Δέσμη νομοσχεδίων “Φορολογικής Μεταρρύθμισης”

Δ/νση Οικονομικής Πολιτικής και Ευρωπαϊκών Θεμάτων (Μονάδα Φορολογικής Πολιτικής)

Το Υπουργείο Οικονομικών εφαρμόζοντας το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠτΔ, αλλά και εισακούοντας το αίτημα της κοινωνίας και των φορέων της οικονομίας ευρύτερα, για  φορολογική μεταρρύθμιση, θέτει έξι (6) φορολογικά νομοσχέδια σε δημόσια διαβούλευση, το πλαίσιο των οποίων έχει συνομολογηθεί μετά την ολοκλήρωση ανεξάρτητης μελέτης  του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Κύπρου, γνωμοδότηση από ξένους εμπειρογνώμονες ως προς τη συμβατότητα του πλαισίου και των σχετικών διατάξεων με τους Ευρύτερους Κανόνες Κρατικών Ενισχύσεων, του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, Προτύπων και Αρχών, λαμβάνοντας σαφώς υπόψη τα απορρέοντα των δημοσίων διαβουλεύσεων που έχουν διεξαχθεί τόσο διμερώς, όσο και σε ανοικτές συναντήσεις με όλους τους φορείς της οικονομίας και κοινωνίας.

Η φορολογική μεταρρύθμιση αποτελεί για τη Κυβέρνηση, έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες για τη διαμόρφωση ενός δίκαιου, αποδοτικού και βιώσιμου οικονομικού συστήματος.

Σε μια εποχή αυξημένων δημοσιονομικών προκλήσεων, εντεινόμενης κοινωνικής ανισότητας και ανάγκης για προσέλκυση επενδύσεων, η ανάγκη αναδιάρθρωσης του φορολογικού πλαισίου καθίσταται επιτακτική.

Στόχος της φορολογικής μεταρρύθμισης δεν είναι μόνο η διατήρηση των δημόσιων εσόδων, αλλά η διασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και η πάταξη της φοροδιαφυγής. Μέσα από τη σωστή εφαρμογή μεταρρυθμιστικών μέτρων, η Κυβέρνηση επιδιώκει να αναβαθμίσει τον τρόπο λειτουργίας του φορολογικού μηχανισμού, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών και τη σταθερότητα της οικονομίας.

Το Υπουργείο Οικονομικών πληροφορεί τους ενδιαφερόμενους ότι, θέτει σε δημόσια διαβούλευση τους ακόλουθους Νόμους οι οποίοι βρίσκονται στο “Σχετικό Υλικό”:

  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμους,
  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Έκτακτης Εισφοράς για την Άμυνα της Δημοκρατίας Νόμους,
  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμους,
  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμους,
  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Εισπράξεως Φόρων Νόμους,
  • Νόμος που τροποποιεί τους περί Χαρτοσήμων Νόμους.

 

Ως εκ τούτου, το Υπουργείο Οικονομικών σας καλεί όπως υποβάλετε τα σχόλια ή τις απόψεις σας, μέχρι την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου, 2025.

 

Όνομα λειτουργού δημόσιας διαβούλευσης: Μονάδα Φορολογικής Πολιτικής
Email: registry@mof.gov.cy
Οικονομία και Χρηματοοικονομικά Θέματα
Νομοσχέδιο

4 Σχόλια

  1. 1. Κίνητρα για επαναπατρισμό εργαζομένων (ταλέντων)

    Τα φορολογικά κίνητρα για τον επαναπατρισμό εργαζομένων πρέπει να είναι στοχευμένα και να συνδέονται άμεσα με την προσέλκυση επιχειρηματικότητας, καινοτομίας και επενδύσεων.
    Δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος να παρέχονται κίνητρα απλώς και μόνο για να επιστρέψουν στην Κύπρο άτομα που θα εργαστούν ως υπάλληλοι χωρίς να συνεισφέρουν σε νέες θέσεις εργασίας, κύκλο εργασιών ή τεχνογνωσία.

    Πρόταση: Τα κίνητρα πρέπει να αφορούν:

    Επαναπατρισμό εργαζομένων που ιδρύουν καινοτόμες επιχειρήσεις ή start-ups.

    Επαγγελματίες που φέρνουν στην Κύπρο νέες επενδύσεις ή σημαντικό κύκλο εργασιών.

    Εξειδικευμένα στελέχη που καλύπτουν υψηλής τεχνογνωσίας θέσεις, οι οποίες σήμερα είναι κενές.

    2. Σύνδεση φορολογικής μεταρρύθμισης με την υπογεννητικότητα

    Η φορολογική μεταρρύθμιση πρέπει να είναι δίκαιη και να στοχεύει παράλληλα στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν λαμβάνεται υπόψη το οικογενειακό εισόδημα και η οικογενειακή κατάσταση.

    Η πρόταση του συμπολίτη μας Christos Constantinou για τη Θέσπιση Ενιαίας Οικογενειακής Φορολόγησης είναι άρτια τεκμηριωμένη και θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, καθώς εξασφαλίζει δικαιότερη φορολογική επιβάρυνση και παράλληλα ενισχύει την οικογένεια.

    3. Αφορολόγητο όριο και φορολογικές κλίμακες

    Δεν θεωρώ σκόπιμη την αλλαγή του αφορολόγητου ορίου και των φορολογικών κλιμάκων.

    Η παρούσα φορολογική πολιτική στην Κύπρο θεωρείται ανταγωνιστική σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ε.Ε.

    Η ενσωμάτωση της Οικογενειακής Φορολόγησης θα καταστήσει το σύστημα ακόμη πιο δίκαιο χωρίς να απαιτούνται ριζικές αλλαγές στις κλίμακες.

    Διατηρώντας το υφιστάμενο πλαίσιο, το κράτος συνεχίζει να εξασφαλίζει δημοσιονομικά πλεονάσματα. Αυτά τα πλεονάσματα μπορούν να κατευθυνθούν σε ουσιαστικές κοινωνικές πολιτικές και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.

    Ενδεικτικές προτεραιότητες αξιοποίησης πλεονασμάτων:

    Δημιουργία περισσότερων βρεφοκομικών σταθμών και νηπιαγωγείων, με στόχο τη μείωση του κόστους μέσω ενίσχυσης του ανταγωνισμού.

    Πλήρης επιδότηση διδάκτρων για τα πρώτα χρόνια φοίτησης.

    Ανάπτυξη περισσότερων σχολικών μονάδων με λιγότερους μαθητές ανά τάξη και επέκταση του ωραρίου λειτουργίας.

    Ασφάλεια στα σχολεία και καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών.

    Δημιουργία δομών πρόληψης και αντιμετώπισης νεανικής παραβατικότητας.

    Ενίσχυση του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων για βιωσιμότητα μακροπρόθεσμα, επιστρέφοντας τα χρήματα που χρωστά το κράτος στο ταμείο

  2. 1. Κίνητρα για επαναπατρισμό εργαζομένων (ταλέντων)

    Τα φορολογικά κίνητρα για τον επαναπατρισμό εργαζομένων πρέπει να είναι στοχευμένα και να συνδέονται άμεσα με την προσέλκυση επιχειρηματικότητας, καινοτομίας και επενδύσεων.
    Δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος να παρέχονται κίνητρα απλώς και μόνο για να επιστρέψουν στην Κύπρο άτομα που θα εργαστούν ως υπάλληλοι χωρίς να συνεισφέρουν σε νέες θέσεις εργασίας, κύκλο εργασιών ή τεχνογνωσία.

    Πρόταση: Τα κίνητρα πρέπει να αφορούν:

    Επαναπατρισμό εργαζομένων που ιδρύουν καινοτόμες επιχειρήσεις ή start-ups.

    Επαγγελματίες που φέρνουν στην Κύπρο νέες επενδύσεις ή σημαντικό κύκλο εργασιών.

    Εξειδικευμένα στελέχη που καλύπτουν υψηλής τεχνογνωσίας θέσεις, οι οποίες σήμερα είναι κενές.

    2. Σύνδεση φορολογικής μεταρρύθμισης με την υπογεννητικότητα

    Η φορολογική μεταρρύθμιση πρέπει να είναι δίκαιη και να στοχεύει παράλληλα στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν λαμβάνεται υπόψη το οικογενειακό εισόδημα και η οικογενειακή κατάσταση.

    Η πρόταση του συμπολίτη μας Christos Constantinou για τη Θέσπιση Ενιαίας Οικογενειακής Φορολόγησης είναι άρτια τεκμηριωμένη και θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, καθώς εξασφαλίζει δικαιότερη φορολογική επιβάρυνση και παράλληλα ενισχύει την οικογένεια.

    3. Αφορολόγητο όριο και φορολογικές κλίμακες

    Δεν θεωρώ σκόπιμη την αλλαγή του αφορολόγητου ορίου και των φορολογικών κλιμάκων.

    Η παρούσα φορολογική πολιτική στην Κύπρο θεωρείται ανταγωνιστική σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ε.Ε.

    Η ενσωμάτωση της Ενιαίας Οικογενειακής Φορολόγησης θα καταστήσει το σύστημα ακόμη πιο δίκαιο χωρίς να απαιτούνται ριζικές αλλαγές στις κλίμακες.

    Διατηρώντας το υφιστάμενο πλαίσιο, το κράτος συνεχίζει να εξασφαλίζει δημοσιονομικά πλεονάσματα. Αυτά τα πλεονάσματα μπορούν να κατευθυνθούν σε ουσιαστικές κοινωνικές πολιτικές και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.

    Ενδεικτικές προτεραιότητες αξιοποίησης πλεονασμάτων:

    Δημιουργία περισσότερων βρεφοκομικών σταθμών και νηπιαγωγείων, με στόχο τη μείωση του κόστους μέσω ενίσχυσης του ανταγωνισμού.

    Πλήρης επιδότηση διδάκτρων για τα πρώτα χρόνια φοίτησης.

    Ανάπτυξη περισσότερων σχολικών μονάδων με λιγότερους μαθητές ανά τάξη και επέκταση του ωραρίου λειτουργίας.

    Ασφάλεια στα σχολεία και καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών.

    Δημιουργία δομών πρόληψης και αντιμετώπισης νεανικής παραβατικότητας.

    Ενίσχυση του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων για βιωσιμότητα μακροπρόθεσμα, επιστρέφοντας τα χρήματα που χρωστά το κράτος στο ταμείο

  3. To add to the above
    Το ισχύον φορολογικό καθεστώς στην Κύπρο αντιμετωπίζει κάθε φορολογούμενο μεμονωμένα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την οικογενειακή του κατάσταση. Έτσι, ένα νοικοκυριό με ένα μόνο εισοδηματία ή πολλά εξαρτώμενα μέλη φορολογείται το ίδιο όπως ένα άτομο χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, γεγονός που δημιουργεί προφανείς ανισότητες. Ουσιαστικά, οικογένειες που επιλέγουν να μεγαλώσουν παιδιά ή στις οποίες ο ένας σύζυγος απέχει από την εργασία για να φροντίσει το σπίτι, επιβαρύνονται φορολογικά δυσανάλογα. Αυτή η προσέγγιση παραβλέπει την κοινωνική συμβολή της οικογένειας και θεωρεί δεδομένο ότι το εισόδημα ενός γονέα χωρίς υποχρεώσεις είναι ίσης «φοροδοτικής ικανότητας» με το εισόδημα ενός γονέα που συντηρεί πολλαπλά στόματα, μια προφανώς άδικη σύγκριση σε ηθικό και οικονομικό επίπεδο.
    Ειδικά οι πολύτεκνες και μονοεισοδηματικές οικογένειες υφίστανται τη μεγαλύτερη αδικία. Ένας μισθός που στηρίζει π.χ. τέσσερα μέλη οικογένειας φορολογείται σήμερα όπως ακριβώς ο ίδιος μισθός ενός εργένη, παρά το ότι στην πρώτη περίπτωση το εισόδημα πρέπει να καλύψει πολλαπλάσιες ανάγκες. Για παράδειγμα, σε μια οικογένεια όπου ο ένας σύζυγος κερδίζει €40.000 και ο άλλος μόνο €10.000, το σημερινό σύστημα οδηγεί τον πρώτο να πληρώσει φόρο περίπου €4.885, ενώ με ένα σύστημα κοινής φορολόγησης η συνολική επιβάρυνση της οικογένειας θα μπορούσε να πέσει περίπου στα €2.935. Η διαφορά είναι τεράστια και αναδεικνύει πόσο δυσανάλογα τιμωρείται ένας μονοεισοδηματίας γονέας σε σχέση με δύο ισομερώς εργαζόμενους συζύγους. Με απλά λόγια, το κράτος σήμερα ζητά περισσότερα από όσους έχουν περισσότερες οικογενειακές ευθύνες, κάτι που είναι κοινωνικά άδικο. Αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά για την απόκτηση παιδιών και υποτιμά την ανεκτίμητη προσφορά χρόνου και φροντίδας του γονέα που μένει σπίτι.
    Η λύση που προτείνεται – η ενιαία οικογενειακή φορολόγηση – έρχεται να αποκαταστήσει αυτή την αδικία. Σε αυτό το σύστημα το οικογενειακό εισόδημα θα φορολογείται με βάση το μέσο εισόδημα ανά μέλος, δίνοντας φορολογικές ανάσες ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας. Διεθνείς πρακτικές επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα και το δίκαιο αυτής της προσέγγισης. Στη Γαλλία, εφαρμόζεται το quotient familial, όπου το συνολικό εισόδημα διαιρείται με έναν συντελεστή ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας – με αποτέλεσμα οι πολύτεκνες οικογένειες να φορολογούνται πολύ ελαφρύτερα. Στη Γερμανία, το σύστημα διαχωρισμού εισοδήματος των συζύγων (Ehegattensplitting) επιτρέπει την από κοινού δήλωση: το εισόδημα μοιράζεται θεωρητικά στα δύο και έτσι ένα ζευγάρι πληρώνει φόρο σαν να είχε ο καθένας το μισό εισόδημα. Αυτό οδηγεί σε αισθητά χαμηλότερο μέσο φορολογικό συντελεστή όταν υπάρχει μεγάλη εισοδηματική ψαλίδα, κάνοντας τη φορολογική επιβάρυνση πιο ισότιμη μεταξύ των συζύγων. Οι οικογένειες με έναν μόνο εργαζόμενο ωφελούνται ιδιαίτερα, καθώς ο ένας μισθός φορολογείται σαν δύο μικρότεροι – προσφέροντας σημαντική ελάφρυνση στα μονοεισοδηματικά νοικοκυριά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντίστοιχα, τα παντρεμένα ζευγάρια που κάνουν κοινή δήλωση απολαμβάνουν σχεδόν διπλάσια φορολογικά όρια και απαλλαγές σε σύγκριση με τους άγαμους, εξαλείφοντας σε μεγάλο βαθμό την «ποινή γάμου» και προστατεύοντας τα οικογενειακά εισοδήματα από υψηλούς συντελεστές. Όλες αυτές οι περιπτώσεις δείχνουν πως η φορολογική πολιτική μπορεί να προσαρμοστεί στις οικογενειακές ανάγκες, μοιράζοντας δίκαια τα βάρη και αναγνωρίζοντας ότι η ικανότητα πληρωμής φόρου επηρεάζεται από τα εξαρτώμενα μέλη.
    Μπορούμε επίσης να επισημάνουμε ότι, πέραν της άμεσης φορολόγησης, το σημερινό σύστημα δημιουργεί άνιση επιβάρυνση και μέσω της έμμεσης φορολογίας, ιδίως του ΦΠΑ. Μια οικογένεια με τρία ή τέσσερα μέλη, λόγω αυξημένων καταναλωτικών αναγκών (π.χ. τρόφιμα, ένδυση, σχολικά, μεταφορές), καταλήγει να πληρώνει σημαντικά μεγαλύτερο συνολικό ποσό ΦΠΑ σε σχέση με ένα άτομο που ζει μόνο του, ακόμη κι αν το κατά κεφαλήν εισόδημά τους είναι χαμηλότερο. Με άλλα λόγια, οι μεγαλύτερες οικογένειες όχι μόνο φορολογούνται δυσανάλογα μέσω της ατομικής φορολόγησης, αλλά συνεισφέρουν και αναλογικά περισσότερα στα δημόσια έσοδα μέσω της κατανάλωσης, γεγονός που ενισχύει την ανάγκη για ένα δίκαιο και εξισορροπημένο πλαίσιο φορολόγησης.
    Σε τελική ανάλυση, το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά βαθιά κοινωνικό και ηθικό. Η οικογένεια αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της κοινωνίας μας και αξίζει μια φορολογική αντιμετώπιση που να αντικατοπτρίζει τη συμβολή και τις ανάγκες της. Η εισαγωγή ενιαίας οικογενειακής φορολόγησης θα στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ότι το κράτος στέκει δίπλα στους γονείς που αγωνίζονται να μεγαλώσουν την επόμενη γενιά Κυπρίων. Σε μια χώρα όπου ο δείκτης γεννητικότητας έχει κατρακυλήσει γύρω στο 1,3 παιδιά ανά γυναίκα – επίπεδο επικίνδυνα χαμηλό για το δημογραφικό μας μέλλον η στήριξη των οικογενειών δεν είναι απλώς θέμα αριθμών, αλλά ζήτημα επιβίωσης και δικαιοσύνης. Είναι βαθιά άδικο οι μητέρες και οι πατέρες που θυσιάζουν καριέρα, χρόνο και πόρους για τα παιδιά τους να τιμωρούνται φορολογικά αντί να ανταμείβονται. Μια πιο ανθρώπινη και δίκαιη φορολογική πολιτική θα αναγνωρίσει έμπρακτα αυτή τη θυσία, ελαφρύνοντας το βάρος τους. Θα δώσει ανάσα στη μεσαία τάξη που σηκώνει δυσανάλογο φορτίο σήμερα και θα ανανεώσει την ελπίδα ότι σε αυτόν τον τόπο αξίζει να δημιουργείς και να μεγαλώνεις οικογένεια. Πρόκειται τελικά για μια επένδυση στο μέλλον της πατρίδας μας: δείχνοντας εμπράκτως την εκτίμηση και τη φροντίδα μας προς τις οικογένειες, θεμελιώνουμε μια Κύπρο πιο δίκαιη, με κοινωνική συνοχή και προοπτική για τις επόμενες γενιές.
    Το μέτρο της ενιαίας οικογενειακής φορολόγησης μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, για τον πολιτικό που θα έχει το θάρρος και την αποφασιστικότητα να το υλοποιήσει. Ένα τέτοιο βήμα θα αποτελέσει απόδειξη πραγματικής ηγεσίας και δέσμευσης προς το κοινό συμφέρον, στέλνοντας το μήνυμα ότι η πολιτική μπορεί να υπηρετεί τους πολλούς και όχι τους λίγους.

  4. Εισήγηση: Θέσπιση Ενιαίας Οικογενειακής Φορολόγησης στην Κύπρο
    Περίληψη
    Προτείνεται η υιοθέτηση ενός συστήματος ενιαίας οικογενειακής φορολόγησης, όπου η φορολόγηση βασίζεται στο συνολικό εισόδημα της οικογένειας και προσαρμόζεται με βάση τον αριθμό των μελών της. Η πρόταση στοχεύει στην στήριξη των νέων οικογενειών, στην προώθηση της τεκνοποίησης και στην δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών, ειδικά σε περιπτώσεις όπου ένας εκ των δύο συζύγων είναι υποαπασχολούμενος λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων.

    Σημερινή Κατάσταση στην Κύπρο
    Το φορολογικό σύστημα της Κύπρου βασίζεται στην ατομική φορολόγηση: κάθε φορολογούμενος θεωρείται ανεξάρτητη οικονομική μονάδα. Δεν λαμβάνεται υπόψη αν κάποιος έχει σύζυγο με χαμηλό ή καθόλου εισόδημα, ούτε ο αριθμός των εξαρτώμενων μελών επηρεάζει ουσιαστικά το φορολογητέο εισόδημα ή τον φορολογικό συντελεστή. Αυτό οδηγεί σε άδικες επιβαρύνσεις για τις οικογένειες που επιλέγουν να έχουν παιδιά ή που στηρίζονται από έναν μόνο εισοδηματία.

    Η Πρόταση
    Να δοθεί η επιλογή κοινής οικογενειακής φορολόγησης, όπου:

    Το συνολικό εισόδημα της οικογένειας (των συζύγων ή και των εξαρτώμενων μελών, όπου ισχύει) υπολογίζεται ενιαία

    Στη συνέχεια, εφαρμόζεται ένα σύστημα “μοναδιαίων μεριδίων” (quotients) για να υπολογιστεί ο τελικός φορολογικός συντελεστής

    Ο τελικός φόρος υπολογίζεται επί του μέσου εισοδήματος ανά “μονάδα”, και προσαρμόζεται βάσει αριθμού μελών

    Παράδειγμα:
    Ζευγάρι με 2 παιδιά:

    Ο ένας σύζυγος εργάζεται και έχει ετήσιο εισόδημα 30.000€

    Ο άλλος σύζυγος εργάζεται μερικώς ή καθόλου και έχει εισόδημα 10.000€

    Σύνολο οικογενειακού εισοδήματος: 40.000€

    Σύμφωνα με την πρόταση:

    Η οικογένεια έχει 2 γονείς + 2 παιδιά = 3 “φορολογικές μονάδες” (π.χ. 1 για κάθε γονέα, 0,5 ανά παιδί)

    Το εισόδημα 40.000€ διαιρείται δια 3 = 13.333€ ανά μονάδα

    Ο φόρος υπολογίζεται βάσει αυτού του μέσου όρου, και κατόπιν πολλαπλασιάζεται επί 3

    Το αποτέλεσμα είναι πολύ χαμηλότερη συνολική φορολογία απ’ ό,τι με το ατομικό σύστημα

    Τι εφαρμόζεται στο εξωτερικό
    1. Γαλλία – Quotient Familial
    Η οικογένεια θεωρείται μία φορολογική μονάδα και το εισόδημα διαιρείται με έναν “συντελεστή οικογενειακού ισοδυναμίας”.

    2 ενήλικες = 2 μονάδες, κάθε παιδί = 0.5 μονάδα, 3ο παιδί και άνω = 1 μονάδα

    Ο φόρος υπολογίζεται βάσει του εισοδήματος ανά μονάδα και μειώνεται αισθητά για τις πολύτεκνες οικογένειες

    Αποτέλεσμα: Ενισχύονται οι οικογένειες με παιδιά, και ενθαρρύνεται η τεκνοποίηση

    2. Γερμανία – Ehegattensplitting
    Οι σύζυγοι μπορούν να δηλώσουν από κοινού και να μοιράσουν ισομερώς το συνολικό τους εισόδημα

    Αυτό επιτρέπει στον σύζυγο με υψηλότερο εισόδημα να φορολογηθεί με χαμηλότερο συντελεστή

    Αποτέλεσμα: Στήριξη των μονοεισοδηματικών νοικοκυριών, που είναι συχνή περίπτωση σε οικογένειες με μικρά παιδιά

    3. Ηνωμένες Πολιτείες – Joint Filing
    Τα παντρεμένα ζευγάρια μπορούν να κάνουν κοινή φορολογική δήλωση (joint filing), κάτι που αυξάνει το αφορολόγητο και οδηγεί σε ευνοϊκότερες κλίμακες.

    Αποτέλεσμα: Υψηλότερη προστασία οικογενειών με ανισότητα εισοδημάτων μεταξύ των συζύγων

    Οφέλη για την Κύπρο
    Στήριξη της οικογένειας ως θεσμού, ιδιαίτερα των νέων και πολύτεκνων οικογενειών

    Ενίσχυση της τεκνοποίησης σε μια χώρα με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα

    Δικαιότερη φορολογική μεταχείριση νοικοκυριών με το ίδιο συνολικό εισόδημα αλλά διαφορετική κατανομή

    Μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης για τους μονοεισοδηματίες και τις μητέρες/πατέρες που φροντίζουν τέκνα

    Ενίσχυση της μεσαίας τάξης, η οποία σήμερα σηκώνει δυσανάλογο βάρος

    Συμπέρασμα
    Η υιοθέτηση ενιαίας οικογενειακής φορολόγησης στην Κύπρο είναι ένα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης, οικονομικής ενίσχυσης της οικογένειας και στρατηγικής απάντησης στο δημογραφικό πρόβλημα. Με σαφή διεθνή πρότυπα και θετικά αποτελέσματα στις χώρες που εφαρμόστηκε, μπορεί να αποτελέσει πυλώνα μιας ευρύτερης φορολογικής και κοινωνικής μεταρρύθμισης υπέρ της οικογένειας.

Αφήστε μια απάντηση

Back to top button
Μετάβαση στο περιεχόμενο