06 – Εθνικός Συντονιστής Πολιτικής Προστασίας

6.-(1) Διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, κατόπιν εισήγησης του Προέδρου της Δημοκρατίας και πρότασης του Υπουργού, Εθνικός Συντονιστής Πολιτικής Προστασίας.

(2) Ο Εθνικός Συντονιστής είναι ο επικεφαλής του Εθνικού Μηχανισμού κατά τη διάρκεια αντιμετώπισης και διαχείρισης κρίσεων με βάση το Βασικό Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Κρίσεων.

(3) Ο Εθνικός Συντονιστής μπορεί να προέρχεται είτε από τον δημόσιο είτε από τον ιδιωτικό τομέα. Η θητεία του καθορίζεται στην πράξη διορισμού, λήγει το αργότερο τρεις (3) μήνες μετά τη λήξη της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας και δεν δύναται να υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη, με δυνατότητα ανανέωσης μέχρι συνολική θητεία δέκα (10) χρόνια. Ο Εθνικός Συντονιστής εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι τον διορισμό νέου προσώπου:

Νοείται ότι, σε περίπτωση που δημόσιος υπάλληλος διορίζεται ως Εθνικός Συντονιστής, τότε αυτός καθ’ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του στη θέση του Εθνικού Συντονιστή απολαύει των ωφελημάτων που ήθελε με απόφασή του καθορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο, περιλαμβανομένου του δικαιώματος συνυπολογισμού των απολαβών του ως Εθνικός Συντονιστής στις συντάξιμες απολαβές του ως δημοσίου υπαλλήλου:

Νοείται περαιτέρω ότι, στην περίπτωση αφυπηρέτησης δημοσίου υπαλλήλου από τη θέση του Εθνικού Συντονιστή, τα ωφελήματα αφυπηρέτησής του υπολογίζονται στις ετήσιες απολαβές που αυτός λαμβάνει κατά την ημερομηνία αφυπηρέτησής του ως Εθνικός Συντονιστής:

Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που ιδιώτης διορίζεται ως Εθνικός Συντονιστής, δεν επιτρέπεται να ασκεί οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα ή εργασία ή να ασχολείται σε επιχείρηση οποιασδήποτε φύσης ή να δέχεται πληρωμή από οποιαδήποτε άλλη απασχόληση ή εργασία.

(4) Νοείται ότι, ανεξαρτήτως των διατάξεων του παρόντος άρθρου, το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται, μετά από εισήγηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, να παύσει τον Εθνικό Συντονιστή όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο.

(5) Το πρόσωπο που διορίζεται στη θέση του Εθνικού Συντονιστή απαιτείται να είναι πρόσωπο εγνωσμένου ήθους και επαγγελματικής ακεραιότητας και να διαθέτει εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων ή εκτάκτων καταστάσεων.

(6) Ο Εθνικός Συντονιστής μπορεί να υποβάλει οποτεδήποτε παραίτηση, η οποία υποβάλλεται γραπτώς στο Υπουργικό Συμβούλιο και ισχύει από την ημερομηνία αποδοχής της.

(7) Σε κατάσταση πολιτικής προστασίας, ο Εθνικός Συντονιστής έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
(α) Έχει την αποκλειστική ευθύνη για τον συντονισμό όλων των Τμημάτων και των Εμπλεκόμενων Φορέων που συμμετέχουν στην αντιμετώπιση κρίσεων·
(β) Έχει το γενικό πρόσταγμα σε ό,τι αφορά τη διασπορά, τις μετακινήσεις και τη διάταξη δυνάμεων κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης της κρίσης, ανεξαρτήτως υπηρεσίας που ανήκουν·
(γ) Έχει τη δυνατότητα ενεργοποίησης των απαραίτητων μέσων σε κρίση, ανεξαρτήτως υπηρεσίας που ανήκουν·
(δ) Ενημερώνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Υπουργό, για τη συνολική εικόνα της κρίσης·
(ε) Υποβάλλει εισηγήσεις στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον Υπουργό για τη βέλτιστη επιλογή ανάληψης δράσης κατά την αντιμετώπιση της κρίσης βάσει των δεδομένων που έχει συλλέξει, την ανταλλαγή απόψεων με τους επικεφαλής των Τμημάτων και των Εμπλεκόμενων Φορέων και της τεχνογνωσίας του, και εφαρμόζει τις αποφάσεις τους·
(στ) Βρίσκεται στο Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων και συντονίζει τις δυνάμεις παρέμβασης σε άμεση επικοινωνία και συνεργασία με τους επικεφαλής των Τμημάτων και των Εμπλεκόμενων Φορέων·
(ζ) Αποφασίζει για την υποβολή αιτήματος ενεργοποίησης του ευρωπαϊκού μηχανισμού rescEU ή και οποιαδήποτε άλλης διεθνούς βοήθειας·
(η) Έχει την ευθύνη, σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις ή εκκένωση κοινοτήτων, να το υποδεικνύει στα Τμήματα ή/και Εμπλεκόμενους Φορείς·
(θ) Έχει την ευθύνη για τη δημόσια επικοινωνία με στόχο την μείωση του κινδύνου μετάδοσης αντιφατικών μηνυμάτων προς τους πολίτες ή/και πλημμελούς ενημέρωσης.

(8) Αναφορικά με την πρόληψη και την ετοιμότητα, ο Εθνικός Συντονιστής:
(α) διαμορφώνει εισηγήσεις και παρέχει συστάσεις στον Υπουργό για τη βελτίωση της λειτουργίας του Εθνικού Μηχανισμού βάσει ανάλυσης κινδύνων και εντοπισμένων αδυναμιών,
(β) παρακολουθεί την εφαρμογή των συστάσεων από τα Τμήματα ή/και τους Εμπλεκόμενους Φορείς μέσω των ετήσιων σχεδίων δράσης τους ή και άλλων σχετικών εγγράφων, ή διαβουλεύσεων για το σκοπό αυτό,
(γ) συμβουλεύει αναφορικά με την αναθεώρηση και βελτίωση των Ειδικών Εθνικών Σχεδίων,
(δ) καταρτίζει 5ετές Σχέδιο Δράσης, με τη συμβολή των Τμημάτων και Εμπλεκόμενων Φορέων, για τη βελτίωση του υφιστάμενου συστήματος αντιμετώπισης κρίσεων ώστε να δημιουργηθεί ενοποιημένο σύστημα αντιμετώπισης κρίσεων.

Τέλος