04 – Τροποποίηση του άρθρου 13 του βασικού νόμου

4. Το άρθρο 13 του βασικού  νόμου τροποποιείται με-

(α) την αντικατάσταση στο εδάφιο (1) αυτού, της λέξης «τέσσερα» με την λέξη «τρία».

(β) την  αντικατάσταση του εδαφίου (3) αυτού με το ακόλουθο νέο εδάφιο (3):

«(3) Αν οποιοσδήποτε από τους ενδιαφερόμενους αρνηθεί να εισπράξει την καταβλητέα σε αυτόν αποζημίωση ή εάν δεν είναι δυνατή η καταβολή της αποζημίωσης λόγω ανικανότητας ή απουσίας του από τη Δημοκρατία, ή σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος έχει αποβιώσει, η επιτάσσουσα αρχή δύναται όπως καταβάλει την αποζημίωση στον Γενικό Λογιστή της Δημοκρατίας προς όφελος του δικαιούχου αυτής:

Νοείται ότι, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι δυνατή η προσφορά της αποζημίωσης που υπολογίσθηκε στους ενδιαφερόμενους, για λόγους άλλους από εκείνους που αναφέρονται στο παρόν εδάφιο, το ποσό της αποζημίωσης αυτής κατατίθεται στο Γενικό Λογιστή της Δημοκρατίας, διαφυλασσόμενου του δικαιώματος του ενδιαφερομένου  να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον καθορισμό του ποσού της αποζημίωσης, εντός δώδεκα (12) μηνών από την ημερομηνία κατάθεσης προς όφελος του ενδιαφερομένου προσώπου, του καταβληθέντος ποσού και με την έλευση της προθεσμίας αυτής χωρίς να γίνει προσφυγή στο δικαστήριο, τεκμαίρεται ότι επέρχεται συμφωνία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 10:

Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που ενδιαφερόμενος λάβει γνώση για την κατάθεσης της προσφοράς αποζημίωσης στο Γενικό Λογιστή μετά την έλευση της ως άνω χρονικής περιόδου των δώδεκα (12) μηνών, δύναται εντός τριών (3) μηνών, από την ημερομηνία που λαμβάνει γνώση της κατάθεσης αυτής, να αιτηθεί στο αρμόδιο δικαστήριο, την παράταση του χρόνου παραπομπής στο δικαστήριο για καθορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης και το Δικαστήριο δύναται, εάν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο, να επεκτείνει τον χρόνο μέχρι και έξι (6) μήνες από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης για παράταση και μία τέτοια αίτηση για παράταση επιδίδεται στην επιτάσσουσα αρχή.»

(γ) την προσθήκη, στην αρχή του εδαφίου (4) αυτού, της ακόλουθης νέας παραγράφου :

«(α) Η καταβλητέα αποζημίωση δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε φόρο, κράτηση ή τέλος.»

(δ) την προσθήκη, της λέξης «(β)» πριν των λέξεων “Η επιτάσσουσα αρχή” στο εδάφιο (4).

(ε) την αντικατάσταση, στο τέλος της νέας παραγράφου (β) του εδαφίου (4) αυτού, της τελείας με άνω και κάτω τέλεια και την προσθήκη  αμέσως μετά, της ακόλουθης νέας επιφύλαξης:

«Νοείται ότι, σε περίπτωση κατάθεσης ολόκληρης της καταβλητέας αποζημίωσης στο Γενικό Λογιστή επ΄ονόματι των  δικαιούμενων προς αποζημίωση προσώπων, οι οφειλόμενοι φόροι, τέλη ή δασμοί αφαιρούνται από το ποσό της αποζημίωσης κατά την πληρωμή της αποζημίωσης στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.».