57 – Πειθαρχική δίωξη ύστερα από ποινική δίωξη

Πειθαρχική δίωξη ύστερα από ποινική δίωξη
10.(1) Μέλος που διώχτηκε για ποινικό αδίκημα και δε βρέθηκε ένοχο, δεν μπορεί να διωχθεί πειθαρχικά με την ίδια κατηγορία, μπορεί όμως να διωχθεί για πειθαρχικό παράπτωμα που προκύπτει από τη διαγωγή του, η οποία σχετίζεται με την ποινική υπόθεση, αλλά δεν εγείρει το ίδιο επίδικο θέμα όπως εκείνο της κατηγορίας στη ποινική δίωξη.

(2) Όταν μέλος καταδικαστεί από το Δικαστήριο για αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθική αισχρότητα και είτε η καταδίκη επικυρωθεί κατ’ έφεση είτε δεν ασκηθεί έφεση, το Συμβούλιο λαμβάνει το ταχύτερο αντίγραφο των πρακτικών του Δικαστηρίου, το οποίο εκδίκασε την υπόθεση ή άλλου ιεραρχικά ανώτερου Δικαστηρίου, το οποίο επιλήφθηκε της υπόθεσης ανάλογα με την περίπτωση και τα αποστέλλει μαζί με την απόφαση του Δικαστηρίου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Το Πειθαρχικό Συμβούλιο λαμβάνει ως δεδομένη την ύπαρξη ή την ανυπαρξία πραγματικών γεγονότων ως βεβαιώθηκαν ρητώς στην ποινική δίκη και χωρίς περαιτέρω έρευνα καλεί το μέλος να παραθέσει τις θέσεις του και να υποβάλει οποιαδήποτε στοιχεία επιθυμεί, για σκοπούς επιβολής πειθαρχικής ποινής.

Τέλος