18 – Έκδοση Κανονισμών και Διαταγμάτων
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2025
18.
(1)Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εκδίδει Κανονισμούς που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας για τη ρύθμιση κάθε θέματος, το οποίο δυνάμει του νόμου χρειάζεται να καθορισθεί ή είναι δεκτικό καθορισμού, για την καλύτερη εφαρμογή των διατάξεων του νόμου.
(2) Η έκδοση Κανονισμών δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του νόμου.
(3) Ο Υπουργός δύναται να εκδίδει Διατάγματα αναφορικά με τη ρύθμιση του ύψους των τελών ή/και των διαδικασιών αδειοδότησης των παροχέων ή/και οποιονδήποτε άλλων διαδικασιών ή και κριτηρίων απαιτούνται για την καλύτερη εφαρμογή του νόμου και των Κανονισμών.
Τέλος
Περιγραφή διάταξης: Το Άρθρο 18 παρέχει εξουσιοδότηση για την έκδοση κανονισμών και/ή διαταγμάτων με σκοπό την εφαρμογή και εξειδίκευση των διατάξεων του Νόμου, καλύπτοντας ζητήματα διαδικαστικά, τεχνικά και οργανωτικά.
Νομικά ζητήματα / Παρατηρήσεις:
1. Έκταση και όρια της κανονιστικής εξουσιοδότησης: Η διάταξη διατυπώνεται με ευρύ τρόπο, χωρίς σαφή καθορισμό του περιεχομένου, των ορίων και του σκοπού της παρεχόμενης εξουσιοδότησης. Η γενικότητα αυτή εγείρει ζήτημα συμμόρφωσης με την αρχή της νομιμότητας και της διάκρισης των εξουσιών.
2. Μεταφορά ουσιώδους ρυθμιστικού περιεχομένου εκτός νόμου: Η δυνατότητα ρύθμισης βασικών ζητημάτων μέσω κανονισμών ή διαταγμάτων, χωρίς επαρκή καθοδήγηση στο πρωτογενές νομοθετικό κείμενο, ενδέχεται να οδηγήσει σε μεταφορά του πυρήνα της ρύθμισης εκτός του Νόμου.
3. Σχέση με δικαιώματα και υποχρεώσεις των ρυθμιζόμενων φορέων: Δεδομένου ότι οι κανονιστικές πράξεις δύνανται να επηρεάζουν δικαιώματα και υποχρεώσεις φυσικών και νομικών προσώπων, η εξουσιοδότηση οφείλει να είναι ειδική και σαφής, ώστε να διασφαλίζεται η προβλεψιμότητα και η ασφάλεια δικαίου.
4. Διαδικαστικές εγγυήσεις κατά την έκδοση κανονισμών: Δεν προβλέπονται ρητά διαδικαστικές εγγυήσεις, όπως δημόσια διαβούλευση, δημοσίευση σχεδίων ή κοινοβουλευτικός έλεγχος, γεγονός που δημιουργεί ανάγκη θεσμικής ενίσχυσης της διαφάνειας.
5. Συστηματική συνοχή με τον Νόμο: Η εξουσιοδότηση του Άρθρου 18 συνδέεται με πληθώρα διατάξεων του Νόμου (ιδίως Άρθρα 2, 8–15 και 17), χωρίς σαφή ιεράρχηση των θεμάτων που δύνανται να ρυθμιστούν δευτερογενώς.
Συμπέρασμα – Παρατήρηση: Προκύπτει ανάγκη σαφέστερου καθορισμού της έκτασης και των ορίων της κανονιστικής εξουσιοδότησης του Άρθρου 18, με ειδικότερη περιγραφή των ρυθμιζόμενων θεμάτων και ενσωμάτωση βασικών εγγυήσεων διαφάνειας, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου και η θεσμική ισορροπία κατά την εφαρμογή του Νόμου.
Εισηγούμαστε τη σύσταση Συμβουλευτικής Επιτροπής για τη διαμόρφωση των κανονισμών εφαρμογής του νόμου, με συμμετοχή:
• των αρμόδιων κρατικών φορέων,
• και εκπροσώπων οργανωμένων συνόλων.
Η Επιτροπή θα συμβάλει στην εξειδίκευση θεμάτων ποιότητας, ελέγχου και αξιολόγησης, διασφαλίζοντας ενιαία και αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας.
Το Άρθρο 18 είναι απαραίτητο για την πρακτική εφαρμογή του Νόμου, ωστόσο χρειάζεται ενίσχυση με ρητές αρχές διαφάνειας, αντικειμενικότητας, αναλογικότητας και ίσης μεταχείρισης, ώστε οι Κανονισμοί/Διατάγματα να μην οδηγούν σε απρόβλεπτες ή δυσανάλογες απαιτήσεις και κόστη για τους αδειοδοτημένους φορείς. Προτείνεται να προβλεφθεί ότι (α) οι Κανονισμοί καθορίζουν με σαφήνεια κατηγορίες αδειών, κριτήρια, διαδικασίες και μηχανισμούς ιχνηλασιμότητας/επαλήθευσης πιστοποιητικών, (β) τα Διατάγματα του Υπουργού περιορίζονται σε τέλη και καθαρά τεχνικά/διαδικαστικά θέματα εφαρμογής (όχι σε ουσιώδη κριτήρια που ανήκουν σε Κανονισμούς), (γ) όλα δημοσιεύονται εγκαίρως με εύλογο μεταβατικό χρόνο συμμόρφωσης, και (δ) τα τέλη τελούν σε εύλογη σχέση με το διοικητικό κόστος. Έτσι προστατεύεται η ασφάλεια και η ποιότητα, χωρίς στρέβλωση ανταγωνισμού ή διοικητικό αιφνιδιασμό.
Πρόταση
18.—(1) Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εκδίδει Κανονισμούς, οι οποίοι δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, για τη ρύθμιση κάθε θέματος το οποίο, δυνάμει του παρόντος Νόμου, χρήζει καθορισμού ή είναι δεκτικό καθορισμού, για την καλύτερη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου.
18.—(2) Οι Κανονισμοί δύνανται, ενδεικτικά, να ρυθμίζουν:
(α) τις κατηγορίες αδειών, το πεδίο εφαρμογής τους και τυχόν υποκατηγορίες·
(β) τα ελάχιστα κριτήρια, τα απαιτούμενα τεκμήρια και τα τυποποιημένα έντυπα/διαδικασίες αξιολόγησης και ανανέωσης·
(γ) τους κανόνες έγκρισης προγραμμάτων, τα ελάχιστα μαθησιακά αποτελέσματα και τις ελάχιστες απαιτήσεις αξιολόγησης·
(δ) τους κανόνες ιχνηλασιμότητας και επαληθευσιμότητας (verification) των πιστοποιητικών, συμπεριλαμβανομένων μοναδικών αναγνωριστικών και βασικών προδιαγραφών μητρώων·
(ε) τη μορφή, το ελάχιστο περιεχόμενο και τους κανόνες λειτουργίας μητρώων/αρχείων·
(στ) τις διαδικασίες ελέγχου/εποπτείας, περιλαμβανομένης της δυνατότητας ελέγχου εξ αποστάσεως (remote), όπου είναι πρακτικά εφικτό·
(ζ) ειδικότερα ζητήματα προστασίας εμπιστευτικότητας, πνευματικής ιδιοκτησίας, εμπορικού απορρήτου και δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά την αδειοδότηση, έγκριση προγραμμάτων και εποπτεία.
18.—(3) Ο Υπουργός δύναται να εκδίδει Διατάγματα αναφορικά με:
(α) το ύψος, τη διάρθρωση και τις κατηγορίες των τελών αδειοδότησης
(β) την τυποποίηση εντύπων και την ηλεκτρονική υποβολή/διαχείριση αιτήσεων, μητρώων και βασικών διαδικαστικών βημάτων·
(γ) τεχνικά ή/και διαδικαστικά ζητήματα εφαρμογής που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των Κανονισμών και του παρόντος Νόμου.
Νοείται ότι τα Διατάγματα δεν εισάγουν ουσιώδη κριτήρια αδειοδότησης/έγκρισης ή πρόσθετες ουσιώδεις υποχρεώσεις που κανονιστικά ανήκουν στους Κανονισμούς.
18.—(4) Κανονισμοί και Διατάγματα εκδίδονται και εφαρμόζονται κατά τρόπο αντικειμενικό, διαφανή, αναλογικό και ομοιόμορφο, χωρίς διακρίσεις μεταξύ αντίστοιχων κατηγοριών αιτητών/αδειοδοτημένων φορέων, και δεν εισάγουν απαιτήσεις που υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη των σκοπών του παρόντος Νόμου.
18.—(5) Τα τέλη που καθορίζονται δυνάμει Διατάγματος τελούν σε εύλογη σχέση με το διοικητικό κόστος της αντίστοιχης διαδικασίας και εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε αντίστοιχες κατηγορίες.
18.—(6) Κανονισμοί και Διατάγματα, καθώς και τυχόν τυποποιημένες οδηγίες γενικής εφαρμογής, δημοσιεύονται/κοινοποιούνται εγκαίρως πριν από την έναρξη ισχύος τους και, σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής απαιτήσεων, προβλέπεται εύλογο μεταβατικό διάστημα συμμόρφωσης, εκτός εάν συντρέχουν τεκμηριωμένοι λόγοι άμεσου και σοβαρού κινδύνου για τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια.
18.—(7) Η έκδοση Κανονισμών δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του Νόμου, νοουμένου ότι, μέχρι την έκδοσή τους, η Αρμόδια Αρχή εφαρμόζει τυποποιημένες και δημοσιευμένες διαδικασίες και κριτήρια, κατά τρόπο σύμφωνο με τις αρχές του εδαφίου (4).