Post,Author,Content
"Ο ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2026",Cy.N.M.A.,"Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην προτεινόμενη τροποποίηση των Κανονισμών που αφορά στη μείωση των ελάχιστων αναλογιών στελέχωσης στον Περί Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων Νόμο.
Η προτεινόμενη αύξηση του αριθμού ασθενών ανά νοσηλευτή ή μαία δεν συνιστά μεταρρύθμιση ούτε εκσυγχρονισμό του συστήματος υγείας. Αντιθέτως, αποτελεί υποβάθμιση των ελάχιστων προτύπων ασφαλούς στελέχωσης, τα οποία θεσπίστηκαν ακριβώς για να προστατεύουν τους ασθενείς, τις λεχωίδες, τα νεογνά αλλά και τους ίδιους τους επαγγελματίες υγείας
Η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής/ μαιευτικής στελέχωσης στα τμήματα νοσηλείας προκαλεί σοβαρή ανησυχία, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα διεθνώς τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα και τις σύγχρονες αρχές της ασφαλούς παροχής υπηρεσιών υγείας. 
Η διεθνής βιβλιογραφία καταδεικνύει με συνέπεια ότι η επαρκής στελέχωση με εγγεγραμμένους νοσηλευτές αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ασφάλεια των ασθενών, την ποιότητα της φροντίδας και τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας. Αντίθετα, η μείωση του αριθμού των νοσηλευτών ανά ασθενή συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνητότητα και επιπλοκές κατά τη νοσηλεία.
Η διεθνής επιστημονική τεκμηρίωση είναι σαφής και αδιαμφισβήτητη. Συστηματικές ανασκοπήσεις και μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επαρκής στελέχωση με εγγεγραμμένους νοσηλευτές και μαίες αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ασφάλεια των ασθενών και την ποιότητα της φροντίδας. Αντίθετα, η μείωση της αναλογίας νοσηλευτών προς ασθενείς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα, περισσότερες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, πτώσεις, κατακλίσεις, σφάλματα στη χορήγηση φαρμάκων, καθυστερημένη αναγνώριση επιπλοκών, παράλειψη αναγκαίων νοσηλευτικών παρεμβάσεων, μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας και αυξημένες επανεισαγωγές. Παράλληλα, η υποστελέχωση οδηγεί σε επαγγελματική εξουθένωση (burnout), αυξημένο εργασιακό άγχος, μεγαλύτερη αποχώρηση προσωπικού και δυσκολία προσέλκυσης νέων επαγγελματιών, επιβαρύνοντας τελικά και το οικονομικό κόστος του συστήματος υγείας.
Οι επιπτώσεις αυτές δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο, όπου η μείωση της στελέχωσης επιδεινώνει περαιτέρω τις ελλείψεις προσωπικού και αυξάνει το συνολικό κόστος λειτουργίας του συστήματος υγείας μέσω περισσότερων επιπλοκών, παρατεταμένης διάρκειας νοσηλείας και αυξημένων επανεισαγωγών.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η διεθνής εμπειρία οδηγείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Πολλές χώρες έχουν θεσπίσει ελάχιστα ασφαλή επίπεδα νοσηλευτικής στελέχωσης ή εφαρμόζουν εργαλεία υπολογισμού στελέχωσης βασισμένα στη βαρύτητα των ασθενών, αναγνωρίζοντας ότι η επαρκής αναλογία νοσηλευτών προς ασθενείς αποτελεί επένδυση στην ποιότητα και όχι περιττή δαπάνη.
Επιπρόσθετα ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η προτεινόμενη μείωση των αναλογιών στις μαιευτικές και γυναικολογικές μονάδες, καθώς παραλείπεται ταυτόχρονα η υφι-στάμενη πρόνοια του νόμου που αναφέρει ότι «επιπρόσθετα από τη βασική στελέ-χωση απαιτείται μία εγγεγραμμένη, δυνάμει του περί Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Νόμου, μαία ανά τοκετό σε εξέλιξη και τουλάχιστον μία εγγεγραμμένη μαία ανά ωράριο εργασίας για μέχρι και 10 έγκυες/λεχώνες». Η μαιευτική φρο-ντίδα αφορά δύο άτομα «ασθενείς» – τη μητέρα και το νεογνό – και χαρακτηρίζεται από ταχεία μεταβολή της κλινικής κατάστασης, απαιτώντας συνεχή παρακολούθηση, έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών και άμεση παρέμβαση. Η ασφαλής στελέχωση των μονάδων αυτών δεν αποτελεί μόνο ζήτημα ποιότητας υπηρεσιών αλλά πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας μητέρας και νεογνού. Υπενθυμίζεται ότι οι μαίες αποτελούν αυτόνομο και νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα υγείας, με διακριτό πεδίο άσκησης και ευθύνης, όπως προβλέπεται από την κυπριακή και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η υποβάθμιση της στελέχωσης στις μαιευτικές υπηρεσίες αντιβαίνει στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασφαλή μητρική και νεογνική φροντίδα και υπονομεύει την ποιότητα της περιγεννητικής φροντίδας.
Με βάση τα ανωτέρω, η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης δεν στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και ενδέχεται να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων συμβάντων, να επιβαρύνει το ανθρώπινο δυναμικό και τελικά να αυξήσει το συνολικό οικονομικό κόστος του συστήματος υγείας.
Η ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης της νοσηλευτικής στελέχωσης επιβεβαιώνεται πλέον και σε επίπεδο ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Έκθεση Πρωτοβουλίας (Own Initiative Report – INI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τίτλο «An EU health workforce crisis plan: sustainability of healthcare systems and employment and working conditions in the healthcare sector» (2025/2062(INI)), με συνεισηγητές τον Ευρωβουλευτή κ. Λουκά Φουρλά και τον κ. Ruggero Razza, αναγνωρίζει ότι η έλλειψη νοσηλευτών αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών συστημάτων υγείας.
Η Έκθεση υπογραμμίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να υιοθετήσουν πολιτικές που διασφαλίζουν ασφαλή επίπεδα νοσηλευτικής στελέχωσης (Safe Staffing Levels), να επενδύσουν στη διατήρηση και προσέλκυση νοσηλευτών, να αντιμετωπίσουν την επαγγελματική εξουθένωση (burnout), να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας και να προστατεύσουν την ασφάλεια τόσο των ασθενών όσο και των επαγγελματιών υγείας.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι το γεγονός ότι η Έκθεση επισημαίνει πως η υποστελέχωση δεν αποτελεί απλώς εργασιακό πρόβλημα, αλλά σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας και ασφάλειας των ασθενών. Για τον λόγο αυτό καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναπτύξουν νομοθετικές και πολιτικές πρωτοβουλίες που θα στηρίζονται σε επιστημονικά τεκμηριωμένα πρότυπα ασφαλούς στελέχωσης, επαρκή χρηματοδότηση του νοσηλευτικού δυναμικού και ενίσχυση του επαγγέλματος.
Η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης ανθρώπινου δυναμικού στην υγεία. Αντί να περιορίζεται ο αριθμός των νοσηλευτών, οι ευρωπαϊκές πολιτικές προκρίνουν την ενίσχυση της στελέχωσης, ως βασική προϋπόθεση για ασφαλή φροντίδα, ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και βιώσιμα συστήματα υγείας.
Η αντιμετώπιση της έλλειψης νοσηλευτών και μαιών δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων στελέχωσης. Η λύση βρίσκεται στην εφαρμογή πολιτικών προσέλκυσης και διατήρησης προσωπικού, στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, στην ενίσχυση της εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης και στη δημιουργία ενός ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος.
Περαιτέρω, προκαλεί έντονο προβληματισμό η πρόνοια που επιτρέπει διαφοροποίηση των αναλογιών στελέχωσης με βάση την κρίση του υπεύθυνου ιατρού. Η αξιολόγηση των αναγκών νοσηλευτικής και μαιευτικής στελέχωσης αποτελεί αντικείμενο της νο-σηλευτικής και μαιευτικής επιστήμης και πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά εργα-λεία εκτίμησης της βαρύτητας των περιστατικών, της πολυπλοκότητας της παρεχόμε-νης φροντίδας και των πραγματικών αναγκών των ασθενών, με ουσιαστική συμμετοχή της Διεύθυνσης Νοσηλευτικών Υπηρεσιών και των προϊσταμένων μαιών. Η πρόταση αυτή δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο, όπου αντί να αντιμετωπιστεί η έλλειψη προσωπικού με ουσιαστικά μέτρα, επιχειρείται η νομοθετική προσαρμογή των προτύ-πων ασφαλείας στις ελλείψεις του συστήματος.
Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών καλεί το Υπουργείο Υγείας να α-ποσύρει την προτεινόμενη τροποποίηση και να προχωρήσει σε ουσιαστικό διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με στόχο τη διαμόρφωση πολιτικών που θα δια-σφαλίζουν ασφαλή στελέχωση, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας και προστασία της δημόσιας υγείας.
Παράλληλα, εισηγούμαστε την έναρξη διαδικασίας συνολικού εκσυγχρονισμού της σχετικής νομοθεσίας, βασισμένου σε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, με καθολική εφαρμογή σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.
Η προστασία της ασφάλειας των ασθενών, των μητέρων και των νεογνών και η δια-σφάλιση ασφαλών συνθηκών εργασίας για τους νοσηλευτές δεν μπορεί να αποτελέ-σουν αντικείμενο συμβιβασμού και πρέπει να παραμείνει ο πρωταρχικός στόχος κάθε πολιτικής στον τομέα της υγείας.
Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών (ΠΑΣΥΝΜ)"
"Ο ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2026",Cy.N.M.A.,"Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην προτεινόμενη τροποποίηση των Κανονισμών που αφορά στη μείωση των ελάχιστων αναλογιών στελέχωσης στον Περί Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων Νόμο.
Η προτεινόμενη αύξηση του αριθμού ασθενών ανά νοσηλευτή ή μαία δεν συνιστά μεταρρύθμιση ούτε εκσυγχρονισμό του συστήματος υγείας. Αντιθέτως, αποτελεί υποβάθμιση των ελάχιστων προτύπων ασφαλούς στελέχωσης, τα οποία θεσπίστηκαν ακριβώς για να προστατεύουν τους ασθενείς, τις λεχωίδες, τα νεογνά αλλά και τους ίδιους τους επαγγελματίες υγείας
Η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής/ μαιευτικής στελέχωσης στα τμήματα νοσηλείας προκαλεί σοβαρή ανησυχία, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα διεθνώς τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα και τις σύγχρονες αρχές της ασφαλούς παροχής υπηρεσιών υγείας. 
Η διεθνής βιβλιογραφία καταδεικνύει με συνέπεια ότι η επαρκής στελέχωση με εγγεγραμμένους νοσηλευτές αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ασφάλεια των ασθενών, την ποιότητα της φροντίδας και τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας. Αντίθετα, η μείωση του αριθμού των νοσηλευτών ανά ασθενή συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνητότητα και επιπλοκές κατά τη νοσηλεία.
Η διεθνής επιστημονική τεκμηρίωση είναι σαφής και αδιαμφισβήτητη. Συστηματικές ανασκοπήσεις και μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επαρκής στελέχωση με εγγεγραμμένους νοσηλευτές και μαίες αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ασφάλεια των ασθενών και την ποιότητα της φροντίδας. Αντίθετα, η μείωση της αναλογίας νοσηλευτών προς ασθενείς συνδέεται με αυξημένη θνητότητα, περισσότερες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, πτώσεις, κατακλίσεις, σφάλματα στη χορήγηση φαρμάκων, καθυστερημένη αναγνώριση επιπλοκών, παράλειψη αναγκαίων νοσηλευτικών παρεμβάσεων, μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας και αυξημένες επανεισαγωγές. Παράλληλα, η υποστελέχωση οδηγεί σε επαγγελματική εξουθένωση (burnout), αυξημένο εργασιακό άγχος, μεγαλύτερη αποχώρηση προσωπικού και δυσκολία προσέλκυσης νέων επαγγελματιών, επιβαρύνοντας τελικά και το οικονομικό κόστος του συστήματος υγείας.
Οι επιπτώσεις αυτές δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο, όπου η μείωση της στελέχωσης επιδεινώνει περαιτέρω τις ελλείψεις προσωπικού και αυξάνει το συνολικό κόστος λειτουργίας του συστήματος υγείας μέσω περισσότερων επιπλοκών, παρατεταμένης διάρκειας νοσηλείας και αυξημένων επανεισαγωγών.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η διεθνής εμπειρία οδηγείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Πολλές χώρες έχουν θεσπίσει ελάχιστα ασφαλή επίπεδα νοσηλευτικής στελέχωσης ή εφαρμόζουν εργαλεία υπολογισμού στελέχωσης βασισμένα στη βαρύτητα των ασθενών, αναγνωρίζοντας ότι η επαρκής αναλογία νοσηλευτών προς ασθενείς αποτελεί επένδυση στην ποιότητα και όχι περιττή δαπάνη.
Επιπρόσθετα ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η προτεινόμενη μείωση των αναλογιών στις μαιευτικές και γυναικολογικές μονάδες, καθώς παραλείπεται ταυτόχρονα η υφι-στάμενη πρόνοια του νόμου που αναφέρει ότι «επιπρόσθετα από τη βασική στελέ-χωση απαιτείται μία εγγεγραμμένη, δυνάμει του περί Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Νόμου, μαία ανά τοκετό σε εξέλιξη και τουλάχιστον μία εγγεγραμμένη μαία ανά ωράριο εργασίας για μέχρι και 10 έγκυες/λεχώνες». Η μαιευτική φρο-ντίδα αφορά δύο άτομα «ασθενείς» – τη μητέρα και το νεογνό – και χαρακτηρίζεται από ταχεία μεταβολή της κλινικής κατάστασης, απαιτώντας συνεχή παρακολούθηση, έγκαιρη αναγνώριση επιπλοκών και άμεση παρέμβαση. Η ασφαλής στελέχωση των μονάδων αυτών δεν αποτελεί μόνο ζήτημα ποιότητας υπηρεσιών αλλά πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας μητέρας και νεογνού. Υπενθυμίζεται ότι οι μαίες αποτελούν αυτόνομο και νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα υγείας, με διακριτό πεδίο άσκησης και ευθύνης, όπως προβλέπεται από την κυπριακή και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η υποβάθμιση της στελέχωσης στις μαιευτικές υπηρεσίες αντιβαίνει στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασφαλή μητρική και νεογνική φροντίδα και υπονομεύει την ποιότητα της περιγεννητικής φροντίδας.
Με βάση τα ανωτέρω, η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης δεν στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και ενδέχεται να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων συμβάντων, να επιβαρύνει το ανθρώπινο δυναμικό και τελικά να αυξήσει το συνολικό οικονομικό κόστος του συστήματος υγείας.
Η ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης της νοσηλευτικής στελέχωσης επιβεβαιώνεται πλέον και σε επίπεδο ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Έκθεση Πρωτοβουλίας (Own Initiative Report – INI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τίτλο «An EU health workforce crisis plan: sustainability of healthcare systems and employment and working conditions in the healthcare sector» (2025/2062(INI)), με συνεισηγητές τον Ευρωβουλευτή κ. Λουκά Φουρλά και τον κ. Ruggero Razza, αναγνωρίζει ότι η έλλειψη νοσηλευτών αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών συστημάτων υγείας.
Η Έκθεση υπογραμμίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να υιοθετήσουν πολιτικές που διασφαλίζουν ασφαλή επίπεδα νοσηλευτικής στελέχωσης (Safe Staffing Levels), να επενδύσουν στη διατήρηση και προσέλκυση νοσηλευτών, να αντιμετωπίσουν την επαγγελματική εξουθένωση (burnout), να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας και να προστατεύσουν την ασφάλεια τόσο των ασθενών όσο και των επαγγελματιών υγείας.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι το γεγονός ότι η Έκθεση επισημαίνει πως η υποστελέχωση δεν αποτελεί απλώς εργασιακό πρόβλημα, αλλά σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας και ασφάλειας των ασθενών. Για τον λόγο αυτό καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναπτύξουν νομοθετικές και πολιτικές πρωτοβουλίες που θα στηρίζονται σε επιστημονικά τεκμηριωμένα πρότυπα ασφαλούς στελέχωσης, επαρκή χρηματοδότηση του νοσηλευτικού δυναμικού και ενίσχυση του επαγγέλματος.
Η προτεινόμενη μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης ανθρώπινου δυναμικού στην υγεία. Αντί να περιορίζεται ο αριθμός των νοσηλευτών, οι ευρωπαϊκές πολιτικές προκρίνουν την ενίσχυση της στελέχωσης, ως βασική προϋπόθεση για ασφαλή φροντίδα, ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και βιώσιμα συστήματα υγείας.
Η αντιμετώπιση της έλλειψης νοσηλευτών και μαιών δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων στελέχωσης. Η λύση βρίσκεται στην εφαρμογή πολιτικών προσέλκυσης και διατήρησης προσωπικού, στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, στην ενίσχυση της εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης και στη δημιουργία ενός ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος.
Περαιτέρω, προκαλεί έντονο προβληματισμό η πρόνοια που επιτρέπει διαφοροποίηση των αναλογιών στελέχωσης με βάση την κρίση του υπεύθυνου ιατρού. Η αξιολόγηση των αναγκών νοσηλευτικής και μαιευτικής στελέχωσης αποτελεί αντικείμενο της νο-σηλευτικής και μαιευτικής επιστήμης και πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά εργα-λεία εκτίμησης της βαρύτητας των περιστατικών, της πολυπλοκότητας της παρεχόμε-νης φροντίδας και των πραγματικών αναγκών των ασθενών, με ουσιαστική συμμετοχή της Διεύθυνσης Νοσηλευτικών Υπηρεσιών και των προϊσταμένων μαιών. Η πρόταση αυτή δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο, όπου αντί να αντιμετωπιστεί η έλλειψη προσωπικού με ουσιαστικά μέτρα, επιχειρείται η νομοθετική προσαρμογή των προτύ-πων ασφαλείας στις ελλείψεις του συστήματος.
Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών καλεί το Υπουργείο Υγείας να α-ποσύρει την προτεινόμενη τροποποίηση και να προχωρήσει σε ουσιαστικό διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με στόχο τη διαμόρφωση πολιτικών που θα δια-σφαλίζουν ασφαλή στελέχωση, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας και προστασία της δημόσιας υγείας.
Παράλληλα, εισηγούμαστε την έναρξη διαδικασίας συνολικού εκσυγχρονισμού της σχετικής νομοθεσίας, βασισμένου σε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, με καθολική εφαρμογή σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.
Η προστασία της ασφάλειας των ασθενών, των μητέρων και των νεογνών και η δια-σφάλιση ασφαλών συνθηκών εργασίας για τους νοσηλευτές δεν μπορεί να αποτελέ-σουν αντικείμενο συμβιβασμού και πρέπει να παραμείνει ο πρωταρχικός στόχος κάθε πολιτικής στον τομέα της υγείας.

Παγκύπριος Σύνδεσμος Νοσηλευτών και Μαιών (ΠΑΣΥΝΜ)"
"Ο ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2026",SAVVAS,"Η προτεινόμενη τροποποίηση της νομοθεσίας, η οποία προβλέπει τη μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων νοσηλευτικής στελέχωσης στα νοσηλευτήρια, προκαλεί σοβαρό προβληματισμό αναφορικά με την ασφάλεια των ασθενών, την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, τις συνθήκες εργασίας των επαγγελματιών υγείας και τη συνολική αποτελεσματικότητα του συστήματος υγείας.
Θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση συνιστά αποσπασματική παρέμβαση σε ένα κρίσιμο ζήτημα, χωρίς να προηγηθεί συνολική αξιολόγηση των επιπτώσεων και χωρίς να εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου.
1. Επιπτώσεις στην ασφάλεια και την ποιότητα φροντίδας των ασθενών
Η νοσηλευτική στελέχωση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους δείκτες ποιότητας και ασφάλειας στις υπηρεσίες υγείας. Η μείωση του αριθμού νοσηλευτών που είναι διαθέσιμοι για τη φροντίδα των ασθενών αναμένεται να έχει αρνητικές συνέπειες, όπως:
•	Περιορισμό του χρόνου που αφιερώνεται στην παρακολούθηση και αξιολόγηση των ασθενών. 
•	Καθυστερημένη αναγνώριση επιδείνωσης της κλινικής κατάστασης. 
•	Αυξημένη πιθανότητα λαθών στη χορήγηση φαρμάκων και στην εφαρμογή θεραπευτικών παρεμβάσεων. 
•	Αύξηση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, πτώσεων και άλλων ανεπιθύμητων συμβάντων. 
•	Υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας και της εμπειρίας των ασθενών. 
•	Αύξηση της διάρκειας νοσηλείας και των επανεισαγωγών. 
Η προστασία της ασφάλειας των ασθενών πρέπει να αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο κάθε νομοθετικής ρύθμισης στον τομέα της υγείας και δεν μπορεί να υποχωρεί έναντι βραχυπρόθεσμων οικονομικών ή διοικητικών σκοπιμοτήτων.
2. Επιπτώσεις στο ανθρώπινο δυναμικό
Η περαιτέρω μείωση της στελέχωσης αναμένεται να επιβαρύνει σημαντικά το ήδη πιεσμένο νοσηλευτικό προσωπικό.
Ειδικότερα, ενδέχεται να οδηγήσει σε:
•	Αύξηση του φόρτου εργασίας ανά νοσηλευτή. 
•	Εντονότερη σωματική και ψυχική καταπόνηση. 
•	Επαγγελματική εξουθένωση (burnout). 
•	Αύξηση των αναρρωτικών αδειών και των απουσιών. 
•	Δυσκολία προσέλκυσης και διατήρησης επαρκούς αριθμού νοσηλευτών. 
•	Αυξημένες αποχωρήσεις προσωπικού προς άλλους οργανισμούς ή προς το εξωτερικό. 
•	Μείωση της επαγγελματικής ικανοποίησης και της ποιότητας του εργασιακού περιβάλλοντος. 
Σε μια περίοδο κατά την οποία τα συστήματα υγείας διεθνώς αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού, η υιοθέτηση μέτρων που επιβαρύνουν περαιτέρω το επάγγελμα κινείται προς λανθασμένη κατεύθυνση.
3. Οικονομικές επιπτώσεις
Η μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης ενδέχεται να δημιουργήσει την εντύπωση άμεσης εξοικονόμησης πόρων. Ωστόσο, η διεθνής εμπειρία καταδεικνύει ότι η ανεπαρκής στελέχωση συχνά οδηγεί σε αυξημένο συνολικό κόστος λειτουργίας.
Μεταξύ άλλων, μπορεί να προκαλέσει:
•	Αύξηση του κόστους που σχετίζεται με επιπλοκές και ανεπιθύμητα συμβάντα. 
•	Παρατεταμένες νοσηλείες και μεγαλύτερη κατανάλωση πόρων. 
•	Αυξημένο κόστος λόγω απουσιών προσωπικού και υπερωριακής απασχόλησης. 
•	Δαπάνες για αντικατάσταση και εκπαίδευση προσωπικού που αποχωρεί. 
•	Ενδεχόμενες νομικές ή αποζημιωτικές υποχρεώσεις λόγω περιστατικών που σχετίζονται με ανεπαρκή στελέχωση. 
Κατά συνέπεια, η μείωση των απαιτήσεων στελέχωσης δεν διασφαλίζει κατ’ ανάγκην πραγματική εξοικονόμηση πόρων ούτε τη βιωσιμότητα των υπηρεσιών υγείας.
4. Ανάγκη συνολικού εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας
Αντί της μεμονωμένης και αποσπασματικής τροποποίησης συγκεκριμένων διατάξεων, θεωρούμε αναγκαία τη συνολική αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία των νοσηλευτηρίων και τη νοσηλευτική στελέχωση.
Η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να βασιστεί:
•	Σε σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και διεθνώς αναγνωρισμένες πρακτικές. 
•	Στη βαρύτητα και πολυπλοκότητα των περιστατικών που εξυπηρετούνται. 
•	Στην πραγματική εξάρτηση και φροντίδα που απαιτούν οι ασθενείς. 
•	Σε αντικειμενικούς δείκτες ποιότητας και ασφάλειας. 
•	Στις ανάγκες εκπαίδευσης, εξειδίκευσης και επαγγελματικής ανάπτυξης του νοσηλευτικού προσωπικού. 
•	Στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγείας. 
Η νομοθεσία οφείλει να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις της παροχής φροντίδας υγείας και όχι να περιορίζεται σε ρυθμίσεις που αντιμετωπίζουν μεμονωμένα ζητήματα.
5. Ίση εφαρμογή σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια
Οποιαδήποτε μεταρρύθμιση της νομοθεσίας πρέπει να εφαρμόζεται με ενιαίο τρόπο σε όλα τα νοσηλευτήρια της χώρας, περιλαμβανομένων τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.
Η θέσπιση διαφορετικών απαιτήσεων στελέχωσης μεταξύ των δύο τομέων:
•	Δημιουργεί ανισότητες στην παροχή υπηρεσιών υγείας. 
•	Επηρεάζει την ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε ασφαλή και ποιοτική φροντίδα. 
•	Δημιουργεί στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό και στην αγορά εργασίας. 
•	Δυσχεραίνει την εφαρμογή κοινών προτύπων ποιότητας και ασφάλειας. 
Η ασφάλεια των ασθενών πρέπει να διασφαλίζεται ανεξαρτήτως του φορέα παροχής υπηρεσιών υγείας.
Καταληκτική θέση
Με βάση τα πιο πάνω, εισηγούμαστε όπως η προτεινόμενη τροποποίηση της νομοθεσίας για τη μείωση της νοσηλευτικής στελέχωσης μην προωθηθεί υπό τη σημερινή της μορφή.
Αντί αυτού, ζητούμε:
1.	Τη διενέργεια ολοκληρωμένης μελέτης επιπτώσεων σχετικά με τις συνέπειες οποιασδήποτε αλλαγής στη νοσηλευτική στελέχωση. 
2.	Την ουσιαστική διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. 
3.	Την εκπόνηση ενός σύγχρονου και ολοκληρωμένου νομοθετικού πλαισίου που να ρυθμίζει συνολικά τα ζητήματα στελέχωσης και ποιότητας των υπηρεσιών υγείας. 
4.	Την εφαρμογή ενιαίων προτύπων και απαιτήσεων σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια. 
5.	Τη διασφάλιση ότι οποιαδήποτε νομοθετική αλλαγή θα έχει ως κύριο γνώμονα την ασφάλεια των ασθενών, την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας και τη βιωσιμότητα του ανθρώπινου δυναμικού. 
Η υγεία των πολιτών και η ασφάλεια των ασθενών δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο αποσπασματικών ρυθμίσεων, αλλά απαιτούν ολοκληρωμένο σχεδιασμό, επιστημονική τεκμηρίωση και μακροπρόθεσμη στρατηγική προσέγγιση.
ΠΑΣΥΝΟ"
"Ο ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2026","CHRISTOS NMC","Με την παρούσα επιστολή επιθυμούμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία μας σχετικά με την προτεινόμενη τροποποίηση του υφιστάμενου πλαισίου, η οποία οδηγεί σε μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων νοσηλευτικής στελέχωσης στα νοσηλευτήρια.
Η συγκεκριμένη πρόταση εγείρει σοβαρά ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των ασθενών, την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, τις συνθήκες εργασίας του νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.

1. Επιπτώσεις στην ασφάλεια και την ποιότητα φροντίδας των ασθενών
Η επαρκής νοσηλευτική στελέχωση αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την παροχή ασφαλούς και ποιοτικής φροντίδας. Η μείωση του αριθμού νοσηλευτών ανά ασθενή ενδέχεται να οδηγήσει σε:
Αυξημένο κίνδυνο ιατρονοσηλευτικών λαθών και συμβάντων ασφάλειας.
Καθυστερήσεις στην αναγνώριση, παρακολούθηση και αντιμετώπιση επιπλοκών.
Αύξηση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, των πτώσεων και άλλων ανεπιθύμητων συμβάντων.
Υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και μείωση της ικανοποίησης των ασθενών.
Παράταση της διάρκειας νοσηλείας και αύξηση των επανεισαγωγών.
Η διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία καταδεικνύει διαχρονικά ότι η επαρκής νοσηλευτική στελέχωση συνδέεται άμεσα με βελτιωμένα κλινικά αποτελέσματα, μειωμένη θνησιμότητα και υψηλότερα επίπεδα ασφάλειας των ασθενών.
2. Επιπτώσεις στο ανθρώπινο δυναμικό
Η προτεινόμενη μείωση της στελέχωσης αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τον φόρτο εργασίας των νοσηλευτών και των λοιπών επαγγελματιών υγείας, με πιθανές συνέπειες:
Επαγγελματική εξουθένωση (burnout).
Αυξημένο εργασιακό άγχος και ψυχολογική επιβάρυνση.
Περισσότερες αναρρωτικές άδειες και απουσίες.
Δυσκολίες στην προσέλκυση και διατήρηση προσωπικού.
Αυξημένη αποχώρηση επαγγελματιών προς άλλους οργανισμούς ή προς το εξωτερικό.
Μείωση της εργασιακής ικανοποίησης και της παραγωγικότητας.
Οι επιπτώσεις αυτές ενδέχεται να επιδεινώσουν περαιτέρω τα ήδη υφιστάμενα προβλήματα έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγείας.
3. Οικονομικές επιπτώσεις
Παρότι η μείωση της στελέχωσης ενδέχεται να παρουσιάζεται ως μέτρο εξοικονόμησης πόρων, στην πράξη μπορεί να επιφέρει σημαντικό πρόσθετο κόστος μέσω:
Της αύξησης των επιπλοκών, λοιμώξεων και ανεπιθύμητων συμβάντων.
Της παράτασης της νοσηλείας και της αυξημένης κατανάλωσης πόρων.
Της αύξησης των απουσιών προσωπικού και της ανάγκης κάλυψης κενών.
Των δαπανών για νέες προσλήψεις, εκπαίδευση και αντικατάσταση προσωπικού που αποχωρεί.
Πιθανών νομικών ή αποζημιωτικών υποχρεώσεων που σχετίζονται με περιστατικά ανεπαρκούς στελέχωσης.
Ως εκ τούτου, το αναμενόμενο βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος ενδέχεται να αντισταθμιστεί από σημαντικά μεγαλύτερο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο κόστος.
4. Ανάγκη συνολικού εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου
Θεωρούμε ότι, αντί της αποσπασματικής τροποποίησης επιμέρους διατάξεων, απαιτείται συνολική αναθεώρηση και εκσυγχρονισμός του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη νοσηλευτική στελέχωση.
Η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να βασίζεται:
Στα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και διεθνή πρότυπα.
Στην πολυπλοκότητα και βαρύτητα των περιστατικών.
Στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών και των υπηρεσιών υγείας.
Σε μετρήσιμους δείκτες ποιότητας και ασφάλειας.
Σε ολοκληρωμένο σχεδιασμό ανθρώπινου δυναμικού με μακροπρόθεσμη προοπτική.
5.Απουσία ελέγχου.
Η ανυπαρξία ελέγχου από το αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Υγείας για τη τήρηση της ασφαλούς και νόμιμης στελέχωσης κατά τις απογεματινές και βράδυνες βάρδιες. Οι ελέγχοι θα πρέπει να γίνονται κ’άθολη την διάρκεια του εικοσιτετράωρου και τα Σαββατοκύριακα χωρίς προηγουμένη προειδοποίηση. Αυτό μέχρι τώρα δεν γίνεται.
6.Απουσία της βασικής πρόνοιας της οικείας Νομοθεσίας 
Η πιο κάτω  πρόνοια λανθασμένα απουσιάζει από την βασική νομοθεσία.
¨ Νοείται ότι επιπρόσθετα από τη βασική στελέχωση απαιτείται μία  εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Νόμου μαία ανά τοκετό σε εξέλιξη και τουλάχιστο μία  εγγεγραμμένη μαία ανά ωράριο εργασίας για μέχρι και 10 έγκυες / λεχώνες¨.
Θεωρούμε  η εν λόγω πρόνοια αποτελεί κρίσιμο νομοθετικό πλαίσιο για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της επιστημονικά τεκμηριωμένης φροντίδας στις μαιευτικές και γυναικολογικές υπηρεσίες της χώρας. 
7. Καθολική εφαρμογή σε όλα τα νοσηλευτήρια
Οποιοσδήποτε εκσυγχρονισμός του νομοθετικού πλαισίου θα πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε όλα τα νοσηλευτήρια, ανεξαρτήτως ιδιοκτησιακού καθεστώτος, περιλαμβάνοντας τόσο τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια.
Η εφαρμογή διαφορετικών προτύπων στελέχωσης δημιουργεί ανισότητες στην παροχή υπηρεσιών υγείας, στρεβλώσεις στην αγορά εργασίας και ενδεχόμενους κινδύνους για την ασφάλεια των ασθενών.
Συμπεράσματα και αίτημα
Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι η προτεινόμενη μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων νοσηλευτικής στελέχωσης δεν θα πρέπει να προχωρήσει χωρίς προηγουμένως να διενεργηθεί ολοκληρωμένη μελέτη επιπτώσεων και ουσιαστική διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Παράλληλα, εισηγούμαστε την έναρξη διαδικασίας συνολικού εκσυγχρονισμού της σχετικής νομοθεσίας, βασισμένου σε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, με καθολική εφαρμογή σε δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.
Πρωταρχικός στόχος πρέπει να παραμείνει η διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας, της ασφάλειας των ασθενών και της βιωσιμότητας του συστήματος υγείας."
"Ο ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2026",oyyk,"Η συγκεκριμένη πρόταση για τροποποίηση του Νόμου και μείωση των αναλογιών Νοσηλευτών ανά ασθενή αποτελεί οπισθοδρόμηση ως προς τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας, η οποία θα υποβαθμίσει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους ασθενείς, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία ακόμα και την ζωή των ασθενών.

Παράλληλα η ενδεχόμενη εφαρμογή της συγκεκριμένης προτεινομένης τροποποίησης του νόμου, θα αυξήσει την ήδη βεβαρημένη εργασιακή καταπόνηση των νοσηλευτών. 
Σημειώνουμε την ανυπαρξία ελέγχου από το αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Υγείας κατά τις απογεματινές και βράδυνες βάρδιες. Τονίζουμε πως οι έλεγχοί θα πρέπει να γίνονται κ’άθολη την διάρκεια του εικοσιτετράωρου και τα Σαββατοκύριακα χωρίς προηγουμένη προειδοποίηση.

Η εισήγηση αυτή, που σε τυχών εφαρμογή της, θα αυξήσει την εργασιακή καταπόνηση των νοσηλευτών, γίνεται την ίδια ώρα που το Υπουργείο Υγείας ανέχεται αντεργατικές και αντισυνδικαλιστικές συμπεριφορές των εργοδοτών, χωρίς να κάνει ενέργειες για διασφάλισή των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, μέσα από την εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων. 

Ο.Υ.Υ.Κ. - Σ.Ε.Κ."
"02 - Τροποποίηση του άρθρου 3, του Μέρους Χ του Πρώτου Παραρτήματος του βασικού νόμου","Κων/νος Ζαχαριάδης (ΠΑΣΥΔΥ)","Εκφράζουμε την έντονη διαφωνία μας με την προτεινόμενη τροποποίηση, η οποία επιτρέπει τη μείωση της αναλογίας νοσηλευτών προς ασθενείς.

Η μείωση του αριθμού των νοσηλευτών ανά βάρδια θα επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα της νοσηλευτικής φροντίδας και θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών, καθώς περιορίζει τον χρόνο που μπορεί να αφιερώσει ο νοσηλευτής σε κάθε ασθενή και δυσχεραίνει την έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση της επιδείνωσης της κατάστασής του.

Παράλληλα, η αντικατάσταση επιστημονικού νοσηλευτικού προσωπικού με ανειδίκευτο βοηθητικό προσωπικό δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον επιστημονικό ρόλο και τις αρμοδιότητες των νοσηλευτών. Αντίθετα, αυξάνει τον φόρτο εργασίας και εντείνει τη σωματική και ψυχική καταπόνηση του νοσηλευτικού προσωπικού.

Ιδιαίτερα στις υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας, η επαρκής στελέχωση δεν αποτελεί ζήτημα ευκολίας ή κόστους, αλλά βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων. Οι Νοσηλευτές Ψυχικής Υγείας καλούνται καθημερινά να διαχειρίζονται ασθενείς με σύνθετες ανάγκες φροντίδας, κρίσεις, περιστατικά βίας και αυτοτραυματισμούς. Κάθε μείωση της αναλογίας Νοσηλευτών Ψυχικής Υγείας προς ασθενείς αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών περιστατικών, υποβαθμίζει τη θεραπευτική φροντίδα και θέτει σε κίνδυνο τόσο τους ασθενείς όσο και το προσωπικό.

Επιπρόσθετα, δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε επιστημονική τεκμηρίωση ή μελέτη που να αποδεικνύει ότι η μείωση των αναλογιών νοσηλευτών προς ασθενείς μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς να επηρεαστεί η ασφάλεια των ασθενών και η ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας. Αντίθετα, η διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία καταδεικνύει ότι η επαρκής στελέχωση με νοσηλευτές συνδέεται άμεσα με καλύτερα κλινικά αποτελέσματα, λιγότερα ανεπιθύμητα συμβάντα και ασφαλέστερη παροχή υπηρεσιών υγείας.

Σε μια περίοδο κατά την οποία καταβάλλονται σημαντικές προσπάθειες για την προσέλκυση νέων στο επάγγελμα της νοσηλευτικής και την αντιμετώπιση της έλλειψης νοσηλευτών, η προτεινόμενη ρύθμιση αναμένεται να επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα, αποθαρρύνοντας νέους να επιλέξουν το επάγγελμα και ενισχύοντας την τάση αποχώρησης νοσηλευτών από αυτό.

Οι αναλογίες νοσηλευτών προς ασθενείς δεν μπορούν να καθορίζονται με δημοσιονομικά ή διοικητικά κριτήρια, αλλά αποκλειστικά με γνώμονα την ασφάλεια των ασθενών, την επιστημονική τεκμηρίωση και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Η στελέχωση των νοσηλευτηρίων πρέπει να βασίζεται πρωτίστως στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών, στις αρχές της ασφαλούς και ποιοτικής παροχής υπηρεσιών υγείας και στα διεθνώς αποδεκτά επιστημονικά πρότυπα.

Οποιαδήποτε τροποποίηση των ελάχιστων αναλογιών νοσηλευτών προς ασθενείς οφείλει να οδηγεί σε ενίσχυση της ασφάλειας και της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας και όχι σε υποβάθμισή τους. Η προτεινόμενη τροποποίηση συνιστά οπισθοδρόμηση για τη νοσηλευτική φροντίδα και, για τους λόγους αυτούς, ζητούμε την απόσυρσή της.

Κλάδος Γενικού Νοσηλευτικού Προσωπικού (ΠΑΣΥΔΥ)
Κλάδος Νοσηλευτικού Προσωπικού Υπηρεσιών υχικής Υγείας (ΠΑΣΥΔΥ)"
"02 - Τροποποίηση του άρθρου 3, του Μέρους Χ του Πρώτου Παραρτήματος του βασικού νόμου",SAVVAS,"Η πρόνοια που παρέχει στον υπεύθυνο ιατρό τη δυνατότητα να διαφοροποιεί την ελάχιστη αναλογία νοσηλευτών-ασθενών χρήζει επανεξέτασης. Ο υπεύθυνος ιατρός δεν βρίσκεται σε συνεχή φυσική παρουσία στο νοσηλευτήριο και δεν μπορεί να αξιολογεί σε πραγματικό χρόνο τις μεταβολές στη βαρύτητα των νοσηλευόμενων περιστατικών κατά τη διάρκεια κάθε βάρδιας. Επιπλέον, όταν η κατάσταση ενός ασθενούς επιδεινώνεται σημαντικά, η συνήθης κλινική πρακτική είναι η μεταφορά του σε μονάδα αυξημένης φροντίδας ή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου προβλέπεται υψηλότερη στελέχωση και κατάλληλη υποστήριξη. Ως εκ τούτου, η διαφοροποίηση των ελάχιστων αναλογιών θα πρέπει να βασίζεται σε σαφώς καθορισμένες διαδικασίες και να γίνεται σε συνεργασία με τη νοσηλευτική διοίκηση, η οποία έχει τη συνεχή επιχειρησιακή ευθύνη για τη στελέχωση των βαρδιών.
Αυτό το σχόλιο στηρίζεται σε δύο βασικά σημεία:
•	ο υπεύθυνος ιατρός δεν έχει συνεχή παρουσία για να λαμβάνει επιχειρησιακές αποφάσεις στελέχωσης σε κάθε βάρδια, 
•	η επιδείνωση ενός ασθενούς συνήθως αντιμετωπίζεται με μεταφορά σε κατάλληλη μονάδα (π.χ. ΜΕΘ ή ΜΑΦ), όπου ήδη προβλέπονται διαφορετικές αναλογίες προσωπικού, και όχι με μείωση ή ανακατανομή της ελάχιστης στελέχωσης του αρχικού τμήματος."
"02 - Τροποποίηση του άρθρου 3, του Μέρους Χ του Πρώτου Παραρτήματος του βασικού νόμου","ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ","Η Διεύθυνση Νοσηλευτικών Υπηρεσιών εισηγείται την πιο κάτω αναλογία στελέχωσης με στόχο την ασφαλή παροχή Νοσηλευτική Φροντίδας 
Πρωί Απόγευμα Βράδυ
(07.00– 12.59) (13.00– 18.59) (19.00– 06.59)
(α) Για χειρουργική ή παθολογική μονάδα: 1:5 1:6 1:8
(β) Για γηριατρική μονάδα: 1:5 1:6 1:8
(δ) Για ψυχιατρικό κέντρο: 1:6 1:6 1:6
(ε) Για μαιευτική ή γυναικολογική μονάδα: 1:5 1:6 1:8
(η) Για μονάδα συνεχούς περιτοναϊκής κάθαρσης και μονάδα τεχνητού νεφρού: ένας νοσηλευτής για κάθε ΔΥΟ μηχανές σε λειτουργία"