21 – Εξαίρεση Χρήσης Βιομετρικής Ταυτοποίησης σε Πραγματικό Χρόνο
Ο περί της Τεχνητής Νοημοσύνης Νόμος του 2026
Ο Επίτροπος δύναται μέσω δευτερογενής νομοθεσίας, να καθορίσει κανόνες για την πλήρη ή μερική έγκριση της χρήσης συστημάτων εξ αποστάσεως βιομετρικής ταυτοποίησης «σε πραγματικό χρόνο» σε δημόσια προσβάσιμους χώρους, για σκοπούς επιβολής του νόμου εντός των ορίων και υπό προϋποθέσεις που απαριθμούνται στο Άρθρο 5(1)(η), (2) και (3) του Κανονισμού, βάσει κριτηρίων που εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η χρήση που εγκρίνεται κατ’ εφαρμογή του παρόντος άρθρου, εξαιρείται από τις απαγορευμένες πρακτικές που ορίζονται στο Άρθρο 5 του Κανονισμού.
Τέλος
This provision concerns an exceptional derogation from an otherwise prohibited AI practice and directly engages privacy, data protection and other fundamental rights. The essential limits of such a power should therefore be determined by primary legislation, not executive discretion.
Suggested – Codify in the Law itself the exhaustive permitted purposes, necessity and proportionality thresholds, independent prior authorisation, temporal/geographical/person-specific limits, fundamental-rights assessment, human oversight, data deletion, audit and effective review. Secondary legislation should regulate implementation only and must not expand the circumstances permitted by the Regulation.
Consider expressly preserving Cyprus’s power to impose stricter safeguards or prohibitions where permitted by Union law.
Η δυνατότητα έγκρισης χρήσης συστημάτων εξ αποστάσεως βιομετρικής ταυτοποίησης «σε πραγματικό χρόνο» είναι εξαιρετικά ευαίσθητη. Ο Κανονισμός απαιτεί λεπτομερείς εθνικούς κανόνες για αίτηση, χορήγηση, άσκηση, εποπτεία και αναφορά, προηγούμενη άδεια δικαστικής ή ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, εκτός περιορισμένων περιπτώσεων επείγοντος.
Εισήγηση: οι ουσιώδεις εγγυήσεις να περιληφθούν στον ίδιο τον νόμο και όχι να αφεθούν αποκλειστικά σε δευτερογενή νομοθεσία: αρμόδια αρχή αδειοδότησης, τεκμηριωμένο αίτημα, χρονικά/γεωγραφικά/προσωπικά όρια, αξιολόγηση αντικτύπου στα θεμελιώδη δικαιώματα, υποχρέωση καταχώρισης, κοινοποίηση στις εποπτικές αρχές, κανόνες επείγοντος και άμεση διαγραφή δεδομένων όταν δεν εγκρίνεται η χρήση.