιδί μου θα κάνει αίτηση σε μουσική σχολή στο εξωτερικό, θα του ζητήσουν συγκεκριμένα grades, ηχογραφήσεις για ακρόαση και συστατικές. Ο Κανονισμός δεν προβλέπει τίποτα από αυτά: ούτε αντιστοίχιση επιπέδων, ούτε υποδομή ηχογράφησης, ούτε επίσημες συστατικές, ούτε καν μετάφραση των πιστοποιητικών στα αγγλικά.
Εισήγηση: Να μπει στο κείμενο ρητός πίνακας αντιστοίχισης των επιπέδων με ABRSM/Trinity. Να προβλεφθεί παροχή χώρου και εξοπλισμού ηχογράφησης, επίσημη συστατική από τον καθηγητή κατεύθυνσης κατόπιν αιτήματος, και έκδοση των πιστοποιητικών και στα αγγλικά.
2. Αυτό που στήνεται και υπάρχει δεν είναι Μουσικό Σχολείο, είναι ένα απογευματινό ωδείο μέσα σε ένα κανονικό σχολείο.
Το παιδί θα πηγαίνει το πρωί σε γενικό σχολείο, και το απόγευμα θα κάνει μουσικά μαθήματα στις ίδιες αίθουσες. Ο «Διευθύνων» του απογευματινού κύκλου δεν έχει καν δικαίωμα υπογραφής, η αλληλογραφία υπογράφεται από τον πρωινό Διευθυντή. Τα πειθαρχικά τα χειρίζεται ο Βοηθός Διευθυντής του πρωινού σχολείου. Δεν υπάρχουν ηχομονωμένα studios, δεν υπάρχουν αίθουσες ατομικής εξάσκησης, δεν υπάρχει αίθουσα συναυλιών. Αυτό δεν είναι Μουσικό Σχολείο. Είναι «μάθημα μουσικής μετά τη σχολική ώρα».
Τι είναι ένα πραγματικό Μουσικό Σχολείο διεθνώς:
Στην Ελλάδα, τα Μουσικά Σχολεία είναι αυτοτελείς σχολικές μονάδες, με δικό τους Διευθυντή, δικό τους κτίριο, ενιαίο ολοήμερο πρόγραμμα από το πρωί,
Στη Γερμανία, τα Musikgymnasium λειτουργούν ως αυτόνομα γυμνάσια, συχνά με οικοτροφείο.
Στην Αυστρία, το Musikgymnasium της Βιέννης είναι αυτοτελές, με ξεχωριστές αίθουσες εξάσκησης για κάθε μαθητή.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα Specialist Music Schools είναι πλήρως ανεξάρτητα ιδρύματα, με δικούς τους χώρους συναυλιών και διεθνή φήμη, από εκεί βγαίνουν σολίστ που παίζουν στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου.
Σε καμία από αυτές τις χώρες δεν θα φανταζόταν κανείς να βάλει τους μαθητές στο πρωινό σχολείο της γειτονιάς και να τους πει «το απόγευμα έχετε και μουσική». Αυτό που προτείνεται για την Κύπρο είναι αδιανόητο διεθνώς.
Εισηγήσεις:
α) Να γίνουν τα Μουσικά Σχολεία αυτοτελείς σχολικές μονάδες με δικό τους Διευθυντή ισόβαθμο, που να υπογράφει μόνος του και να αποφασίζει μόνος του.
β) Ενιαίο ολοήμερο πρόγραμμα από το πρωί, όχι σπασμένος κύκλος «πρωί στο γενικό + απόγευμα στο μουσικό».
γ) Δικές τους εγκαταστάσεις: ηχομονωμένες αίθουσες εξάσκησης, αίθουσες συνόλων, αίθουσα συναυλιών, studio ηχογράφησης.
Η ιδέα των Μουσικών Σχολείων είναι σωστή και απαραίτητη. Όμως όπως είναι γραμμένο το σχέδιο, αυτό που στήνεται δεν είναι μουσικό σχολείο, είναι ένα απογευματινό ωδείο που φοράει στολή σχολείου. Τα παιδιά μας αξίζουν κάτι αντίστοιχο με αυτό που υπάρχει στο εξωτερικό, όχι ένα υβρίδιο που δεν θα τα κατοχυρώνει ούτε εντός Κύπρου ούτε στο εξωτερικό. Παρακαλώ να ληφθούν υπόψη οι παραπάνω παρατηρήσεις πριν τη θέσπιση των Κανονισμών.
Η θεσμοθέτηση των Μουσικών Σχολείων αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική ευκαιρία για ουσιαστική ενίσχυση της μουσικής παιδείας στην Κύπρο και για περαιτέρω αναβάθμιση του παιδαγωγικού και καλλιτεχνικού τους ρόλου.
Στο πλαίσιο αυτό, θεωρώ σημαντικό να αναγνωρίζεται ότι η μουσική εκπαίδευση στα Μουσικά Σχολεία δεν αποτελεί ένα ενιαίο και ομοιογενές διδακτικό αντικείμενο, αλλά περιλαμβάνει διαφορετικά πεδία εξειδίκευσης, με ξεχωριστές παιδαγωγικές και επιστημονικές απαιτήσεις.
Η διδασκαλία της Μουσικής στη γενική εκπαίδευση, η διδασκαλία ατομικού μουσικού οργάνου, καθώς και τα ειδικά θεωρητικά μουσικά μαθήματα, αποτελούν διακριτές παιδαγωγικές κατευθύνσεις, οι οποίες προϋποθέτουν διαφορετική επιστημονική κατάρτιση, εξειδίκευση, διδακτική μεθοδολογία και τρόπο αξιολόγησης.
Για τον λόγο αυτό, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό όπως στη στελέχωση αλλά και στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λαμβάνονται ουσιαστικά υπόψη:
• η μουσική και παιδαγωγική κατάρτιση του/της εκπαιδευτικού
• η εξειδίκευση στο αντικείμενο διδασκαλίας
• η διδακτική εμπειρία
• η παιδαγωγική συνέχεια των μαθητών
• η δυνατότητα ουσιαστικής καθοδήγησης και εξέλιξης των μαθητών μέσα από μακροχρόνια και σταθερή παιδαγωγική σχέση
• η συνολική παιδαγωγική επάρκεια και η ανταπόκριση στις ιδιαίτερες απαιτήσεις της μουσικής εκπαίδευσης
Η αξιολόγηση ενός εκπαιδευτικού που διδάσκει Μουσική στη γενική παιδεία δεν μπορεί να προσεγγίζεται με τα ίδια ακριβώς κριτήρια με εκείνα που αφορούν: • τον εκπαιδευτικό που διδάσκει ατομικό μάθημα μουσικού οργάνου
• ή τον εκπαιδευτικό που διδάσκει ειδικά θεωρητικά μουσικά μαθήματα
καθώς πρόκειται για διαφορετικές μορφές παιδαγωγικής διαδικασίας, με διαφορετικούς στόχους, απαιτήσεις και τρόπους μαθησιακής εξέλιξης των παιδιών.
Η διεθνής μουσικοπαιδαγωγική πραγματικότητα βασίζεται ακριβώς σε αυτή τη διαφοροποίηση και εξειδίκευση, τόσο στη μουσική παιδαγωγική της γενικής εκπαίδευσης όσο και στην παιδαγωγική του μουσικού οργάνου και των εξειδικευμένων μουσικών μαθημάτων.
Παράλληλα, θεωρώ σημαντικό να διασαφηνιστεί ότι στο πλαίσιο στελέχωσης των Μουσικών Σχολείων δεν θα πρέπει να υποτιμάται ούτε να υπερτιμάται οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός της ειδικότητας της Μουσικής. Το ζήτημα δεν αφορά ιεράρχηση προσώπων ή επιστημονική υπεροχή μεταξύ συναδέλφων, αλλά την αναγνώριση της αναγκαίας εξειδίκευσης που απαιτεί κάθε επιμέρους αντικείμενο διδασκαλίας.
Η αρχή αυτή εφαρμόζεται διαχρονικά και στα εκπαιδευτικά και μουσικοπαιδαγωγικά συστήματα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου η διάκριση μεταξύ γενικής μουσικής παιδείας, οργανικής διδασκαλίας και εξειδικευμένων θεωρητικών μουσικών μαθημάτων θεωρείται αυτονόητη παιδαγωγική και επιστημονική πρακτική.
Πάνω απ’ όλα, όμως, πιστεύω ότι ο πυρήνας του θεσμού πρέπει να παραμένει ο μαθητής. Η μουσική εκπαίδευση δεν αφορά μόνο την ανάπτυξη τεχνικών και μουσικών δεξιοτήτων, αλλά και την καλλιέργεια προσωπικότητας, έκφρασης, συνεργασίας, εσωτερικής πειθαρχίας και ψυχικής ανθεκτικότητας.
Στις σημερινές απαιτητικές κοινωνικές συνθήκες, η ανάγκη για μια πιο ολιστική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση στην εκπαίδευση καθίσταται περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Η μουσική παιδεία μπορεί να αποτελέσει σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης έναν ουσιαστικό χώρο καλλιέργειας, δημιουργίας και ισορροπημένης ανάπτυξης των παιδιών.
Με σεβασμό προς όλους τους εκπαιδευτικούς, τις συντεχνίες και τους επαγγελματικούς φορείς που συμμετέχουν στον διάλογο, θεωρώ ότι κάθε θεσμική ρύθμιση οφείλει πρωτίστως να υπηρετεί την ποιότητα της μουσικής εκπαίδευσης, την αναγνώριση της εξειδίκευσης και, κυρίως, το ουσιαστικό συμφέρον και την πρόοδο των μαθητών.
Ως γονέας μαθητών που φοίτησαν σε Μουσικό Σχολείο, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την προσπάθεια θεσμοθέτησης της λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων. Πρόκειται για έναν θεσμό με ιδιαίτερη παιδαγωγική, πολιτιστική και κοινωνική αξία, ο οποίος προσφέρει στους μαθητές όχι μόνο γνώσεις μουσικής, αλλά και πειθαρχία, αισθητική καλλιέργεια, αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα και προοπτική για περαιτέρω σπουδές.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρώ την πρόνοια σύμφωνα με την οποία το Μουσικό Σχολείο αποσκοπεί στην πληρέστερη δυνατή ανάπτυξη των μουσικών ικανοτήτων του μαθητή, χωρίς υστέρηση στα μαθήματα γενικής παιδείας, και στη διασφάλιση της δυνατότητας εισαγωγής του σε μουσικές σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η διατύπωση αυτή δείχνει ότι τα Μουσικά Σχολεία δεν αποτελούν απλώς έναν χώρο απογευματινής ενασχόλησης με τη μουσική, αλλά ένα απαιτητικό εκπαιδευτικό πλαίσιο που επηρεάζει ουσιαστικά την ακαδημαϊκή και επαγγελματική πορεία των παιδιών μας.
Για τον λόγο αυτό, θεωρώ αναγκαίο όπως οι μαθητές των Μουσικών Σχολείων διδάσκονται, κυρίως, από μόνιμους / επί δοκιμασία / συμβασιούχους Εκπαιδευτικούς, οι οποίοι διαθέτουν όχι μόνο τη γενική εκπαιδευτική ιδιότητα, αλλά και αποδεδειγμένη ειδίκευση στο μουσικό όργανο ή στο ειδικό μουσικό μάθημα που διδάσκουν. Η σταθερότητα, η ευθύνη, η υπηρεσιακή συνέχεια και η διαρκής επιμόρφωση που συνδέονται με τη μόνιμη εκπαιδευτική υπηρεσία αποτελούν στοιχεία ιδιαίτερα σημαντικά για έναν θεσμό με τόσο υψηλές απαιτήσεις και ευθύνες.
Η ατομική διδασκαλία μουσικού οργάνου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως ένα συνηθισμένο ομαδικό μάθημα. Το παιδί χρειάζεται καθηγητή που να γνωρίζει σε βάθος την τεχνική, το ρεπερτόριο, τα επίπεδα εξέλιξης, τις απαιτήσεις των εξετάσεων και την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί, ιδίως όταν στόχος είναι η εισαγωγή σε πανεπιστήμιο. Χρειάζεται επίσης καθηγητή με πείρα στην εξατομικευμένη διδασκαλία, διότι το κάθε παιδί έχει διαφορετικές δυνατότητες, αδυναμίες, ρυθμό εξέλιξης και καλλιτεχνική προσωπικότητα.
Σε αυτό το σημείο, ως γονέας υπογραμμίζω την ιδιαίτερη σημασία που έχει η συνέχεια στη σχέση μαθητή-καθηγητή. Το προσχέδιο Κανονισμών προβλέπει ότι αλλαγή διδάσκοντα μπορεί να ζητηθεί μόνο για σοβαρούς και τεκμηριωμένους λόγους. Αυτό καταδεικνύει ότι η σταθερή σχέση διδάσκοντα και μαθητή αναγνωρίζεται και από το Υπουργείο ως παιδαγωγικά σημαντική. Στη μουσική εκπαίδευση των παιδιών μου, οι καθηγητές δεν παρέδιδαν απλώς ύλη: παρακολουθούσαν διαχρονικά την τεχνική, την ερμηνευτική ωρίμανση, την ψυχολογία και τη μουσική ανάπτυξη των παιδιών μου.
Ως γονέας, ήθελα τα παιδιά μου να έχουν απέναντί τους έναν καθηγητή με υψηλό αίσθημα ευθύνης, βαθιά γνώση του θεσμού, αντίληψη των απαιτήσεων της δημόσιας εκπαίδευσης και ικανότητα να καθοδηγήσει τα παιδιά, και να συμβουλέψει εμένα ως γονέα, με συνέπεια και επαγγελματισμό.
Με βάση τα πιο πάνω, ευελπιστώ όπως οι Κανονισμοί ενισχυθούν με σαφέστερη πρόνοια ότι η στελέχωση των Μουσικών Σχολείων θα πρέπει να γίνεται προτίστως από μόνιμους / επί δοκιμασία / συμβασιούχους Εκπαιδευτικούς, οι οποίοι κατέχουν ακαδημαϊκά προσόντα στην ειδίκευσή τους, ιδίως στην εκτέλεση του μουσικού οργάνου, αποδεδειγμένη πείρα στην ατομικευμένη διδασκαλία και κυρίως πείρα στη φροντίδα, παρακολούθηση και καθοδήγηση των παιδιών μας. Θεωρώ πως η επιλογή αυτή θα ενισχύσει την ποιότητα, τη συνέχεια και την αξιοπιστία του θεσμού, προς όφελος των μαθητών και των οικογενειών τους.
Ως καθηγήτρια στα Μουσικά Σχολεία τα τελευταία δέκα χρόνια και ως πρώην μαθήτρια Μουσικού Σχολείου, έχω τις ακόλουθες εισηγήσεις:
1. Διατήρηση του Μητρώου Καθηγητών στα Μουσικά Σχολεία.
Το μητρώο αυτό ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια και οι καθηγητές που δίδασκαν στα Μουσικά Σχολεία συμμετείχαν σε διαδικασία αξιολόγησης μέσω ακρόασης και μικροδιδασκαλίας ανά τριετία. Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια έχει καταργηθεί, γεγονός που θεωρώ σημαντικό σφάλμα, καθώς αποτελούσε έναν ουσιαστικό μηχανισμό διασφάλισης της ποιότητας της διδασκαλίας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για σχολεία ειδικού ενδιαφέροντος, όπως τα Μουσικά Σχολεία. Θεωρώ ότι το μητρώο αυτό θα πρέπει να επανέλθει, με τη συμμετοχή όλων των εκπαιδευτικών (ΕΑΧ, ΕΟΧ, διορισμένων, συμβασιούχων κ.ά.), ώστε οι τοποθετήσεις να πραγματοποιούνται βάσει κατάταξης, με κύρια κριτήρια την ακρόαση και τη μικροδιδασκαλία, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την καλλιτεχνική όσο και την παιδαγωγική επάρκεια των υποψηφίων.
2. Διασφάλιση της παιδαγωγικής συνέχειας.
Στη διδασκαλία ατομικού μουσικού οργάνου, η σταθερή συνεργασία μαθητή και καθηγητή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η εκπαιδευτική σχέση και οι στόχοι αναπτύσσονται σε βάθος χρόνου. Η συνέχεια αυτή είναι καθοριστική, ιδιαίτερα για μαθητές και μαθήτριες που προετοιμάζονται για σπουδές στο εξωτερικό. Δεν είναι δυνατόν ένας μαθητής ή μια μαθήτρια να αναπτύξει ουσιαστικά τις δεξιότητές του/της στο μουσικό όργανο όταν αναγκάζεται να αλλάζει καθηγητή ή καθηγήτρια κάθε σχολική χρονιά.
3. Ενεργός συμμετοχή των άμεσα εμπλεκομένων στη διαδικασία θεσμοθέτησης.
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και θεσμοθέτηση του πλαισίου λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων θα πρέπει να έχουν όσοι επηρεάζονται άμεσα και όσοι έχουν βιώσει και υπηρετήσει τον θεσμό για πολλά χρόνια: οι μαθητές και οι μαθήτριες, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί. Είναι παράδοξο να επιχειρούμε τη θεσμοθέτηση ενός επιτυχημένου προγράμματος, παραγκωνίζοντας εκείνους που συνέβαλαν ουσιαστικά στη δημιουργία, τη στήριξη και την εξέλιξή του όλα αυτά τα χρόνια.
4. Καθορισμός μακροπρόθεσμου οράματος και στρατηγικής ανάπτυξης για τα Μουσικά Σχολεία.
Το Μουσικό Σχολείο θα πρέπει να διαθέτει ένα σαφές και συγκεκριμένο όραμα, το οποίο να στοχεύει όχι μόνο στις άμεσες ανάγκες αλλά και στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και εξέλιξη του θεσμού. Ένα όραμα που θα συμβάλει στην περαιτέρω αναβάθμιση των Μουσικών Σχολείων και θα τα καταστήσει ισάξια μουσικών σχολείων και κονσερβατορίων με μακρά παράδοση και ιστορία.
Προς αυτή την κατεύθυνση, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλές πρακτικές από χώρες με μακρόχρονη εμπειρία στον θεσμό. Παράλληλα, η κατανομή των μουσικών οργάνων θα ήταν χρήσιμο να βασίζεται σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που να λαμβάνει υπόψη τόσο τις ανάγκες των προηγούμενων ετών όσο και τη δομή μιας συμφωνικής ορχήστρας, με στόχο την ποιοτική ανάπτυξη των μουσικών συνόλων και του θεσμού συνολικά.
Ως ενδιαφερόμενος πολίτης, θα ήθελα να εκφράσω την υποστήριξή μου προς τον θεσμό των Μουσικών Σχολείων και την προσπάθεια θεσμοθέτησης της λειτουργίας τους. Τα Μουσικά Σχολεία δεν αποτελούν μόνο εκπαιδευτικό θεσμό, αλλά και ζωντανό κύτταρο πολιτισμού για την πόλη και την ευρύτερη κοινωνία. Μέσα από συναυλίες, δράσεις, μουσικά σύνολα, συμμετοχές σε εκδηλώσεις και συνεργασίες, οι μαθητές των Μουσικών Σχολείων προσφέρουν ποιότητα, πολιτισμό και δημιουργικότητα στον δημόσιο χώρο.
Η συμβολή των Μουσικών Σχολείων στα πολιτιστικά δρώμενα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Δεν πρόκειται μόνο για την εκμάθηση μουσικών γνώσεων, αλλά για την καλλιέργεια νέων ανθρώπων που μαθαίνουν να συμμετέχουν, να συνεργάζονται, να σέβονται τον πολιτισμό, να προσφέρουν στο κοινό και να αντιλαμβάνονται την τέχνη ως δημόσιο αγαθό. Με αυτή την έννοια, τα Μουσικά Σχολεία υπηρετούν όχι μόνο την εκπαίδευση, αλλά και την κοινωνία.
Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των καθηγητών. Στα Μουσικά Σχολεία ο καθηγητής δεν είναι απλώς μεταδότης γνώσεων. Είναι παιδαγωγός με την ουσιαστική έννοια της λέξης. Καλλιεργεί στον μαθητή την αγάπη για τη μουσική, την ευθύνη απέναντι στο κοινό, τον σεβασμό στη συλλογική προσπάθεια, την προσφορά ποιοτικής ψυχαγωγίας και την ευρύτερη συμμετοχή στα κοινά. Αυτές οι σχέσεις καθηγητή-μαθητή θα μπορούσαν να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για ολόκληρο το σώμα των εκπαιδευτικών.
Για να συνεχίσει να επιτελείται αυτό το έργο, θεωρώ αναγκαίο τα Μουσικά Σχολεία να στελεχώνονται με εκπαιδευτικούς υψηλής κατάρτισης, εμπειρίας και ευθύνης. Επειδή ο θεσμός έχει ειδικό χαρακτήρα, όπως αναγνωρίζεται και στο προσχέδιο Κανονισμών, η στελέχωση δεν πρέπει να γίνεται με τρόπο τυπικό ή μηχανιστικό. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η ειδίκευση, η εμπειρία, η παιδαγωγική ικανότητα, η γνώση του θεσμού και η δυνατότητα του καθηγητή να εμπνεύσει τους μαθητές. Η ποιότητα και σταθερότητα της σχέσης καθηγητή-μαθητή, ιδίως στη μουσική, επηρεάζει καθοριστικά την πρόοδο, την αυτοπεποίθηση και την προσωπική και καλλιτεχνική ανάπτυξη του παιδιού.
Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρώ ορθό τα Μουσικά Σχολεία να στελεχώνονται κατά προτεραιότητα από μόνιμους και συμβασιούχους Καθηγητές Μουσικής με αποδεδειγμένη ακαδημαϊκή ειδίκευση στο αντικείμενό τους. Η μόνιμη εκπαιδευτική ιδιότητα, όταν συνδυάζεται με ακαδημαϊκά προσόντα, καλλιτεχνική επάρκεια και παιδαγωγική εμπειρία, μπορεί να προσφέρει συνέχεια, αξιοπιστία και σταθερότητα στον θεσμό. Η συνεχής επιμόρφωση, η γνώση της δημόσιας εκπαίδευσης και η υπηρεσιακή ευθύνη είναι σημαντικά στοιχεία για έναν θεσμό που λειτουργεί σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Τα Μουσικά Σχολεία έχουν αποδείξει ότι μπορούν να παράγουν πολιτισμό, να ενισχύουν την πόλη και να διαμορφώνουν νέους ανθρώπους με ευαισθησία, πειθαρχία και κοινωνική συνείδηση. Για αυτό, οι Κανονισμοί πρέπει να ενισχύσουν τον θεσμό και να προστατεύσουν τα στοιχεία που τον κάνουν επιτυχημένο: την ποιότητα των καθηγητών, τη συνέχεια στη διδασκαλία, την εξατομικευμένη καθοδήγηση και την παιδαγωγική σχέση. Στόχος είναι ο θεσμός να υπηρετεί όχι μόνο τους μαθητές, αλλά και να ενισχυθεί ο πολιτιστικός ρόλος του στην κοινωνία.
ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΜΕ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Μέρος Α΄: Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 21 – Στελέχωση Μουσικών Σχολείων
Ως εκπαιδευτικός με ειδίκευση στη Μουσική, καταθέτω τις ακόλουθες εισηγήσεις σχετικά με τη στελέχωση των Μουσικών Σχολείων, με στόχο τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας τους, την προστασία της ποιότητας της παρεχόμενης μουσικής εκπαίδευσης και τη δημιουργία των καλύτερων δυνατών συνθηκών μάθησης για τους μαθητές.
1. ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
1.1 Προτεραιότητα διορισμού στα Μουσικά Σχολεία και καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του εξειδικευμένου προσωπικού
Οι μόνιμοι Καθηγητές Μουσικής με σχετική ειδίκευση πρέπει να διορίζονται κατά προτεραιότητα στα Μουσικά Σχολεία, ώστε να διασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του εξειδικευμένου προσωπικού που διαθέτει η Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία, προς όφελος της εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων και της καλύτερης δυνατής εκπαίδευσης των μαθητών.
Η προτεραιότητα αυτή είναι απαραίτητη διότι:
• τα Μουσικά Σχολεία αποτελούν σχολεία ειδικού ενδιαφέροντος,
• το Πρόγραμμα Σπουδών απαιτεί υψηλή εξειδίκευση, συνέπεια και συνέχεια,
• η διδασκαλία μουσικών οργάνων, συνόλων και ειδικών μαθημάτων απαιτεί μακροχρόνια παιδαγωγική και καλλιτεχνική εμπειρία,
• η επένδυση του κράτους στην κατάρτιση των μόνιμων εκπαιδευτικών πρέπει να αξιοποιείται εκεί όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και η μεγαλύτερη απόδοση,
• η σταθερή παρουσία εξειδικευμένων εκπαιδευτικών επιτρέπει στους καθηγητές να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες των μαθητών και να διασφαλίζεται η παιδαγωγική συνέχεια.
Η μη αξιοποίηση των μόνιμων εκπαιδευτικών στα Μουσικά Σχολεία οδηγεί σε:
• απώλεια τεχνογνωσίας,
• αποδυνάμωση του θεσμού,
• εξάρτηση από προσωρινό προσωπικό,
• ασυνέχεια στη διδασκαλία και στα μουσικά σύνολα,
• αποσταθεροποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τους μαθητές, οι οποίοι σε διαφορετική περίπτωση παραμένουν εκτεθειμένοι σε ελλείψεις, ασυνέχεια και υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
1.2 Οργανική έδρα των μόνιμων
Η οργανική θέση (έδρα) των μόνιμων Καθηγητών Μουσικής που υπηρετούν σε Μουσικά Σχολεία πρέπει να είναι το ίδιο το Μουσικό Σχολείο και όχι το «πρωινό σχολείο» γενικά και αόριστα.
Η υφιστάμενη αναφορά σε «έδρα του πρωινού σχολείου» είναι:
• ασαφής,
• διοικητικά προβληματική,
• παιδαγωγικά αδικαιολόγητη,
• και αφήνει περιθώρια αυθαίρετης ερμηνείας.
Η ύπαρξη σαφούς οργανικής έδρας είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία των Μουσικών Σχολείων, για τη σταθερότητα του προσωπικού και για τη διασφάλιση ενός σταθερού και παιδαγωγικά ασφαλούς περιβάλλοντος για τους μαθητές.
1.3 Προτεινόμενη νομική διατύπωση (για μόνιμους)
«Οι μόνιμοι Καθηγητές Μουσικής με σχετική ειδίκευση διορίζονται κατά προτεραιότητα στα Μουσικά Σχολεία, με στόχο την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του εξειδικευμένου προσωπικού της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων και της καλύτερης δυνατής εκπαίδευσης των μαθητών. Η οργανική τους θέση (έδρα) ορίζεται ως το Μουσικό Σχολείο στο οποίο τοποθετούνται, για κάλυψη των αναγκών του πρωινού και του απογευματινού κύκλου μαθημάτων.»
2. ΕΠΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ & ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Αναγνωρίζω ότι οι Επί Δοκιμασία και Συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί πρέπει να αποκτούν εμπειρία στο πλαίσιο της παιδαγωγικής τους κατάρτισης. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνεται με τρόπο που:
• δεν υποκαθιστά τους μόνιμους,
• δεν αποσταθεροποιεί το πρόγραμμα,
• δεν δημιουργεί εξάρτηση του σχολείου από προσωρινό προσωπικό,
• διασφαλίζει τη συνέχεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την καλύτερη δυνατή ανταπόκριση στις ανάγκες των μαθητών.
2.1 Μέγιστο ποσοστό ωρών στον απογευματινό κύκλο
Προτείνω να μπορούν να διδάσκουν στον απογευματινό κύκλο, αλλά μόνο μέχρι τα 2/3 του εβδομαδιαίου ωραρίου που κατέχουν στην πρωινή ζώνη.
Αυτό:
• διασφαλίζει ότι η κύρια παιδαγωγική τους κατάρτιση παραμένει στο πρωινό σχολείο,
• επιτρέπει σταδιακή ένταξη στον θεσμό,
• προστατεύει την ποιότητα των Μουσικών Σχολείων,
• συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία των μουσικών συνόλων και της εκπαιδευτικής διαδικασίας,
• επιτρέπει στους εκπαιδευτικούς να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες των μαθητών.
2.2 Αφαίρεση της προβληματικής φράσης «υπηρετούν με έδρα το πρωινό σχολείο»
Η φράση αυτή είναι ασαφής και πρέπει να αφαιρεθεί πλήρως, καθώς δεν εξυπηρετεί κανέναν παιδαγωγικό ή λειτουργικό σκοπό και δημιουργεί συνθήκες διοικητικής ασάφειας που επηρεάζουν αρνητικά την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.
2.3 Προτεινόμενη νομική διατύπωση (για Επί Δοκιμασία & Συμβασιούχους)
«Στον απογευματινό κύκλο μαθημάτων δύνανται να εργάζονται Επί Δοκιμασία και Συμβασιούχοι Καθηγητές Μουσικής, εφόσον κατέχουν τη σχετική ειδίκευση ή/και επάρκεια στα γνωστικά αντικείμενα του Προγράμματος Σπουδών του Μουσικού Σχολείου. Η συμμετοχή τους στον απογευματινό κύκλο δεν δύναται να υπερβαίνει τα δύο τρίτα (2/3) του εβδομαδιαίου ωραρίου που κατέχουν στην πρωινή ζώνη, στο πλαίσιο της παιδαγωγικής τους κατάρτισης πριν τον μόνιμο διορισμό, ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και η καλύτερη δυνατή εκπαίδευση των μαθητών.»
3. Τελική σύνοψη για κατάθεση
Εισηγούμαι:
• Προτεραιότητα μόνιμων με ειδίκευση στα Μουσικά Σχολεία
• Οργανική έδρα = Μουσικό Σχολείο
• Αφαίρεση της φράσης «έδρα του πρωινού σχολείου»
• Συμμετοχή Επί Δοκιμασία/Συμβασιούχων έως 2/3 του πρωινού ωραρίου
• Στελέχωση με βάση ειδίκευση, επάρκεια και ανάγκες του Προγράμματος Σπουδών
• Διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των Μουσικών Σχολείων και της καλύτερης δυνατής εκπαίδευσης των μαθητών
Μέρος Β΄: Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 20 (1) – Σύσταση Συμβουλίου
1. Αναθεώρηση σύνθεσης του Συμβουλίου Διεύθυνσης Μουσικών Σχολείων
Ως εκπαιδευτικός με ειδικότητα στη Μουσική, θεωρώ ότι η σύνθεση του Συμβουλίου Διεύθυνσης Μουσικών Σχολείων, όπως περιγράφεται στο προσχέδιο, δεν διασφαλίζει τη συμμετοχικότητα, τη διαφάνεια, την προστασία των μαθητών και του προσωπικού ούτε την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.
Ειδικότερα:
• Το Συμβούλιο δεν περιλαμβάνει κανέναν εκπαιδευτικό του Μουσικού Σχολείου, παρότι αυτοί αποτελούν το εξειδικευμένο προσωπικό που γνωρίζει σε βάθος τις ανάγκες του θεσμού και των μαθητών.
• Δεν περιλαμβάνει εκπρόσωπο του Συνδέσμου Γονέων, παρότι οι γονείς αποτελούν βασικό πυλώνα της σχολικής κοινότητας.
• Δεν περιλαμβάνει εκπρόσωπο των μαθητών, παρότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου επηρεάζουν άμεσα τη φοίτηση, την αξιολόγηση και την καθημερινότητά τους.
Η απουσία αυτών των τριών ομάδων δημιουργεί ένα όργανο λήψης αποφάσεων χωρίς επαρκή γνώση της σχολικής πραγματικότητας και χωρίς ουσιαστική δυνατότητα ανταπόκρισης στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, οι οποίοι σε διαφορετική περίπτωση παραμένουν εκτεθειμένοι σε αποφάσεις χωρίς παιδαγωγική τεκμηρίωση.
Ζητώ:
Τη συμμετοχή δύο εκπαιδευτικών του Μουσικού Σχολείου, εκλεγμένων από τον σύλλογο προσωπικού.
Τη συμμετοχή ενός εκπροσώπου του Συνδέσμου Γονέων.
Τη συμμετοχή ενός εκπροσώπου των μαθητών, οριζόμενου από το Μαθητικό Συμβούλιο.
Τη θεσμική κατοχύρωση ότι καμία απόφαση που αφορά ωρολόγιο πρόγραμμα, στελέχωση, αξιολόγηση ή λειτουργία του σχολείου δεν λαμβάνεται χωρίς τη συμμετοχή αυτών των εκπροσώπων.
Η συμμετοχή των παραπάνω είναι απαραίτητη για:
• διαφάνεια,
• λογοδοσία,
• προστασία των μαθητών,
• προστασία του προσωπικού,
• ορθή και εύρυθμη λειτουργία του θεσμού,
• καλύτερη ανταπόκριση στις εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές ανάγκες των μαθητών.
2. ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ
«Το Συμβούλιο Διεύθυνσης Μουσικών Σχολείων αποτελείται από: (α) τον Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης Μουσικής (ΕΜΕ), (β) τον Συντονιστή Μουσικών Σχολείων, (γ) τους Διευθύνοντες των Μουσικών Σχολείων, (δ) δύο (2) εκπαιδευτικούς του Μουσικού Σχολείου, εκλεγμένους από τον σύλλογο προσωπικού, (ε) έναν (1) εκπρόσωπο του Συνδέσμου Γονέων, (στ) έναν (1) εκπρόσωπο των μαθητών, οριζόμενο από το Μαθητικό Συμβούλιο.
Καμία απόφαση που αφορά τη λειτουργία, τη στελέχωση, το ωρολόγιο πρόγραμμα, την αξιολόγηση ή τα μουσικά σύνολα δεν δύναται να ληφθεί χωρίς τη συμμετοχή των εκπροσώπων των σημείων (δ), (ε) και (στ), ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και η καλύτερη δυνατή εκπαίδευση των μαθητών.»
Μέρος Γ΄: Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 21 (2ι & 3ιη) – Εξετάσεις στα Μουσικά Όργανα
1. Γιατί η συμμετοχή του Συντονιστή και των Διευθυνόντων στις εξετάσεις οργάνων είναι προβληματική
Η διαδικασία εξέτασης στα μουσικά όργανα αποτελεί έναν από τους πιο εξειδικευμένους και απαιτητικούς τομείς της μουσικής εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση της τεχνικής, της ερμηνείας, της προόδου και της καλλιτεχνικής ωριμότητας ενός μαθητή απαιτεί βαθιά γνώση του συγκεκριμένου οργάνου και εξειδικευμένη παιδαγωγική εμπειρία.
Για τον λόγο αυτό, η συμμετοχή του Συντονιστή και των Διευθυνόντων στις εξετάσεις ως ψηφίζοντων μελών δημιουργεί σοβαρά παιδαγωγικά και δεοντολογικά ζητήματα, τα οποία επηρεάζουν άμεσα την αντικειμενικότητα της διαδικασίας, την εύρυθμη λειτουργία των Μουσικών Σχολείων και την ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνουν οι μαθητές.
1.1 Έλλειψη εξειδίκευσης στα όργανα
Ο Συντονιστής και οι Διευθύνοντες έχουν διοικητικό ρόλο και δεν διαθέτουν απαραίτητα ειδίκευση στα μουσικά όργανα. Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αξιολογήσουν με την απαιτούμενη ακρίβεια:
• την τεχνική αρτιότητα,
• την ερμηνευτική ποιότητα,
• το ύφος και τη μουσικότητα,
• την πρόοδο και τις δεξιότητες του μαθητή.
Η αξιολόγηση χωρίς εξειδίκευση οδηγεί σε μη αντικειμενικά αποτελέσματα, αποδυναμώνει την αξιοπιστία της διαδικασίας και επηρεάζει αρνητικά την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση των μαθητών.
Η σωστή και εξειδικευμένη αξιολόγηση είναι απαραίτητη ώστε οι μαθητές να λαμβάνουν ουσιαστική παιδαγωγική καθοδήγηση και ώστε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες τους.
1.2 Η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από ειδικούς
Η εξέταση στα μουσικά όργανα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από:
• τον καθηγητή του οργάνου, ή
• άλλο μέλος του προσωπικού με ίδια ή ανώτερη ειδίκευση στο συγκεκριμένο όργανο.
Μόνο έτσι διασφαλίζονται:
• η αξιοπιστία της διαδικασίας,
• η αντικειμενικότητα της αξιολόγησης,
• η παιδαγωγική εγκυρότητα των εξετάσεων,
• η εύρυθμη λειτουργία του θεσμού,
• η καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και στήριξη των μαθητών.
Σε διαφορετική περίπτωση, οι μαθητές παραμένουν εκτεθειμένοι σε αξιολογήσεις χωρίς επαρκή επιστημονική και καλλιτεχνική τεκμηρίωση, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πρόοδό τους και την εκπαιδευτική τους πορεία.
1.3 Ο ρόλος του Διευθύνοντος και του Συντονιστή είναι συντονιστικός και επιβλεπτικός, όχι εξεταστικός
Ο Διευθύνων
Ο Διευθύνων έχει ρόλο:
• οργάνωσης της διαδικασίας,
• συντονισμού του προγράμματος,
• διασφάλισης της ομαλής διεξαγωγής των εξετάσεων,
• εποπτείας της τήρησης των κανονισμών.
Ο ρόλος αυτός είναι απαραίτητος για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και την ορθή διεξαγωγή των εξετάσεων. Ωστόσο, δεν πρέπει να συμμετέχει στην επιτροπή αξιολόγησης ούτε να έχει δικαίωμα ψήφου, καθώς η αξιολόγηση των μουσικών οργάνων απαιτεί εξειδικευμένη μουσική γνώση που δεν εμπίπτει στον διοικητικό του ρόλο.
Ο Συντονιστής Μουσικών Σχολείων
Ο Συντονιστής πρέπει να έχει αποκλειστικά επιβλεπτικό ρόλο, περιορισμένο σε:
• παρακολούθηση της διαδικασίας,
• διασφάλιση της τήρησης των κανονισμών,
• υποστήριξη της ομαλής λειτουργίας των εξετάσεων.
Ο Συντονιστής δεν πρέπει να συμμετέχει στη βαθμολόγηση ούτε να έχει δικαίωμα ψήφου ή παρέμβασης στο αποτέλεσμα, ώστε να προστατεύεται η αντικειμενικότητα της διαδικασίας και να διασφαλίζεται ένα παιδαγωγικά ασφαλές περιβάλλον για μαθητές και εκπαιδευτικούς.
1. Επισημαίνω και γω με τη σειρά μου το γεγονός οτι θα δίνεται “Πιστοποιητικό Μουσικής Εκπαίδευσης” και όχι Απολυτήριο στα παιδιά που ολοκληρώνουν την πλήρη φοίτηση. Υπολείπεται σε κάτι το πρόγραμμα και ονομάζεται Πιστοποιητικό;
2. Είναι σημαντικό οι ώρες των προβών εκτός ωραρίου του σχολείου, τουλάχιστον για τις δράσεις μεγάλης κλίμακας στις οποίες είναι και υποχρεωμένοι να συμμετέχουν,να προσμετρούνται σαν παρουσίες και την επομένη να απαλλάσσονται από φοίτηση στο σχολείο.
3. Τα παιδιά χάνουν συχνά ώρες μαθήματος, λόγω προβών και δράσεων στις οποίες συμμετέχουν, καλό θα ήταν να μπει στους κανονισμούς η ενίσχυση των μαθητών στα εξεταζόμενα μαθήματα με φροντιστηρίο στα πλαίσια του σχολείου.
Μόλις πρόσεξα ότι στο (2) αφαιρέθηκε το ” “Απολυτήριο Μουσικού Σχολείου” σημαίνει το επίσημο σχολικό έγγραφο που πιστοποιεί την αποπεράτωση του Προγράμματος Σπουδών του Μουσικού Σχολείου στη Γ’ Λυκείου, με πλήρη φοίτηση, όπου το μάθημα Μουσική είναι εξεταζόμενο.” που περιλαμβανόταν στο προσχέδιο που μας δόθηκε. Όπως και το Πιστοποιητικό Σπουδών Μουσικού Σχολείου, που στην παρούσα πρόταση έχει διαφορετικό περιεχόμενο από αυτό που εισηγήθηκε το προσχέδιο. Αυτά είναι απαράδεκτα. Προφανώς και τα παιδιά των Μουσικών Σχολείων πρέπει να παίρνουν Απολυτήριο Μουσικού Σχολείου.
Επιπλέον, στο κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας μέχρι σήμερα καταγράφεται ότι στα παιδιά των Μουσικών Σχολείων προσφέρονται ενισχυτικά φροντιστήρια στο σχολείο τους για τα εξεταζόμενα μαθήματα, αναγνωρίζοντας την ανάγκη υποστήριξής τους στο βαρύ πρόγραμμα και στις απουσίες από μαθήματα λόγω των μουσικών τους υποχρεώσεων. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι υπήρχε αποφυγή ή αδυναμία υλοποίησης αυτής της παροχής. Εισηγούμαι αυτό να εισαχθεί στους κανονισμούς που τροχοδρομούνται για ψήφιση. (Ευχαριστώ τη μαμά που μου υπενθύμισε πράματα και έκανε καλές παρατηρήσεις!) Κατανοώ ότι η κουλτούρα της κοινωνίας μας δεν σηκώνει και δεν αποδέχεται ένα Μουσικό Σχολείο καθώς πρέπει, έιπαμε να υποχωρήσουμε και να συμβιβαστούμε με τα πολλαπλά συμφέροντα που παίζονται, αλλά…
Να καλωσορίσουμε, επιτέλους, την θεσμοθέτηση του Μουσικού Σχολείου, έστω και μετά από 20 περίπου χρόνια λειτουργίας των.
Η μοριοδότηση για εισαγωγή των αποφοίτων σε Τμήματα Πανεπιστημίων της Ελλάδας και της Κύπρου, είναι σημαντική στην αναγνώριση και επιβράβευση των τόσων κόπων των μαθητών μας.
Επίσης, η δημιουργία μουσικών τμημάτων στα Επιμορφωτικά Προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας (π.χ θεωρία της μουσικής) και λειτουργία τους στα ίδια τα Μουσικά Σχολεία θα είναι αρκετά υποβοηθητικό.
1. Να γίνει σαφής καθορισμός της συγκρότησης αγημάτων: να αποσαφηνιστεί αν η Γ΄ Γυμνασίου θα συμμετέχει με δικό της άγημα και συνακόλουθα με ξεχωριστό λάβαρο. Θα παρελαύνει με το λύκειο στο οποίο συστεγάζεται ή με τα γυμνάσια;
2. Οι μαθητικές εκλογές να ρυθμίζονται με ενιαίο τρόπο, κατ’ αναλογία με τα εξατάξια σχολεία, ώστε να διασφαλίζεται και νομικά η συμμετοχή των μαθητών των μουσικών σχολείων.
3. Ενσωμάτωση των προβών που αφορούν μεγάλες εκδηλώσεις στο ωρολόγιο πρόγραμμα, καθώς οι υφιστάμενες δύο περίοδοι χορωδίας δεν επαρκούν, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις συνεργασίας μαθητών Μουσικού και Γενικού σχολείου. Αυτό προκύπτει ως ανάγκη, αφού οι μαθητές παρουσιάζουν αυξημένη κόπωση και επιπλέον επιβαρύνονται με απώλεια διδακτικού χρόνου λόγω εντατικών προβών.
4. Θεσμοθέτηση του πρόσθετου 8ώρου στο Λύκειο που προκύπτει από τη λειτουργία του Μουσικού προγράμματος, με ρητή πρόβλεψη στους κανονισμούς.
5. Οι πολλές καλλιτεχνικές υποχρεώσεις των μαθητών (κύριες και παρεμφερείς) δεν τους αφήνουν ικανοποιητικό χρόνο μελέτης για το κύριό τους όργανο ιδιαίτερα στα ψηλά επίπεδα.
Ως γονέας μαθητή Α΄ Γυμνασίου που φοιτά σε Μουσικό Σχολείο, θα ήθελα να εκφράσω τη στήριξή μου στη θεσμοθέτηση και ενίσχυση του θεσμού, καθώς προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης των μαθητών τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε ακαδημαϊκό επίπεδο.
Ωστόσο, θεωρώ ότι το προτεινόμενο πλαίσιο, όπως παρουσιάζεται, είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και σε ορισμένα σημεία υπερβολικά αυστηρό για παιδιά αυτής της ηλικίας, τα οποία καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα διπλό και ιδιαίτερα επιβαρυμένο πρόγραμμα (πρωινό σχολείο και απογευματινή μουσική εκπαίδευση).
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνω τα ακόλουθα:
1. Να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στα όρια απουσιών, ειδικά όταν πρόκειται για τεκμηριωμένους λόγους υγείας ή υπερκόπωσης, δεδομένου του αυξημένου ημερήσιου ωραρίου των μαθητών.
2. Να μην προβλέπεται άμεσος τερματισμός φοίτησης λόγω πτώσης βαθμολογίας, αλλά να προηγείται περίοδος προειδοποίησης και υποστηρικτικής ενίσχυσης του μαθητή.
3. Να επανεξεταστεί η υποχρεωτική συμμετοχή σε δράσεις και εκδηλώσεις, ώστε να υπάρχει περιθώριο εξαίρεσης σε περιπτώσεις αυξημένων υποχρεώσεων ή ψυχολογικής πίεσης.
4. Να καθοριστούν πιο αντικειμενικά και σαφή κριτήρια όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της διαγωγής, ώστε να αποφεύγονται υποκειμενικές αξιολογήσεις που μπορεί να επηρεάσουν τη συνέχιση της φοίτησης.
5. Να δοθεί δυνατότητα δεύτερης ευκαιρίας ή και αλλαγής μουσικού οργάνου σε περιπτώσεις δυσκολίας, πριν την απόφαση για τερματισμό φοίτησης.
6. Να ενισχυθεί ο θεσμός της μερικής φοίτησης με πιο ευέλικτα κριτήρια, ώστε να λειτουργεί ως μηχανισμός αποσυμπίεσης για μαθητές που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο πλήρες πρόγραμμα.
7. Να προβλεφθεί υποστήριξη των μαθητών σε θέματα ψυχολογικής πίεσης και κόπωσης, καθώς το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και ενδέχεται να οδηγήσει σε εξουθένωση.
8. Να εξεταστεί η καθιέρωση ανώτατου ορίου ημερήσιου ωραρίου ή άλλων μέτρων που να διασφαλίζουν επαρκή χρόνο ξεκούρασης.
9. Να υπάρξει πρόνοια για ασφάλιση των μουσικών οργάνων που παρέχονται από το σχολείο, ώστε να μην επιβαρύνονται πλήρως οι οικογένειες σε περίπτωση φθοράς ή ζημιάς.
10. Πολύ σημαντικό θεωρώ επίσης να υπάρξει καλύτερος συντονισμός μεταξύ πρωινού και απογευματινού σχολείου. Οι μαθητές των Μουσικών Σχολείων έχουν αυξημένο φόρτο εργασίας και υποχρεώσεων, και για τον λόγο αυτό θα ήταν χρήσιμο οι εκπαιδευτικοί του πρωινού κύκλου να λαμβάνουν υπόψη αυτή την ιδιαιτερότητα. Αυτό δεν σημαίνει μείωση απαιτήσεων, αλλά μια λογική και παιδαγωγική ευελιξία ως προς εργασίες, προθεσμίες και φόρτο, ώστε να διασφαλίζεται η ισορροπία και η συνολική ευημερία των μαθητών.
Κλείνοντας, θεωρώ ότι ο θεσμός των Μουσικών Σχολείων είναι ιδιαίτερα σημαντικός και αξίζει να ενισχυθεί, αλλά με τρόπο που να στηρίζει τα παιδιά και να μην τα εξουθενώνει. Η ισορροπία μεταξύ ποιότητας εκπαίδευσης και ευημερίας των μαθητών είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία του.
Όχι κι άσχημα. Συγχαρητήρια.
Θεωρώ ωστόσο ότι θα έπρεπε να υπάρχει Επιθεωρητής/Επιθεωρήτρια Μουσικής ειδικά για τα Μουσικά Σχολεία. Πόσα να σηκώσει ο/η ΕΜΕ Μουσικής, ακόμα και με την υποστήριξη του Συντονιστή Μουσικών Σχολείων;
Στο 5.3 (α) (αν και δεν είμαι ειδική στη γλώσσα) νομίζω πρέπει να γίνει “Συνεργάζεται με τον Διευθύνοντα”.
Στο 5.5, σε σχέση με την επίσημη αλληλογραφία του Μουσικού Σχολείου ως προς το απογευματινό σκέλος δεν είναι και παράλογο και δυσλειτουργικό να υπογράφεται από τον Διευθυντή και να συνυπογράφεται από τον Διευθύνοντα; Δεν θα ‘πρεπε τουλάχιστον να είναι το ανάποδο και ίσως ακόμα καλύτερα να υπογράφεται μόνο από τον Διευθύνοντα και, προφανώς, να κοινοποιείται στην Διεύθυνση του φιλοξενούντος σχολείου, ώστε ο ένας/η μία να είναι ενήμερος/η για την δράση του άλλου/της άλλης;
Με την παρούσα παρέμβαση στη δημόσια διαβούλευση, επιθυμώ να καταθέσω συγκεκριμένες προτάσεις που ως γονέας μαθητή του μουσικού σχολείου έχω εντοπίσει και αφορούν τη δίκαιη αναγνώριση των κόπων και των επιδόσεων των μαθητών των Μουσικών Σχολείων. Παρά το υψηλό επίπεδο σπουδών, παρατηρώ έλλειμμα στη θεσμοθετημένη επιβράβευση των μαθητών σε σχέση με την πρόσβασή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Συγκεκριμένα προτείνω:
1. Μοριοδότηση Καλλιτεχνικής Διάκρισης (Πρότυπο Αθλητικών Σχολείων): Ζητώ την υιοθέτηση ενός συστήματος μοριοδότησης αντίστοιχου με αυτό που ισχύει για τους αθλητές-μαθητές. Οι μαθητές που επιτυγχάνουν υψηλές επιδόσεις στις τελικές εξετάσεις οργάνου ή διακρίνονται σε διεθνείς μουσικούς διαγωνισμούς, θα πρέπει να λαμβάνουν κάποιο πλεονέκτημα για την εισαγωγή τους σε Τμήματα Πανεπιστημίων της Ελλάδας και της Κύπρου.
2. Αναγνώριση Συμμετοχής σε Καλλιτεχνικές Δραστηριότητες: Η ενεργός συμμετοχή των μαθητών σε επίσημα μουσικά σύνολα (π.χ. Συμφωνική Ορχήστρα Νέων, χορωδίες, φιλαρμονικές ) και οι τακτικές εμφανίσεις σε εκδηλώσεις του Υπουργείου, θα πρέπει να μεταφράζονται σε «εκπαιδευτικές μονάδες» ή μόρια που θα ενισχύουν το Portfolio του μαθητή για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
3. Διασύνδεση με Μουσικά Πανεπιστήμια Ελλάδας: Προτείνεται η θεσμοθέτηση ειδικής μέριμνας για τους αποφοίτους των Μουσικών Σχολείων, ώστε το υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας στο κύριο όργανό τους να προσμετράται καθοριστικά στις Παγκύπριες Εξετάσεις (Πλαίσιο Πρόσβασης για Μουσικές Σπουδές), διασφαλίζοντας ότι οι θέσεις στα Πανεπιστήμια καταλαμβάνονται από τους πλέον κατάλληλους καλλιτεχνικά υποψηφίους.
4. Ανεξάρτητη Πιστοποίηση Επιπέδου:
Προτείνεται η θέσπιση ενός συστήματος αξιολόγησης και πιστοποίησης του επιπέδου δεξιοτεχνίας στο όργανο από εξωτερικό, ανεξάρτητο φορέα (π.χ. ειδική επιτροπή από ακαδημαϊκούς, καταξιωμένους σολίστ ή σε συνεργασία με Πανεπιστημιακά Ιδρύματα Μουσικών Σπουδών) και όχι αποκλειστικά από τους διδάσκοντες καθηγητές. Μια τέτοια αντικειμενική πιστοποίηση θα λειτουργεί ως εγγύηση για το υψηλό επίπεδο των αποφοίτων, αξιοκρατία εκμηδενίζοντας την υποψία για εύνοια καθώς επίσης θα ευθυγραμμίζει τα Μουσικά Σχολεία με τα διεθνή πρότυπα
Η μουσική όπως και ο αθλητισμός απαιτεί μεγάλη πειθαρχία και προσπάθειας. Είναι καιρός η πολιτεία να το αναγνωρίσει έμπρακτα τους κόπους των παιδιών μας.