35 – Αστική Ευθύνη.

34.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του περί Ορισμένων Πτυχών που αφορούν τις Συμβάσεις για τις Πωλήσεις Αγαθών Νόμου και του περί της Έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων και Καταχώρισης Αντιπροσωπευτικών Αγωγών για την Προστασία των Συλλογικών Συμφερόντων των Καταναλωτών Νόμου, παράβαση οποιασδήποτε υποχρέωσης που επιβάλλεται από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1781 ή/και τον παρόντα Νόμο ή/και τους Κανονισμούς, αποτελεί αστικό αδίκημα δυνάμει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, έναντι οποιουδήποτε προσώπου που έχει υποστεί ζημιά από την παράβαση της υποχρέωσης αυτής.

(2) Παράβαση οποιασδήποτε υποχρέωσης δυνάμει του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1781 ή/και του παρόντος Νόμου ή/και των Κανονισμών από οποιοδήποτε πρόσωπο δημιουργεί, με την επιφύλαξη των νομικών αρχών που εφαρμόζονται σε αγωγές για αθέτηση θέσμιων καθηκόντων, αγώγιμο δικαίωμα προς όφελος του ζημιωθέντος προσώπου.

(3) Η δυνάμει του εδαφίου (1) και (2) ευθύνη δεν δύναται να περιοριστεί η να αποκλειστεί με οποιοδήποτε συμβατικό όρο, με οποιαδήποτε ειδοποίηση ή άλλη πρόνοια.

(4) Στο παρόν άρθρο ο όρος «ζημιά» σημαίνει σωματική βλάβη ή θάνατο.

Τέλος