03 – Τροποποίηση του άρθρου 8 του βασικού νόμου

Τροποποίηση του άρθρου 8 του βασικού νόμου.
1. (Α) Με την τροποποίηση της παραγράφου (δ) του εδαφίου (1) του άρθρου (Άρθρο 8(1)(δ)), ως ακολούθως: Μετά την λέξη αισχρότητα προσθήκη της ακόλουθης πρότασης «στη Δημοκρατία ή σε άλλο κράτος στο οποίο είχε τη συνήθη διαμονή του∙».
(Β) Με αντικατάσταση του σημείου (i) της παραγράφου (ε) του εδαφίου (1) του άρθρου (8), (Άρθρο 8(1)(ε)(i)), με το ακόλουθο κείμενο:
«(i) πανεπιστημιακού διπλώματος στην οστεοπαθητική, αναγνωρισμένου από το ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. ως ισότιμου και αντίστοιχου, για την άσκηση του επαγγέλματος στην Κύπρο.».
(Γ) Με αντικατάσταση του σημείου (ii) της παραγράφου (ε) του εδαφίου (1) του άρθρου (8), (Άρθρο 8(1)(ε)(ii)), με το ακόλουθο κείμενο: «(ii) Έχει ολοκληρώσει πρόγραμμα σπουδών οστεοπαθητικής πλήρως ισοδύναμο ως προς τη διάρκεια φοίτησης, το ακαδημαϊκό επίπεδο και τις ώρες κλινικής άσκησης, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 16686 «Osteopathic healthcare provision» και το αντίστοιχο κυπριακό πρότυπο CYS EN 16686:2015, όπως αυτό εκδίδεται, υιοθετείται και εκάστοτε τροποποιείται από τον Κυπριακό Οργανισμό Τυποποίησης.».
(Δ) Με την προσθήκη στο εδάφιο (1) του άρθρου (8) της ακόλουθης νέας παράγραφού (ζ) μετά την παράγραφο (ε) με τίτλο «Εναλλακτικές διαδρομές εκπαίδευσης»:
«(ζ) Εναλλακτικές διαδρομές εκπαίδευσης. Δεν παρέχεται δικαίωμα εγγραφής σε πρόσωπα που αιτούνται μέσω διαδικασίας μετατροπής ή αναγνώρισης προσόντων προερχόμενων από προηγούμενη εκπαίδευση σε άλλες επαγγελματικές κατηγορίες υγείας (όπως φυσιοθεραπεία, χειροπρακτική ή ιατρική), εκτός εάν αποδεικνύεται, με επαρκή και τεκμηριωμένα στοιχεία, ότι η συνολική εκπαίδευσή τους στην οστεοπαθητική πληροί πλήρως τη διάρκεια φοίτησης, τις απαιτήσεις κλινικής άσκησης και το περιεχόμενο σπουδών που καθορίζονται από τα ισχύοντα ευρωπαϊκά πρότυπα και το αντίστοιχο κυπριακό πρότυπο, όπως αναφέρονται στα σημεία (i) και (ii).».
(Ε) Με την αντικατάσταση της παραγράφου (στ) του εδαφίου (1) του άρθρου (8), (Άρθρο 8(1)(στ)), με την ακόλουθη νέα παράγραφο (η):
«(η) Σε περίπτωση που το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος στο οποίο αποκτήθηκαν τα προσόντα, απαιτείται:
(i) αποδεικτικό στοιχείο εκπαίδευσης, το επίπεδο και το περιεχόμενο της οποίας δεν παρουσιάζουν ουσιώδεις διαφορές από την απαιτούμενη εκπαίδευση που καθορίζεται στις υποπαραγράφους (i) και (ii) της παραγράφου (ε), και
(ii) αποδεικτικά στοιχεία που προσδιορίζουν με σαφήνεια την επαγγελματική δραστηριότητα και πιστοποιούν επαγγελματική εμπειρία τουλάχιστον ενός (1) έτους πλήρους απασχόλησης ή ισοδύναμης συνολικής διάρκειας μερικής απασχόλησης κατά τα τελευταία δέκα (10) έτη σε άλλο κράτος όπου το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο, καθώς και βεβαίωση επαγγελματικής επάρκειας ή άλλα σχετικά έγγραφα που έχουν εκδοθεί από αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους.

Νοείται ότι το Συμβούλιο δύναται να απαιτήσει συμπληρωματική εκπαίδευση, πρόσθετη επαγγελματική εμπειρία, πρακτική άσκηση, εξέταση ή άλλη μορφή αξιολόγησης, ή οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών, ώστε να εξομοιωθούν τα προσόντα του αιτητή με τα απαιτούμενα προσόντα που καθορίζονται στις υποπαραγράφους (i) και (ii) της παραγράφου (ε). Σε τέτοια περίπτωση, το σχετικό κόστος επιβαρύνει εξ ολοκλήρου τον αιτητή.».
(Ζ) Με την προσθήκη στο εδάφιο (2) του άρθρου (8) / (8(2)), της λέξης «και» μετά την λέξη «τηρουμένων» και πριν την λέξη «των».
(Η) Με την αντικατάσταση του εδαφίου (3) του άρθρου (8) με το ακόλουθο νέο εδάφιο:
«(3) Για την άσκηση του επαγγέλματος του οστεοπαθητικού στη Δημοκρατία απαιτείται αποδεδειγμένη καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας. Το Συμβούλιο δύναται να διαπιστώνει το επίπεδο γνώσης μέσω ενός εκ των ακόλουθων μέσων:
(i) Πτυχίο, δίπλωμα ή απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης από εκπαιδευτικό ίδρυμα στο οποίο η γλώσσα διδασκαλίας είναι η ελληνική.
(ii) Πιστοποιητικά γλωσσομάθειας (επίπεδο Β2 ή ανώτερο), που αναγνωρίζονται από το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας.
(iii) Το Συμβούλιο δύναται επίσης να ζητά συμπληρωματικά στοιχεία ή να διενεργεί προσωπικές συνεντεύξεις για τη διαπίστωση του βαθμού γνώσης της ελληνικής γλώσσας, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο για την πιστοποίηση της γλωσσικής επάρκειας.».

Τέλος