16 – Προθεσμία παραγραφής

15.- (1) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου, το δικαίωμα οποιουδήποτε προσώπου, βάσει του παρόντος Νόμου, να εγείρει αγωγή για καταβολή αποζημίωσης αναφορικά με ζημία που υπέστη:

(α) δεν δύναται να ασκηθεί μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από τον χρόνο κατά τον οποίο το εν λόγω πρόσωπο έλαβε γνώση ή ευλόγως θα μπορούσε να έχει λάβει γνώση της ζημίας, της ελαττωματικότητας και της ταυτότητας του οικονομικού φορέα ο οποίος δύναται να θεωρηθεί υπεύθυνος για τη ζημία αυτή σύμφωνα με το άρθρο 7∙

(β) αποσβένεται, σε κάθε περίπτωση, με την πάροδο δέκα (10) ετών, εκτός εάν ο ζημιωθείς έχει, εντός του χρονικού αυτού διαστήματος, εγείρει αγωγή κατά οικονομικού φορέα ο οποίος δύναται να θεωρηθεί υπεύθυνος δυνάμει του άρθρου 7.

(2) Η προθεσμία, η οποία αναφέρεται στο εδάφιο (1) αρχίζει να υπολογίζεται από:

(α) την ημερομηνία κατά την οποία το ελαττωματικό προϊόν. το οποίο προκάλεσε τη ζημία, διατέθηκε στην αγορά ή τέθηκε σε λειτουργία· ή

(β) στην περίπτωση προϊόντος το οποίο έχει υποστεί ουσιώδεις τροποποιήσεις, την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω προϊόν κατέστη διαθέσιμο στην αγορά ή τέθηκε σε λειτουργία μετά την ουσιώδη τροποποίησή του.

(3) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου (1), σε περίπτωση κατά την οποία ο ζημιωθείς δεν ήταν σε θέση να εγείρει αγωγή εντός της δεκαετούς προθεσμίας που προβλέπεται σε αυτό, λόγω λανθάνουσας περιόδου σωματικής βλάβης, το δικαίωμά του για αποζημίωση δυνάμει του παρόντος Νόμου αποσβένεται με την πάροδο είκοσι πέντε (25) ετών από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο εδάφιο (2), εκτός εάν, εντός του χρονικού αυτού διαστήματος, έχει εγείρει αγωγή κατά οικονομικού φορέα ο οποίος δύναται να θεωρηθεί υπεύθυνος σύμφωνα με το άρθρο 7.

Τέλος