08 – Ευθύνη οικονομικών φορέων.

7. – (1) Οικονομικοί φορείς, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για ζημίες σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο είναι:
(α) ο κατασκευαστής ελαττωματικού προϊόντος, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ελαττωματικού συστατικού το οποίο ενσωματώθηκε ή διασυνδέθηκε με το προϊόν κατά τη διάρκεια που αυτό τελούσε υπό τον έλεγχο του κατασκευαστή·

(β) ο κατασκευαστής ελαττωματικού συστατικού, σε περίπτωση κατά την οποία το εν λόγω συστατικό είναι ενσωματωμένο σε προϊόν υπό τον έλεγχο του κατασκευαστή ή διασυνδέεται με αυτό και προκάλεσε την ελαττωματικότητα του εν λόγω προϊόντος, και με την επιφύλαξη της ευθύνης του κατασκευαστή, σύμφωνα με το εδάφιο (α)· και

(γ) σε περίπτωση κατασκευαστή προϊόντος ή συστατικού, ο οποίος είναι εγκατεστημένος εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με την επιφύλαξη της ευθύνης του εν λόγω κατασκευαστή:

(i) ο εισαγωγέας του ελαττωματικού προϊόντος ή συστατικού·

(ii) ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του κατασκευαστή· και

(iii) σε περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρχει εισαγωγέας εγκατεστημένος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος, ο πάροχος υπηρεσιών διεκπεραίωσης.

(2) Για τους σκοπούς του εδαφίου 1, κατασκευαστής του προϊόντος θεωρείται οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο επιφέρει ουσιώδεις τροποποιήσεις σε ένα προϊόν εκτός του ελέγχου του κατασκευαστή και στη συνέχεια το διαθέτει στην αγορά ή το θέτει σε λειτουργία.

(3) Σε περίπτωση που ο οικονομικός φορέας είναι εγκατεστημένος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δεν δύναται να προσδιοριστεί, θεωρείται υπεύθυνος ο διανομέας του ελαττωματικού προϊόντος, ο οποίος υπέχει ευθύνη στις ακόλουθες περιπτώσεις:

(α) ο ζημιωθείς δύναται να ζητήσει από τον εν λόγω διανομέα την ταυτοποίηση οικονομικού φορέα, μεταξύ αυτών που αναφέρονται στο εδάφιο (1) και είναι εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ή του δικού του διανομέα που τον προμήθευσε με το προϊόν· και

(β) ο εν λόγω διανομέας δεν ταυτοποιεί οικονομικό φορέα ή δικό του διανομέα, όπως αναφέρεται στη παράγραφο (α), εντός ενός μηνός από την παραλαβή του αιτήματος που αναφέρεται στη παράγραφο (α) του παρόντος εδαφίου.

(4) Νοείται ότι, η υποχρέωση, σύμφωνα με το εδάφιο (3), ισχύει και για πάροχο επιγραμμική πλατφόρμας ο οποίος επιτρέπει στους καταναλωτές να συνάπτουν εξ αποστάσεως συμβάσεις με εμπόρους και ο οποίος δεν είναι οικονομικός φορέας, νοουμένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 6 παράγραφος (3) του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2065.

Τέλος